داکت اسپیلت

هوشمند سازی تجهیزات سرمایشی و گرمایشی

‫کولر آبی ‪:‬‬

‫کولر های آبی دارای عملکرد بسیار ساده ای هستند ‪ .‬طریقه بستن کلید کولر به صورت سنتی مطابق شکل‬ ‫زیر است ‪.‬‬

‫برای هوشمند سازی این دستگاه ها از کلید های هوشمند زیر میتوان استفاده کرد ‪.‬‬

‫عکس شماره ‪ : 1‬کلید هوشمند کولر آبی روکار همراه با ریموت کنترل ‪RF433Mhz‬‬

‫عکس شماره ‪ 2‬توضیحات و مدل سیم بندی کلید کولر هوشمند توکار قابل نصب در قوطی های معمولی‬

‫عکس شماره ‪ 3‬کلید هوشمند کولر آبی توکار با ریموت کنترل ‪IR‬‬

‫مراحل نصب ‪ :‬ابتدا سیم بندی دستگاه مورد نظر را مطابق با دفترچه راهنما بسته و دستگاه را با ریموت خود‬ ‫آن تست میکنیم ‪.‬‬

‫سپس بسته به نوع کنترل و فرکانس کاری آن داخل برنامه کلید تعریف کرده و کنترل را روی آن ‪Learn‬‬ ‫میکنیم ‪.‬‬

‫کولر گازی ‪:‬‬

‫کولر های گازی به طور معمول خود دارای سیستم ترموستاتیک و اتوماتیک همچنین ریموت کنترل ‪IR‬‬ ‫میباشند ‪ .‬سیستم ‪ SmartMyer‬با دردست گرفتن ریموت کنترل کولر گازی و گرفتن کپی از کدهای آن‬ ‫سیستم کولر گازی را کنترل میکند ‪.‬‬

‫به این علت که برای کنترل کولر گازی نیازی به تغییر در سیستم داخلی آن نیست سیستم ‪ SmartMyer‬دارای‬ ‫مزیت های زیر میباشد ‪.‬‬

‫‪ -1‬سیستم سرمایش و گرمایش مستقل از سیستم هوشمند سازی به کار خود میتواند ادامه دهد و افرادی‬ ‫مانند مهمان ها و یا افراد مسن و یا کودکان در استفاده از سیستم دچار مشکل نخواهند شد‪.‬‬

‫‪ -2‬سیستم کولر گازی از گارانتی خارج نمی شود ‪.‬‬

‫نکته ‪ :‬در زمان ‪ Learn‬کردن کدهای ‪ IR‬اکثر مدلهای کولر گازی به این نکته باید توجه داشت که کنترل‬ ‫کولرهای گازی همانند ترموستات ها در هر زمان که شما کلید باال و یا پایین آمدن دما را می فشارید کد‬ ‫‪ Set point‬همراه با مد کاری آن ( سرمایش یا گرمایش ) و در برخی موارد دور فن در یک بسته اطالعاتی از‬ ‫کنترل خارج شده و به کولر گازی میرسد ‪ .‬پس برای داشتن کنترل کامل باید برای هر یک از دماهای مد های‬ ‫مختلف یک کلید در نظر کرفته و آن را لرن کنید ‪.‬‬

‫عکس شماره ‪ 4‬چیدمان کلید های سیستم گرمایش و سرمایش‬

‫داکت اسپلیت ‪:‬‬

‫سیستم های داکت اسپلیت همانند کولرهای گازی دارای یک کوندانسور خارجی بوده و برای کنترل دمای یک‬ ‫منطقه نیاز به ترموستات جهت فرمان برای به کار افتادن فن داخل همان منطقه میباشد ‪ .‬با توجه به قابل لرن‬ ‫بودن ترموستات های کنترل دار بر روی سیستم خانه هوشمند ‪ SmartMyer‬این سیستم نیز به راحتی به‬ ‫سیستم خانه هوشمند متصل میشود ‪.‬‬

‫پکیج و رادیاتور ‪:‬‬

‫این سیستم از چند طریق قابل اتصال به سیستم خانه هوشمند ‪ SmartMyer‬میباشد ‪.‬‬ ‫‪ -1‬در مرحله ی اول شما میتوانید برق پکیج را با استفاده از سوکت پریز بیسیم و یا ماژول رله ای کنترل کنید ‪.‬‬

‫دراین حالت باید توجه داشته باشید که پکیج از مدلی باید باشد که پس از اتصال برق به صورت خودکار استارت‬ ‫خورده و نیاز به عملیات مکانیکی برای روشن شدن مجدد نداشته باشد ‪.‬‬

‫‪ -2‬استفاده از سیستم شیر برقی مخصوص برای قطع جریان آب گرم و بایپس کردن آن در مدار برگشت آب ‪.‬‬

‫در این روش به علت اینکه پمپ داخل پکیج در صورت بسته بودن مسیر جریان آب دچار مشکل میشود حتما‬ ‫میبایست از شیر های برقی فن کوئلی استفاده شود این شیر ها دارای یک مسیر ورودی و دو خروجی میباشد تا‬ ‫مسیر جریان آب همیشه برای پمپ داخل پکیج باز باشد ‪ .‬به علت گران بودن این مدل شیر برقی میتوان به جای‬ ‫آن از دو شیر برقی معمولی یکی ‪ NC‬و یکی ‪ NO‬به صورت موازی و با یک فرمان استفاده کرد ‪.‬‬

‫عکس شماره ‪ 5‬شیر برقی سه راهه‬

‫‪ -3‬میتوان از سیستم کلکتور مرکزی همانند سیستم گرمایش از کف استفاده کرد و تمامی مسیر های شوفاژ را‬ ‫لوله کشی مجزا نمود ‪ .‬در این روش باید از هریک از ترموستات های داخل پروژه تا تابلو برق سیم کشی و سیم‬ ‫های شیر برقی های داخل کلکتور را نیز تا تابلو برق برد ‪ .‬این مسئله به این علت است که شیر های برقی‬ ‫مدلهای مختلف با ولتاژهای مختلف کار میکنند سیم های ترموستات ها فرمان ‪ 222‬ولت را به تابلو منتقل کرده‬ ‫وآنجا در صورت نیاز به تغییر سطح ولتاژ به ‪ 12‬و یا ‪ 22‬ولت رله شیشه اضافه میشود ‪.‬‬

‫نکته مهم ‪ :‬در نظر داشته باشید استفاده از شیرهای دستی یکی موازی و یکی سری با هر شیر برقی در صورت‬ ‫امکان میتواند شما را در زمان بروز مشکل درشیرهای برقی یاری کند تا کاربر به راحتی سیستم را از مدار خارج‬ ‫کرده و کاربری عادی سیستم را بتواند در دست بگیرد ‪.‬‬

‫گرمایش از کف ‪:‬‬

‫برای کنترل این سیستم در خانه هوشمند از کولکتور های برقی مشابه شکل های زیر استفاده میشود ‪.‬‬

‫برای نصب این سیستم مشابه مورد ‪ 3‬در سیستم پکیج عمل خواهیم کرد ‪.‬‬

‫ترموستات های قابل کنترل ‪:‬‬

‫تمامی مدل های ترموستات که دارای کنترل ‪ IR‬میباشند بر روی سیستم قابل ‪ Learn‬شدن بوده اند ‪.‬‬

‫نمونه ای از ترموستات های قابل کنترل ‪:‬‬

‫عکس شماره ‪ 6‬ترموستات ‪CLIMASET‬‬
‫عکس شماره ‪ 7‬ترموستات مرصوص کام‬

‫دمپر های ریموت دار‪:‬‬

‫برای جداسازی سیستم های مرکزی مشترک مانند کولر آبی و غیره در یک پروژه ‪.‬‬

‫‪: VRF‬‬

‫سیستم های ‪ VRF‬همانند سیستم های اسپلیت دارای کنترل ‪ IR‬هستند و کنترل آن نیز مشابه کولرگازی میباشد‬

‫فن کوئل ‪:‬‬

‫فن کوئل نیز دارای سیستم ترموستات مخصوص خود بوده و ریموت کنترل آن بر روی سیستم قابل ‪Learn‬‬ ‫شدن می باشد ‪.‬‬

معماری و تاسیسات، تعامل یا تقابل؟

پروژه هایی جوان با باطن پیر !

اگر یک نقشه تاسیسات ی را که در آن محل های جا گذاری داکت ها و بازشوهای تاسیسات یک ساختمان مشخص شده اند به مهندس معمار پروژه بدهید معمولا آثار دلخوری را در چهره او خواهید دید، چراکه این بازشو ها و یا داکت ها، ظرافت هایی را که مهندس معمار با وسواس هرچه تمام تر در طراحی فضاهای یک ساختمان رعایت کرده اند؛ خدشه دار می کند. همین نقشه های ظریف معماری زمانی که بدست مهندس طراح سازه و مجری طرح می رسند، خود باعث می شوند تا گوشه چشم این مهندسین تنگ شود: «آخر مگر می شود سالنی به این وسعت را بدون ستون طراحی کرد؟!» اگر خروجی طراحی همین مهندسین سازه را به مهندسین تاسیسات بدهید ، خواهید دید آنها نیز از محل های جاگذاری تاسیسات مربوط به خود راضی نیستند چرا که معتقدند این فضاهای انتظار اصولا یا کافی نیستند یا موقعیت مناسبی ندارند. حتی پس از توافق این دو بازهم مشکل حل نخواهد شد، چرا که باز این مهندسان معمار هستند که با این نوع جاگذاری ها (که به شدت به اصول معماری که وی در طراحی رعایت کرده بود خدشه وارد می کنند)، مخالف است. شما می توانید این چرخه را بارها و بارها تکرار کنید اما خروجی یک سان خواهد بود. اما براستی این معضل  از کجا ریشه می گیرد؟ چرا  همیشه و بدون توجه به ابعاد پروژه های ساختمانی  اعم از مسکونی یا اداری و تجاری بزرگ مقیاس، این داستان همواره تکرار می شود؟ البته در بعضی پروژه ها کارفرمایان با حذف مهندسین تاسیسات  و معماری در صدد پاک کردن صورت مسئله بر می آیند و متاسفانه در یک چرخه تکرار مشکلات، شاهد این قبیل نتایج و اعمال نسینجیده در پروژه های موجود در کشور هستیم .در واقع باید گفت پروژه هایی جوان با باطن پیر !

تجدید نظر در طراحی سر فصل دروس مهندسی الزامیست

برای حل این مشکل ابتدا باید به ریشه یابی علل بروز این اختلافات پرداخت و از جمله پاسخ این سوال را یافت که چرا میان مهندسین معماری و تاسیسات و غیره بینش مشترکی وجود ندارد. طبق مصوبه سیصد و شصت و پنجمین جلسه شورای عالی برنامه ریزی مورخ 24/8/77، از بین 140 واحد درسی که یک دانشجوی معماری باید در طول دوران تحصیل خود بگذراند، تنها 2 واحد درسی برای تاسیسات الکتریکی ( نور و صدا ) و 2 واحد برای تاسیساتمکانیکی ساختمان پیش بینی شده است. با این دروس محدود و غیر کارگاهی، دانشجو عملا با مباحث تاسیساتی درگیر نخواهد شد. بدیهی است که با این تعداد و زمان واحد درسی که عموما نظری صرف می باشند، آن دیدی که یک مهندس معمار برای دریافت عینی این مباحث به آن نیاز دارد، فراهم نخواهدشد. حال این مقدار را با یک نمونه خارجی موفق مقایسه کنیم در می یابیم که در دانشگاه کمبریج انگلستان (دارای جایگاه نخست دانشگاه های جهان در پایگاه رتبه بندی و ارزش یابی دانشگاه های جهان(QS) یک دانشجوی رشته معماری باید سه سال و در هر سال 4 مبحث درسی را بگذراند. یکی از چهار مبحثی که این دانشجو در سال دوم تحصیل و پس از آشنایی با اصول اولیه معماری و طراحی باید فرا گیرد اصول مهندسی سازه است. همچنین این فرد در سال سوم دانشگاه و ترم پایانی دست کم باید به درس اصول پیشرفته ساخت و تحلیل سازه بر مبنای طراحی تاسیساتی و محیطی تسلط یابد تا بتواند از دانشگاه فارغ التحصیل شود. به عبارت دیگر دو درس از 12 درس لازم برای کسب عنوان مهندسی معماری از این دانشگاه اختصاص به دروس مربوط به رشته هایی دارد که معمار در آینده و در حین فعالیت اجرایی با آن ها درگیر خواهد بود.

این الزامات اساسی را با آنچه در کشورمان موجود است و بدان اشاره شد مقایسه کنید. بدیهی است که درک متقابل ایجاد شده در فرد فارغ التحصیل از این دانشگاه با آن چه در کشورمان در معماران ایجاد می شود، درکی به نسبت قوی تر، عمیق تر و دقیق تر خواهد بود. در نظر گرفتن این نیازهای بنیادی برای مهندسین عمران ، برق و مکانیک نیز ضروری است، لذا تجدید نظر در طراحی سر فصل دروس مهندسی الزامیست. مصوبه هفتصد و نوزده شورای برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم مورخ 26/2/88 برای یک مهندس عمران تنها 2 واحد اختیاری درس تاسیسات مکانیکی و برقی را پیش بینی کرده است .ظاهرا در سامانه دروس دانشگاهی ما لزومی برای گذراندن واحد هایی از این دست برای مهندسین برق و مکانیک احساس نمی شود!. پس طبیعی است که نمی توان از این مهندسین انتظار درک متقابل از نحوه عملکرد یکدیگر را داشت.

وجود آیین نامه هایی که مهندسین ملزم به پیروی از آن باشند امری لازم است مشروط به این که وحدت رویه را در آن بوجود آید.

ابزار دیگری که به نوعی مرجع رسمی و نقشه راه مهندسین در طراحی ساختمان با کاربری های گوناگون در کشور محسوب می شود، مباحث 22 گانه مقررات ملی ساختمان است. این مباحث توسط معاونت امور مسکن و ساختمان وزارت راه و مسکن و شهرسازی تدوین شده و برای نگارش آن ها از یک کارگروه ثابتِ تدوین و یک کارگروه ویژه همان مبحث استفاده می شود. هدف از نگارش این مباحث، بوجود آوردن سندهای مرجعی است که در تمامی طرح ها کاربرد داشته باشد. وجود آیین نامه ای که تمامی مهندسان ملزم به پیروی از آن باشند، امری مثبت است مشروط بر آن که به ایجاد یک وحدت رویه در نوع نگاه مهندسین و در نتیجه کاهش تقابلات چه در زمینه طراحی و چه در زمینه اجرا بیانجامد. این قوانین مرجع در تمامی کشورهای صاحب صنعت ساختمان وجود دارد و ضوابط کار در این کشورها مهندسین را ملزم به پیروی از قوانین می کند. با وجود این که ضوابط مشابهی در کشور ما نیز به کار گرفته شده اند و به صورت موردی هر چند سال یک بار به روز رسانی می شوند اما تاکنون موجب کاهش تقابل های پیش گفته؛ نشده اند.

بنا به دلایلی که در ادامه ذکر خواهند شد، نگارنده بر این باور  است که این مباحث به دلیل ضعف های موجودشان نتوانسته اند این اختلافات را کاهش دهند و حتی در برخی مواقع خود موجب بروز اختلاف شده اند. ضعف موجود در این مباحث از دو منبع اصلی نشات می گیرد: 1- ترکیب بندی تیم نگارنده 2- ضعف در محتوی و عدم هم پوشانی مباحث

ترکیب بندی تیم نگارنده

نخستین دلیلی که باعث شده تا این مباحث کارآیی لازم را نداشته باشند این است که تیم دست اندکاران تدوین هریک از آن ها از تنوع توزیع تخصص های مختلف مرتبط برای تدوین هر مبحث بی بهره است. شایان یاد آوری است که در توانایی های علمی افراد عضو این کارگروه ها شکی وجود ندارد اما هریک از این افراد تنها در زمینه کاری خود و بیشتر به صورت آکادمیک و کمتر اجرایی، تبحر دارند و جدای از آن با استناد به برخی بندهای منتشر شده در مباحث، دیده شده که تیم های مختلف حتی نسبت به آن چه دیگر تیم های همکار تنظیم کرده اند، آگاهی لازم را نداشته اند و در نتیجه به تنظیم قوانین گاه موازی و گاه متضاد با قوانین دیگر روی می آورند.

مثلا برمبنای مبحث 13 مقررات ملی ساختمان که مربوط به طراحی و اجرا تاسیسات برق ساختمان است، اعضای کمیته تخصصی این مبحث 4 نفر هستند که همگی در رشته های مرتبط با مهندسی برق از نخبه ترین افراد می باشند. تجربه کاری این تیم بیشتر در سطح مدیریتی بوده است تا عملیاتی و کارگاهی. بدیهی است آن چه این تیم به نگارش آن اقدام خواهد کرد مقرراتی صرفا از دید یک مهندس برق بوده و دیگر پیش بینی های لازم در آن گنجانده نشده است. معمولا در یک پروژه حجم قابل توجهی از سیم کشی ها، مربوط به تاسیسات ساختمان است و از سوی دیگر خط قرمز های بسیاری نیز در طراحی محل قرارگیری تاسیسات برقی با تاسیسات مکانیکی وجود دارند و همواره باید در جاگذاری تاسیسات مکانیکی و برقی ظرافت های خاصی مدنظر قرار بگیرد، لذا خلاء وجود حداقل یک مهندس مکانیک در این تیم به شدت احساس می شود. جدای از آن نبود یک مهندس معمار با دید مشترک در زمینه ی تاسیسات و برق نیز باعث تضعیف مصوبات این تیم گردیده است. در مجموع باید گفت: اگرچه در تیم ثابت شورای تدوین مقرارات دو تن از اساتید برجسته دانشگاهی معماری حضور دارند اما زمانی که شالوده و پیکربندی این مبحث تنظیم می شد، هیچ یک از این افراد حضور نداشته اند.

جدای از این همواره بین طراحی نقشه و اجرای آن عوامل متعددی وارد چرخه می شوند که کلا باعث تغییر مسیر نقشه ها از آتوریه طراحی تا سایت اجرایی می شود .در حالی که تنها مهندسین کارگاهی بنا به تجربیات اجرایی، قادر به پیش بینی این مراحل در مرحله طراحی هستند .

نباید انتقاد سازنده را با غرض ورزی یکی دانست

دلیل دومی که باعث ایجاد اختلال در عملکرد صحیح مباحث 22 گانه شده است، ضعف محتوی آنهاست. درست است که تیم اتاق فکر شورای تدوین مقررات ملی ساختمان همگی از نخبگان ملی در حوزه خود به شمار می آیند اما این دلیل نمی شود که این مقررات پیش از تایید نهایی جهت ابلاغ از یک بررسی عمومی و شور همگانی بی بهره بمانند. وجود روحیه انتقاد پذیری به کرات در احادیث اسلامی مورد توجه قرار گرفته و امام هادی (ع) از آن به عنوان نشانه خیرخواهی خداوند برای بندگانش نام برده است. پس همواره انتقادات را نباید یا دید غرض ورزی دیگران به کار خود دانست. افرادی که ضعف های مقررات تدوین شده را مورد مطالعه و نقد قرار داده اند همچون مولفین این مقررات از افرادی با جایگاه علمی و اجرایی بالا هستند که نباید تنها بدلیل این که نقدی را در راستای بهبود این قوانین انجام داده اند ،مخاطب واقع شوند.

باید قبول کرد که در نگارش مباحث 22گانه ضعف ها و نواقصی وجود دارند که انتشار غلط نامه 4 فصل از این فصول آن هم بعد از چندین سال که از اجرای آنها می گذرد، گویای این ادعاست. اگر با تامل بیشتر به نقد هایی که نسبت به دیگر مباحث انجاشده، نگاهی بیاندازیم، می بینیم که هنوز بسیاری از این مباحث نیاز به نگارش و تدوین مجدد و هم پوشانی محتوی با یکدیگر دارند. برای مثال؛ آیا در مبحث 14 تاسیسات مکانیکی جای خالی فصلی با محتوی تطابق های لازم معماری و سازه با تاسیسات مکانیکی احساس نمی شود؟ با توجه به آن چه که گفته شد، نگرشی نو به کارگروه های تدوین گر مقررات ملی ساختمان امری خالی از فایده نخواهد بود.

نبود نظارت کارآمد بر مهندسین مشاور

علاوه بر موارد پیش گفته، عامل دیگری که به تعارضات میان مهندسین درگیر در یک پروژه دامن می زند، ضعف عملکرد مهندسین مشاور در حوزه ایست که مرتبط با وظایف ذاتی آنهاست. نقشه های طراحی شده توسط مهندسین سازه، معماری، تاسیسات و برق قبل از تایید نهایی به منظور اجرا باید از فیلتر مهندسن مشاور عبور کنند. با وجود چنین فیلتری چرا همچنان شاهد برخوردهای موجود هستیم؟ در حین اجرا بار ها دیده شده است که نقشه های اجرایی به دفعات پس از ابلاغ جهت اجرا قابلیت لازم را نداشته و توسط مجریان با هدف اجرایی شدن، بارها دستخوش تغییر می شوند. بارها دیه شده که نقشه های تایید شده از سوی مشاورین دارای برخی ایراد های ابتدایی همچون اشتباه در چاپ اعداد هستند چه برسد به هم خوانی مفهومی نقشه های معماری، سازه و تاسیساتی. شاید نبود نظارت کارآمد بر مهندسین مشاور باعث شده تا این قشر وظایف خود را چنان که باید جدی نگیرند و شاید هم احتمالا برخی از مهندسین بدون داشتن توانایی های لازم موفق به اخذ پروانه نظارت و رتبه بندی مربوطه شده اند. البته باید اذعان داشت که در کشور ما مشاورینی هم فعالیت می کنند که در سطوح بسیار بالایی قرار دارند و حتی ظرفیت و توان صدور علم مهندسی کشور به دیگر کشورها را برای مسئولین کشور فراهم آورده اند .

موازی کاری

ضعف های پیش گفته در مورد سازمان های ناظر و متولی تنها به آنچه در بالا اشاره شد، خلاصه نمی شود. وجود کمبود های نظارتی بسیار و در عین حال موازی کاری در بسیاری زمینه های دیگر خود باعث بروز تقابلات موجود در صنعت ساختمان کشور شده است. بارزترین این نوع موازی کاری ها و تعارضات مناقشه اخیر شهرداری تهران و سازمان نظام مهندسی کشور است که هر یک خود را متولی نظارت بر عملکردهای موجود می دانند اما در عین حال هیچ یک خود را مسئول حل مناقشات و نواقص موجود نمی دانند!. مادامی که متولیان امر به یک وحدت رویه و هماهنگی با یکدیگر دست نیابند نمی توان انتظار داشت که مشکلات موجود در پروژه های کشور به صورت ریشه ای حل شود و با ادامه روند کنونی ،همچنان شاهد برخوردهای غیر سودمند مهندسین مختلف یک پروژه با یکدیگر خواهیم بود.

الگو برداری از تجربیات موفق داخلی

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی وضعیتی مشابه دامن گیر نظام سلامت و پزشکی کشور بود. تمامی ضعف هایی که در این مقاله به آنها اشاره شد به وفور در سطح جامعه مشاهده می شد. سطح بهداشت عمومی در اکثر نقاط کشور از وضعیت مطلوبی برخوردار نبود، کشور مجبور به پذیرش پزشکان و کادر درمانی از دیگر کشور های نه چندان پیشرفته همچون هندوستان بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدیران جدید که لزوم تغییر وضعیت موجود را درک کرده بودند با ایجاد کارگروه ها و اتاق فکر هایی مشترک که عاری از هرگونه جهت گیری شخصی و سلیقه ای بود اقدام به طراحی مجدد نظام سلامت کشور کردند. اقدامی که طی آن تمامی دست اندر کاران نظام سلامت تحت یک مدیریت واحد درآمدند و سازمان های نظام پزشکی، نظام پرستاری، آموزش عالی علوم پزشکی و… تحت یک برنامه واحد و زیر نظر وزارت خانه بهداشت، درمان و علوم پزشکی توانستند طی مدت زمان کوتاهی تحولی عظیم را در زمینه نظام سلامت ایجاد کنند که تحسین همگان را برانگیخت و حتی منجر به صادرات توانمندی های پزشکی کشور به تمامی نقاط جهان گردید.

داشته های بالقوه مهندسی امروز کشور بسیار فراتر از داشته های دست اندرکاران نظام سلامت در روز های آغازین انقلاب است. تمامی این توانایی ها می توانند با یک مدیریت صحیح،کشور را نه تنها از مشکلاتی که اکنون دست به گریبان آن است، رها کنند بلکه آن را به الگویی برای دیگر کشور ها ( همچون آن چه نظام سلامت موفق به دست یابی به آن شد) مبدل سازند. در این میان اصلی ترین نقش را وزارت راه و مسکن و شهرسازی ایفا خواهد کرد. سازمانی که هم از ابزار های قانونی بهره می گیرد و هم از لحاظ چارت سازمانی بر دیگر سازمان های موجود اولویت و اشراف قانونی دارد. چنانچه این دید در این وزارتخانه بوجود آید که ادامه اوضاع با این شرایط دیگر امکان پذیر نبوده و باید این سیستم را از ابتدا و با دخالت دادن کارشناسان زبده و مشاورین عالم از نو بازسازی کرد و در این بازسازی از الگو های موفق داخلی همچون الگوی انقلاب سلامتی که وزارت بهداشت از آن بهره جست یاری گیرد، به سادگی می تواند عمده مشکلات را حل کرده و از خسارات جبران ناپذیری که هر ساله به نظام اقتصادی و مهندسی کشور وارد می گردد، جلو گیری کند.

VRF صرفه جویی انرژی با

هدف تهویه مطبوع ایجاد آسایش برای فرد در فضای ساختمان است. منظور از آسایش، آسایش دمایی و رطوبتی و همچنین آسایش از نقطه نظر کیفیت هوا است که این ها باید حین طراحی سیستم تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی، اداری، تجاری و … در نظر گرفته شوند. در جوامع مدرن امروزی بیش از % ۹۰ وقت آدمها در محیط های مصنوعی ) نظیر منزل، اداره و خودروهای حمل و نقل( می گذرد. در اوایل سال ۱۹۷۰ که شروع صرفه جویی در مصرف انرژی بود این محیط های مصنوعی فضایی داخلی یا خارجی ساختند که برخی از آنها تغییرات مثبت و برخی تاثیر منفی گذاشتند. جنبه های مثبت این فضاها آسایش حرارتی – برودتی از طریق استفاده از عایقهای حرارتی و طراحی های پیشرفته تر سیستمهای سرمایشی- گرمایشی بود. جنبه های منفی از دست دادن کیفیت هوا در برخی ساختمانها بود . این کیفیت پایین هوای داخل ساختمان ها مربوط به تعمیر و نگهداری ضعیف نیروگاه ها و کارخانجات وغلظت بالای آلاینده ها یود. طراحان و اپراتورهای سیستمهای تهویه مطبوع باید با الزامات آسایش انسان و کیفیت هوا آشنا بوده تا این ها را برای فرد مهیا سازند. این نیازمند داشتن اطلاعات راجع به بالانس بار حرارتی- برودتی بین فرد و محیط خارجش می باشد: فاکتوری که بر روی آسایش یا عدم آسایش فرد مهمترین تاثیر را دارد. دیگر فاکتور کیفیت هوا در عدم آلودگی آن است. در سال های اخیر تحقیقات زیادی راجع به سیستمهای سرمایش و گرمایش انسان در اسکاندیناوی و امریکا صورت گرفته است.فناوری سیستمهای مولتی اسپلیت سیستمهای پمپ گرمایی مولتی اسپیلیت، که در آنها از چند واحد داخلی متصل به یک واحد خارجی استفاده می شود، از یک فناوری مناسب برای ساختمانهای مسکونی و تجاری سبک به سیستمهای با جریان متغیر مبرد یا VRF متحول شده اند که می توانند تهویه مطبوع موثری را برای ساختمان های تجاری بزرگ فراهم نمایند. سیستم های VRF در آسیا و اروپا از محبوبیت زیادی برخوردارند و با حمایت فزاینده ای که از سوی سازندگان آمریکایی و آسیایی صورت می گیرد، کاربرد این فناوری در ساختمانهای تجاری چند منطقه ای )مولتی زون( مورد توجه واقع شده است. در فناوری VRF از کنترلهای هوشمند یکپارچه، محرک های سرعت متغیر) VSD (، لوله کشی مبرد، و بازیابی گرما برای تولید محصولاتی استفاده می شود که واجد ویژگی هایی از قبیل راندمان بالای انرژی،انعطاف پذیری عملکرد، سهولت نصب، و کنترل منطقه ای هستند.وضعیت بازار سیستم های VRF محصولات تهویه مطبوع بدون کانال که پیشگام مولتی اسپیلیت و VRF محسوب می شوند، اولین بار در دهۀ 19 50 در ژاپن به صورت سیستمهای اسپیلیت با واحدهای داخلی و واحدهای خارجی مجزا عرضه شدند. این محصولات بدون کانال به عنوان جایگزین های کارآمدتر و کم صداتر واحدهای پنجره ای طراحی شدند. این واحدها که به نام سیستمهای مینی اسپیلیت هم شناخته می شوند از محصولات قدیمی تر که از مبرد R-22 استفاده می کردند به محصولات با مبرد R-407C و محصولات فعلی با مبرد R-410A تکامل یافته اند. پیشرفتی که صورت گرفت این بود که سیستمهای مینی اسپیلیت )یک واحد داخلی متصل به یک واحد خارجی( به محصولات مولتی اسپیلیت تبدیل شدند به طوری که تعداد واحدهای داخلی متصل به یک واحد خارجی در اواخر دهه 19 80 به 4 تا 8، در اوایل دهه 1990 به 16 واحد، و در سال 1999 به 32 واحد افزایش یافت.در فنّاوری VRF کنونی از موتورهای با مبدل جریان )کموتاتور( الکترونیکیm ECM( (، کمپرسورهای پیچی با محرک معکوس گر، کمپرسورهای چند تایی، پیکربندی های چند کاره، مداربندی پیچیده مبرد و روغن، برگشتها، و کنترلهایی استفاده می شود که اجازه می دهند تا 60 واحد داخلی یا بیشتر به صورت متصل به یک واحد خارجی کار کنند.
محصولات بدون کانال و مولتی اسپیلیت اغلب سیستمهای ساخته شده در کارخانه در نظر گرفته می شوند که با محصولات سنتی یکپارچه رقابت میکنند، ضمن این که بعضی از سازندگان VRF سیستمهای VRF خود را به نحوی طراحی کرده اند که به عنوان جایگزین سیستمهایی از قبیل چیلرها نیز به کار می روند. در ایالات متحده میزان فروش کلی محصولات بدون کانال، مولتی اسپیلیت، و VRF در سال 2007 حدوداً 250000 واحد بود. اما میزان فروش در ژاپن جایی که ایده VRF شکل گرفت و سایر قسمتهای آسیا بالاتر بوده است. در اروپا که بسیاری از ساختمانهای موجود فاقد تهویه مطبوع هستند، موقعیتهای بهسازی نیز تقاضای بالایی را برای این محصولات ایجاد کرده است.
محصولات بدون کانال در اوایل دهه 19 80 به بازار ایالات متحده وارد شدند اما نفوذ آنها در بازار بسیار کم بود که علت آن عدم پشتیبانی سازندگان ژاپنی و ناآشنایی با این فنّاوری بود. در آن زمان موضوع تحلیل لایه ازن نگرانی های زیادی ایجاد کرده بود و مسئله شارژ بالای مبرد سیستمهای مولتی اسپیلیت احتمالاً یک جنبه منفی برای این سیستمها به شمار می آمد. اما از آن زمان، پیشرفتهایی که در زمینه مبردها، مدیریت شارژ مبرد، کنترلها، و فناوری معکوس گر صورت گرفته اند، باعث شده اند که این سیستمها تحول پیدا کنند. سازندگان آسیایی طی چند سالگذشته به طور مستقل یا با مشارکت سازندگان آمریکایی مجدداً به بازار ایالات متحده وارد شده اند تا به ترویج این فناوری کمک کنند. در سال 2007 حدوداً 10000 سیستم VRF در ایالات متحده به فروش رسید. یکی از بارزترین علائم پذیرش بازار فناوری VRF این است که در بازسازی
ساختمان دفتر مرکزی ASHRAE در آتلانتا از فناوری VRF مولتی اسپیلیت شامل پمپهای گرمایی زون بندی شده با محرک معکوس گر سیستم بازیاب حرارت استفاده شده است.
VRF چگونه کار می کند؟
سیستمهای مولتی اسپیلیت متشکل از چند واحد داخلی متصل به یک واحد خارجی می باشند. محصولات بدون کانال اساساً با سیستمهای کانالی تفاوت دارند زیرا در آنها انتقال گرما به یا از فضا مستقیماً توسط چرخش مبرد در واحدهای داخلی )اواپراتور یا کندانسور( مستقر در داخل
یا نزدیک فضای تحت تهویه مطبوع صورت می گیرد )واحدهای داخلی وقتی که در وضعیت سرمایش هستند به عنوان اواپراتور؛ و هنگامی که در وضعیت گرمایش هستند به عنوان کندانسور عمل می کنند(. در مقابل، درسیستم های سنتی، انتقال گرما از مبرد به فضا توسط گردش هوا )در
سیستمهای کانالی( یا آب )در چیلرها( در سراسر ساختمان انجام می شود. سیستمهای VRF انواع پیشرفته ای از سیستم های مولتی اسپیلیت بدون کانال هستند که اجازه می دهند واحدهای داخلی بیشتری به هر واحد خارجی متصل شوند و امکانات اضافه ای از قبیل گرمایش و سرمایش
همزمان و بازیابی گرما را نیز فراهم می کنند. سیستمهای پمپ گرمایی مولتی اسپیلیت گرمایش در تمام واحدهای داخلی، یا سرمایش در تمام واحدها را امکان پذیر می سازند؛ نه گرمایش و سرمایش همزمان. اما سیستمهای VRF امکان گرمایش و سرمایش همزمان و همچنین بازیابی
گرما جهت کاهش مصرف انرژی طی فصل گرمایش را فراهم می کنند. طی 15 سال گذشته، این فناوری در چندین زمینه متحول شده است که عبارتند از:
◄ کمپرسورهای استاندارد به کمپرسورهای پیچی با محرک معکوس گر و یا VRF محرک فرکانس متغیر تبدیل شده اند.
◄ بادزنهای خارجی با محرک مستقیم به بادزنهای با محرک معکوس گر و یا VRF تغییر یافته اند.
◄ موتورهای کویل داخلی با محرک مستقیم به موتورهای جریان مستقیم یا نوع ECM تبدیل شده اند.
◄ واحدهای داخلی با ظرفیت متغییربه بازار عرضه شدند
◄ سطوح تبادل حرارت بهتر با کویلهای چند بخشی صورت گرفت
◄ بهبود کنترلها و ادوات تشخیص و عیب یابی سرعت یافت
◄ مبرد R-22 به R-410A تبدیل شده است.
◄ مدیریت بهتر روغن و شارژ مبرد سبب کاهش صدمه به لایه ازن گردید از سایر تحولات می توان به اضافه شدن واحدهای کانالی توکار و آرایشهای کاستی سقفی به واحدهای سنتی دیواری اشاره کرد. لوله کشی مبرد با طول بیش از 200 فوت امکان پذیر می باشد و واحدهای خارجی نیز با
اندازه های تا Btuh 240000 موجودند. انواع آرایشهای واحدهای داخلی عبارتند از : دیواری نوع E و ، EXV کفی- سقفی، کانالی اسلیم ، معمولی ، لو پرشر و های پرشر و کاستی یک راهه و چهار راهه.
عبارت VRF به توانایی سیستم در کنترل مقدار مبرد جاری به هریک از اواپراتورها اشاره می کند که این، استفاده از تعداد زیادی اواپراتور با ظرفیتها و آرایشهای متفاوت، کنترل انفرادی آسایش، گرمایش و سرمایش همزمان در زونهای مختلف، و بازیابی گرما از یک زون برای زون دیگر را امکان پذیر می سازد. اکثر کندانسورهای VRF برای کنترل جریان مبرد به اواپراتورها از محرکهای فرکانس متغییر ) VRF ( استفاده می کنند. کنترل جریان مبرد منشأ بسیاری از مزایای سیستمهای VRF است ضمن این که چالش فنی اصلی این سیستمها نیز به شمار می رود. در اکثر موارد، هنگامی که کلیه زونهای ساختمان طی یک دوره عملیاتی به سرمایش و یا همه آنها به گرمایش نیاز داشته باشند، می توان سیستمهای دو لوله ای را به طور موثر در سیستمهای پمپ گرمایی VRF مورد استفاده قرار داد. اما موقعی که طی یک دوره عملیاتی، بعضی از فضاهای ساختمان باید خنک و برخی دیگر باید گرم شوند، سیستمهای سه لوله ای، یک لوله گرمایشی، یک لوله سرمایشی، و یک لوله برگشت بهترین کارایی را خواهند داشت .این وضعیت اغلب در زمستان و در ساختمانهای با اندازه متوسط تا بزرگ که دارای یک بخش مرکزی قابل توجه هستند، اتفاق می افتد. البته یکی از سازندگان یک سیستم دو لوله ای عرضه کرده که می تواند گرمایش و سرمایش همزمان و همچنین بازیابی گرما را تأمین کند. بازیابی گرما را می توان با انتقال حرارت بین لوله هایی که مبرد را برای واحدهای سرمایشی و گرمایشی تأمین می کنند، انجام داد. یک راه، استفاده از مبدلهای حرارتی است تا گرما را از واحدهایی که در وضعیت سرمایش هستند استخراج کرده و آن را به مبرد ورودی به زون تحت گرمایش انتقال دهند. محصول ارائه شده توسط یکی از سازندگان ابتدا مبرد را به واحدهایی که نیاز به گرمایش دارند ارسال می کند؛ اجازه می دهد که مبرد چگالیده شود؛ آن را در یک نقطه مرکزی جمع می کند؛ و سپس آن را به اواپراتورهایی که سرمایش را انجام می دهند ارسال می کند. اکثر سازندگان دارای یک طرح اختصاصی برای لوله کشی و عملکرد سیستم بازیاب گرما هستند و برای این منظور از آرایشهای شیرگذاری، مبدلهای حرارتی، کنترلها، رسیورها، و جعبه های توزیع خاصی استفاده می کنند. تهویه را به چند طریق می توان با سیستم VRF یکپارچه نمود. یک واحد داخلی اختصاصی VRF را می توان در یک آرایش کانالی جهت مطبوع کردن هوای تهویه مورد استفاده قرار داد. همچنین می توان یک سیستم تهویه و واحد مطبوع کننده مجزا را بااستفاده از فناوری سنتی نصب کرده و عملکرد سیستم VRF را به هوای باز چرخشی منحصر نمود. بعضی از واحدهای VRF هم از این قابلیت برخوردارند که مقداری از هوای خارج را به دست گرفته و تأمین نمایند. آوردن هوای خارج به داخل اتاق و سپسمطبوع کردن آن با VRF توصیه نمی شود به استثنای آب و هواهای خشک که در آنها چگالش، مشکلات رطوبتی را ایجاد نخواهد کرد. از وانتیلاتورهای بازیاب گرما نیز می توان استفاده نمود تا بارهای سرمایی وارده بر واحدهای VRF را کاهش دهند.هر دو نوع سیستم های آب خنک و هوا خنک موجودند؛ همچنین سیستمهایی که با واحدهای ذخیره سازی یخ یکپارچه شده اند.

چه کارایی را باید از این سیستم انتظار داشت؟

یکی از سازندگان VRF هزینه های نصب و راهبری را در 14 ساختمان واقع در ایتالیای مرکزی/شمالی مورد مقایسه قرار داد. در سال 199 8 ، در هفت تا از این ساختمانها سیستم چیلر/دیگ و در هفت ساختمان دیگر سیستم VRF که برای تأمین گرمایش در دمای تا C º -20 طراحی شده بود نصب شدند. سیستمهای VRF در دوره مورد بررسی 35 % انرژی کمتری مصرف کردند و 40 % هزینه های نگهداری پایین تری داشتند. البته همانطور که توسط سازندگان عنوان شد، قیمت تجهیزات برای سیستمهای VRF بالاتر از سیستمهای مبتنی بر چیلر است اما این هزینه اضافی توسط هزینه های پایین تر نصب برای سیستمهای VRF جبران می شود. اطلاعات به دست آمده از یکی دیگر از سازندگان نشان می دهد که سیستمهای VRF می توانند 30 % تا 40 % انرژی مصرفی توسط یک سیستم سرمایش 200 تنی مبتنی بر چیلر را در یک ساختمان تجاری صرفه جویی کنند. همین اطلاعات حاکی از آن است که هزینه تجهیزات نصب شده در یک سیستم VRF حدوداً 8 % بیشتر از یک چیلر آب خنک و 16 % بیشتر از یک چیلر هوا خنک خواهد بود. با ترکیب پیش بینی های مصرف انرژی و هزینه تجهیزات نصب شده برآورد می شود که دوره استهلاک هزینه سیستم VRF در مقایسه با یک چیلر هوا خنک تقریباً 5/ 1 سال و در مقایسه با یک چیلر آب خنک حدوداً 8 ماه باشد.یکی دیگر از تحقیقات، صرفه جویی 38 درصدی را در مقایسه با یک سیستم VAV پشت بامی نشان داد، البته در این تحقیق یک سیستم VRF جدید با سیستم VAV پشت بامی موجود مورد مقایسه گرفت. نتایج شبیه سازی برای آب و هوای برزیل، صرفه جویی 30 درصدی در تابستان و 60 درصدی در زمستان را نشان دادند. پیش بینی می شود که در ایالات متحده صرفه جویی ها بین 5 تا 15 درصد خواهند بود. طی یکی دیگر از تحقیقات مدلسازی که در آن سیستم VRF با نسخه ای از نرم افزار Energy Plus مورد شبیه سازی قرار گرفت، مشخص شد که در یک ساختمان اداری 10 طبقه در شانگهای، یک سیستم VRF بیش از 20 % در مقایسه با یک سیستم متشکل از فن کویل و هوای تازه، در مصرف انرژی صرفه جویی می کند.
هزینه های تجهیزات و نصب آنها وابستگی بالایی به نوع کاربرد، ساختار، و طرح ساختمان و این که آیا نصب در ساختمان جدید صورت می گیرد یا این که در ساختمان موجود و به منظور بهسازی انجام می شود دارند . عدم آشنایی پیمانکاران آمریکایی با این فناوری، هزینه های سیستم VRF را افزایش خواهد داد. هزینه های کلی تجهیزات و نصب آنها برای سیستمهای VRF احتمالاً 5 % تا 20 % بالاتر از سیستمهای آب سرد با ظرفیت مشابه خواهند بود. بنا بر اظهار یکی از سازندگان، هزینه سیستمهای VRF تقریبا 30 %تا 50 % بیشتر از سیستمهای کانالی پکیج هم ظرفیت با SEER برابرتا 14 ، و بیش از دو برابر واحدهای ترمینالی پکیج است. این اظهارات ممکن است جالب باشند اما به اندازه مقایسه VRF و چیلر، در صورتی که سازندگان VRF محصولات خود را به عنوان جایگزین چیلر طراحی کنند، اهمیت ندارند.
هزینه و مصرف انرژی سیستمهای VRF شدیداً وابسته به نوع کاربرد بوده و باید با تجزیه و تحلیل و انجام تستهای آزمایشگاهی و میدانی دقیق بر روی سیستمهای مولتی اسپلیت تعیین شوند.

تأسیسات:آشنایی با نقشه کشی مکانیکی

آموزش  نقشه کشی تأسیسات بهداشتی :

برای ترسیم نقشه های تأسیسات بهداشتی ضمن آشنایی با نمادهای لوازم بهداشتی ساختمان ابتدا جانمایی این لوازم در گروه های بهداشتی ساختمان مانند آشپزخانه، حمام، توالت و دستشویی تعیین می گردد و پس از آن نحوه ترسیم لوله کشی آب سرد و آب گرم، برگشت آب گرم مصرفی و لوله کشی فاضلاب، هواکش و آب باران شرح داده خواهد شد.

نقشه کشی تأسیسات ساختمان
نقشه کشی تأسیسات ساختمان

 جانمایی لوازم بهداشتی :

نمادهای لوازم بهداشتی و لوازم آشپزخانه:

در جدول ۱ــ۱ نمادهای لوازم بهداشتی و لوازم آشپزخانه آورده  شده است.

جانمایی       لوازم     بهداشتی       و  لوازم آشپزخانه:

برای جانمایی وسایل بهداشتی و لوازم آشپزخانه رعایت نکات زیر پیشنهاد می شود:

۱ــ یخچال، اجاق گاز و سینک ظرف شویی بهتر است با فاصله ٔلازم از یکدیگر قرار گیرند

نقشه کشی تأسیسات ساختمان

۲ــ   هرگاه سه  وسیله اصلی  آشپزخانه  یعنی  یخچال،ظرف شویی  و اجاق گاز با یک خط فرضی به یکدیگر وصل شوند مثلثی به  وجود می آید که عمدهٔ کار آشپزخانه در آن انجام می شود. این مثلث به مثلث کار مشهوراست.

شکل ۳ــ۱ چند نمونه از جانمایی وسایل آشپزخانه را که با توجه به رعایت مثلث کار صورت گرفته نشان می دهد.

نقشه کشی تأسیسات ساختمان
نقشه کشی تأسیسات ساختمان

۳ــ اجاق گاز نباید در نزدیک پنجره قرار گیرد (شکل۴ــ۱).

نقشه کشی تأسیسات ساختمان
نقشه کشی تأسیسات ساختمان

۴ــ در صورت استفاده از آب گرم کن یا شوفاژ دیواری آن ها را در آشپزخانه قرار می دهند. برای جانمایی آب گرم کن و شوفاژ دیواری فضایی انتخاب می شود که دسترسی به دودکش آسان باشد (شکل ۵  ــ۱).

نقشه کشی تأسیسات ساختمان
نقشه کشی تأسیسات ساختمان

۵ــ جانمایی لوازم بهداشتی و آشپزخانه بایستی به صورتی انجام گیرد که مانع از باز و بسته شدن عادی در و پنجره های ساختمان نشود.پهنای تقریبی وسایل بهداشتی و لوازم آشپزخانه در جدول ۶ــ۱ آورده شده است عمق این لوازم  ۵۰تا۰۶ سانتی متر است.

نقشه کشی تأسیسات ساختمان

در شکل ۷ــ۱ نحوه جانمایی لوازم آشپزخانه با مقیاس  ۵۰/ ۱ نشان داده شده است.

نقشه کشی تأسیسات

نقشه کشی تأسیسات

لوازم بهداشتی که در حمام نصب می شوند عبارتند از: ۱ زیردوشی   ۲ وان ۳ کف شوی ۴ توالت فرنگی – ۵ – روشویی  با توجه به بزرگی حمام و نظر طراح می توان از یک یا چند وسیله نامبرده استفاده کرد.

در شکل ۹ ۱ جانمایی وان و زیردوشی نشان داده شده است.

نقشه کشی تأسیسات

شکل ۱۰-۱ چند نمونه جانمایی وسایل بهداشتی حمام را نشان می دهد.

نقشه کشی تأسیسات

در صورت در اختیار داشتن فضای لازم بهتر است بیده هم به همراه توالت فرنگی جانمایی شود.نقشه کشی تأسیسات

شکل ۱۱ – ۱جانمایی وسایل بهداشتی حمام به همراه توالت فرنگی و بیده و روشویی را نشان می دهد.

نقشه کشی تأسیسات

اندازه لوازم بهداشتی که می توانند در حمام استقرار یابند به شرح جدول ۱۲-۱ است.

نقشه کشی تأسیسات تجهیزات بهداشتی

جانمایی لوازم بهداشتی توالت: هر سرویس بهداشتی واحد مسکونی باید دارای یک کاسه توالت و یک روشویی باشد.
انتخاب اندازه روشویی از نظر بزرگی و کوچکی به فضای توالت بستگی دارد. در شکل ۱۳-۱ روش های مختلف جانمایی توالت و روشویی نشان داده شده است. به منظور رعایت مسائل شرعی کاسه توالت نباید در راستای قبله قرار گیرد.

نقشه کشی تأسیسات

فاصله مجاز بین وسایل بهداشتی:

برای استفادهٔ بهتر از وسیله بهداشتی بایستی فاصلهٔ مناسبی بین هر وسیله بهداشتی تا دیوارهای اطراف وسیله بهداشتی و وسایل بهداشتی که مجاور هم قرار دارند وجود داشته باشد. این فواصل در جدول ۱۵  ۱ مشخص شده است.

نقشه کشی تأسیسات تجهیزات بهداشتی

حداقل فضای مورد نیاز برای جانمایی توالت شرقی و توالت غربی ۱۱۰*۱۵۰ سانتی متر است. شکل های زیر فاصله چند وسیله بهداشتی و لوازم آشپزخانه را نشان می دهد. در صورتی که فاصلهٔ وسایل بهداشتی از دیوار یا دیگر وسایل بهداشتی مناسب است داخل مربع زیر شکل علامت √ و چنان چه فاصله ها مناسب نباشند علامت * قرار دهید.

نقشه کشی تاسیسات ساختمان

نقشه کشی تأسیسات

لوله کشی آب سرد وآب گرم وبرگشت آب گرم مصرفی :

نقشه کشی تأسیسات نماد لوله ها و شیرها
نقشه کشی تأسیسات نماد لوله ها و شیرها

نقشه خوانی:

در شکل نقشه لوله کشی آب سرد و آب گرم مصرفی ساختمان یک طبقهٔ شمالی را نشان می دهد. همان طور که ملاحظه می شود در نقشه های تأسیساتی، قسمت های اصلی پلان کشیده شده و از ارائه جزییات نقشه های معماری مانند اندازه گذاری و نمایش درها خودداری می شود.

شرح نقشه خوانی آب مصرفی از کنتورآغاز می شود. کنتور داخل ملک و نزدیک در ورودی ساختمان قرار دارد پس از کنتور شیر فلکه و شیر یک طرفه قرار دارد لوله آب سرد به سمت داخل ساختمان امتداد یافته و از آن برای وسایل بهداشتی مختلف انشعاب گرفته شده است با توجه به شکل انشعاب ها پس از کنتور به ترتیب عبارتند از:

۱٫ شیر برداشت حیاط

۲٫ ماشین ظرف شویی

۳٫ سینک ظرف شویی

۴٫ آب گرم کن مخزنی

۵ . ماشین رخت شویی

۶ . یخچال

۷ .حمام شامل روشویی، توالت فرنگی، دوش و شیر برداشت پاسیو

۸  .سرویس بهداشتی شامل روشویی، توالت شرقی، مخزن شستشوی و کولر آبی.

نکته ها:

۱٫ خط لولهٔ برداشت آب حیاط تا کنار دیوار حیاط امتداد دارد.

۲ .برای یخچال های مجهز به یخساز و آب سرد کن لوله تغذیه جداگانه در نظر گرفته می شود.

۳ .برای آبیاری گلدان در پاسیو انشعاب آب سرد پیش بینی می شود.

۴٫ از انشعاب فلاش تانک توالت شرقی برای تأمین آب کولرهایی که در پشت بام قرار دارد استفاده شده است.

اما به دلیل این که امتداد لوله ای که به سمت پشت بام حرکت کرده در پلان این » لوله آب کولر « قابل پیش بینی نمی باشد با نوشتن عبارت موضوع را مشخص می کنند.

نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات

شکل ۱۹  ۱ الف و ب پلان یک ساختمان جنوبی چهارطبقه را نشان می دهد. طبقه همکف پارکینگ بوده و سه طبقه دیگر واحدهای مسکونی تیپ مشابه می باشند. شکل ۱۹  ۱ الف لوله کشی آب سرد همکف را نشان می دهد. کنتور در جلوی در ساختمان قرار داشته و پس از آن لوله کشی آب به سمت داخل ساختمان امتداد می یابد. بعد از کنتور اولین انشعاب شیر برداشت شستشوی پارکینگ بوده و پس از آن لوله تغذیه آب طبقات مسکونی قرار دارد. به این لوله قائم، رایزر گفته و آن را با نشان می دهند. در انتهای مسیر لوله آب R حرف حیاط مشاهده می شود. در شکل ۱۹  ۱ ب لوله کشی آب سرد و آب گرم تیپ طبقات ترسیم شده است. آب سرد ورودی به هر طبقه ابتدا وارد شیر اصلی قطع و وصل واحد مسکونی شده و سپس به وسایل و تجهیزات مختلف انشعاب داده می شود.

همان طور که مشاهده می شود برای تأمین آب گرم مصرفی از آب گرم کن دیواری استفاده شده است. اندازه گذاری لوله های افقی در پلان انجام می شود اما اندازه لوله های رایزر در بالا و پایین خط کنار  حرف R نوشته می شود .

در این پلان تأسیساتی امکان اندازه گذاری لوله های رایزر وجود ندارد زیرا به علت مشابه بودن پلان های هر سه طبقه، از یک پلان استفاده شده است . لذا برای تعیین قطر لوله های رایزر نقشه رایزر دیاگرام ترسیم می شود.

نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات

مسیر لوله کشی:

انتخاب مسیر لوله کشی آب سرد و آب گرم و برگشت آب گرم مصرفی طبق مقررات ذکر شده در کتاب مبحث شانزدهم مقررات کلی ساختمان ایران تحت عنوان تأسیسات بهداشتی  صورت می گیرد این ضوابط و مقررات عبارتند از:

۱ .لوله کشی باید در مسیرهایی اجرا شود که همه جا دراطراف لوله ها و دیگر اجزای لوله کشی فضای لازم برای تعمیر، تعویض و کار با ابزار عادی وجود داشته باشد.

نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات

۲٫مسیر لوله کشی حتی الامکان کوتاه ترین مسیر و کم ترین تغییر جهت را داشته باشد و سعی شود عمود یا موازی دیوار ساختمان باشد. خطوط لوله نیز باید موازی و نزدیک به هم  باشد.

27

۳ خطوط لوله نباید از داخل دودکش، کانال هوا، چاهک، آسانسور و اتاق برق عبور کند.

نقشه کشی تأسیسات
نقشه کشی تأسیسات

.۴ مسیر لوله کشی طوری انتخاب شود که در صورت نیاز به تعویض لوله، به مصالح و لوازم بهداشتی آسیب وارد نشود- لوله از زیر سنگ توالت یا زیردوشی عبور نکند

29

علاوه بر موارد فوق رعایت نکات زیر الزامی است:

۱ .نصب مستقیم پمپ بر روی لولهٔ انشعاب آب شهر مجاز نیست.

۲٫ در نقطه خروج لوله از کنتور شیر قطع و وصل و شیر یک طرفه نصب شود.

۳ .در ورودی لوله ی آب هر آپارتمان باید شیر قطع و وصل و شیر یک طرفه نصب شود.

۴ .بر روی لوله رایزر که حداقل به دو طبقه آب می رساند شیر قطع و وصل و شیر تخلیه نصب شود.

.۵  در صورتی که طول لوله آب گرم بیش از ۳۰ متر باشد، استفاده از لولهٔ برگشت آب گرم مصرفی الزامی است.

۶ . لوله های قائم ممکن است روکار باشند یا داخل شفت قرار گیرند.

۷٫ لوله های افقی ممکن است روکار باشند یا داخل سقف کاذب یا کانال کوچک افقی  قرار گیرند.

۸  .برای ساختمان مسکونی بیش از ۴ طبقه یا بیش از ۱۰ واحد آپارتمانی باید مخزن ذخیره پیش بینی شود.

۹٫ نکات اجرایی در پایین نقشه نوشته شود، مانند:

  • لوله کشی در سقف کاذب اجرا شود
  • برای عایق کاری از پشم شیشه به ضخامت یک اینچ با روکش آلومینیوم استفاده شود.

معرفی پارکینگ هوشمند

سوالی دارید؟در تلگرام پاسخگوی شما هستیم!

Scroll Up
Skip to toolbar