HVAC

چگونه خانه را به خوبی گرم کنیم؟ (گرمایش بهینه خانه)

گرمایش بهینه اتاق باعث صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش انرژی می گردد. خوشبختانه برای کاهش مصرف انرژی و بهینه سازی گرمایش اتاق نیازی به روش های گران قیمت نیست، با انجام تغییراتی کوچک می توانید بیشتر صرفه جویی را در گرمایش منزل خود داشته باشید.

 

  روش اول. درز بندی در و پنجره ها
Image titled Efficiently Heat a Room Step 1
  • درگام اول می­ توانید درزگیر های قدیمی و یا آسیب دیده درب ها و پنجره ها را تعویض کنید. می توانید از فروشگاه نزدیک محل زندگی خود یک رول جدید خریداری کرده و آن را در محل شکاف ها روی درب و پنجره جهت جلوگیری از خروج گرما و ورود باد سرد نصب نمایید.به سادگی نوار قدیمی را بکنید و آن را با نوار جدید جایگزین نمایید.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 2
    به کمک پیچ های تنظیم ارتفاع کف در (در صورت وجود) میزان فاصله هوایی را بین در و کف تا حد امکان کاهش دهید.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 3
    می توانید یک لایه پلاستیکی (مانند جلد یا مات کن شیشه) روی پنجره بچسبانید. این کار باعث می شود یک لایه عایق بین شیشه پنجره و محیط داخل خانه ایجاد شود. برچسب شیشه را می توانید بصورت شفاف و یا مات تهیه کنید.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 4

    از پرده های ضخیم استفاده کنید.

  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 5
    زمان هایی که آفتاب مستقیم به داخل پنجره می تابد، پرده ها را کنار بزنید. این کار باعث ورود حرارت خورشید به داخل منزل و بوجود آمدن اثر گلخانه ای می گردد که منجر به گرم تر شدن داخل اتاق می گردد.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 6

    مطمئن شوید که پنجره ها همیشه در حالت قفل هستند. اکثر پنجره های امروزی بگونه ای طراحی شده اند که با قرار گرفتن دستگیره در حالت قفل، عایق بندی را صورت می دهند. این عایق بندی در حالتی که دستگیره در حالت قفل قرار ندارد غیر فعال است.

روش دوم. گرمایش بهینه
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 7

    استفاده از ترموستات های هوشمند و هوشمندسازی تهویه مطبوع در کاهش هزینه های گرمایش و همچنین گرمایش بهینه تاثیر بسزایی دارد. ترموستات های برنامه بریز با قابلیت برنامه پذیری زمانی می توانند نقش بسزایی در کاهش مصرف انرژی ایفا نمایند.

  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 8

    می توانید از وسایل گرمایش پرتابل و قابل جابجایی برای گرمایش منزل استفاده کنید. وسایل گرمایش پرتابل با قابلیت گرمایش متمرکز در یک ناحیه مشخص باعث می شود شما نیاز کمتری به استفاده از سیستم گرمایش مرکزی خود داشته باشید.

  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 9

    کمد ها و تمام وسایلی که جلوی دریچه های تهویه را گرفته اند جابجا کنید. جلوی دریچه های تهویه (مکش و خروجی) همواره باید باز باشد.

 

روش سوم. گرما را در منزل نگه دارید
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 10

    درب پریز را باز کنید و فاصله های موجود بین بدنه پریز و دیواره را با فوم بپوشانید.

  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 11
  • جلوی هوای خروجی از دودکش شومینه را در صورتی که از شومینه استفاده میکنید در مواقعی که شومینه خاموش است بگیرید. برای این کار می توانید از بالون های مسدود کننده استفاده کنید.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 12
    پشت رادیاتور ها یک صفحه فویل آلومینوم ضخیم با کیفیت بالا قرار دهید. این کار باعث می شود کل حرارت رادیاتور به داخل اتاق بتابد.
  • Image titled Efficiently Heat a Room Step 13
    می توانید فرش و یا موکت (پارچه های ضخیم پرز دار) با انگیزه تزئین و کاهش مصرف انرژی به دیوار ها بیاویزید.

نگهداری تاسیسات ساختمانی و صنعتی

ببینید: مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)

شرکت autodesk که رسمی ترین ارگان در زمینه طراحی ابنیه می باشد BIM را به صورت زیر تعریف کرده است: “بیان دیجیتال مشخصه های فیزیکی و کاربردی یک ابنیه به نحوی که این نمایش در قالب یک منبع اطلاعاتی مشترک از اطلاعات ابنیه جهت تصمیم گیری های استراتژیک در فرآیند ساخت و ساز تا رسیدن به انتهای عمر مفید بنا می باشد.

بررسی مزایای BIM در پروژه

در این مطلب سعی بر آن است که تعریف جامع و دقیقی از BIM بیان شود و فواید استفاده از این سیستم برای کارفرمایان ، مجریان ، طراحان پروژه ها به تفکیک ارائه شود .

BIM چیست ؟ 

با یک جستجوی ساده در اینترنت می توانید تعاریف علمی زیادی از مدلسازی اطلاعات ساختمان یا BIM پیدا کنید؛ با این وجود   BIM تا حدود زیادی ناشناخته باقی مانده و ابهامات زیادی پیرامون آن وجود دارد. این درحالی است که وضعیت طراحی به کمک رایانه یا CAD کاملاً برعکس است؛ این اصلاح عملاً غیرقابل تعریف است اما بخاطر زمینه ها و نحوه استفاده از آن همه ما معنی دقیق CAD را می دانیم و تعریف مشترکی از آن داریم. با این تفاسیر اهمیت تعریف کاربردی و دقیق مدلسازی اطلاعات ساختمان روشن تر می شود. BIM چیست و چرا اینقدر ابهام و سردرگمی پیرامون معنای آن وجود دارد؟

برای کسانی که با مدلسازی اطلاعات ساختمان آشنایی چندانی ندارند بهتر است از اینجا شروع کنیم که BIM چه چیزی نیست. وقتی کج فهمی ها و برداشت های غلط رایج درباره BIM مشخص شود، بهتر می توانیم مفهوم مدلسازی اطلاعات ساختمان را درک کنیم.

BIM مدلسازی سه بعدی نیست.

یک مدل سه بعدی BIM نیست. صرفاَ با ساخت یک مدل سه بعدی از مدلسازی اطلاعات ساختمان بهره نبرده ایم. اگر یک مدل سه بعدی با نرم افزارهایی مثل AutoCAD طراحی کنیم به این معنی نیست که یک مدل با ویژگی های BIM داریم. دلیل این تفاوت هوشمند نبودن مدل های سه بعدی است؛ مدلی که هوشمند نباشد اطلاعاتی درباره پروژه به بیننده نمی دهد. در این مدل های سه بعدی غیرهوشمند، برای درک صحیح هر یک از عناصر باید آن را فقط برمبنای ویژگی های هندسی اش تفسیر کرد. به عبارت دیگر، هیچ داده و اطلاعات هوشمندی بجز ویژگی های هندسی مدل وجود ندارد.

تصور کنید بخواهیم عناصر یک مدل سه بعدی را هوشمند کنیم؛ مثلاً جنس درها، پنجره ها و دیوارها را مشخص کنیم. درست همین جاست که مدل سه بعدی ساده ما تبدیل به یک مدل BIM می شود البته از نوع بسیار ساده آن. همین مثال ساده تفاوت مدلسازی سه بعدی و مدلسازی اطلاعات ساختمان را بخوبی نشان می دهد.

BIM همان رویت (Revit) نیست.

اگر یک عقیده مشترک بین تمام فعالان صنعت طراحی و ساخت و ساز وجود داشته باشد، دستگاه بازاریابی قدرتمند اتودسک است. وقتی کسی به شما می گوید که یک طراحی CAD انجام داده از او نمی پرسید ” با کدام نرم افزار؟”. همه ما می دانیم که دوست یا همکارمان به احتمال زیاد از نرم افزارهای اتودسک استفاده کرده است. همین روند وارد حوزه مدلسازی اطلاعات ساختمان هم شده و اصطلاحات مدلسازی اطلاعات ساختمان و رویت تقریباً قابل تعویض و جابجایی شده اند. دقت داشته باشید که نرم افزار رویت یکی از قویترین ابزارهای مدلسازی اطلاعات ساختمان است اما تنها ابزار موجود نیست. در واقع شما می توانید با نرم افزار رویت یک مدل سه بعدی کامل بسازید بدون اینکه کار مدلسازی اطلاعات ساختمان انجام داده باشید.

BIM مدل ساختمان یکپارچه نیست.

این مورد یکی از مهمترین و رایج ترین ابهاماتی است که پیرامون مدلسازی اطلاعات ساختمان وجود دارد . بسیاری از مردم مدلسازی اطلاعات ساختمان را معادل تهیه یک مدل یکپارچه می دانند و تصور میکنند میتوان از هر دو اطلاعات یکسانی را استخراج کرد . اما مدلسازی اطلاعات ساختمان مجموعه ای از مدل های متمایز است (همانطور که می دانید شما می توانید یک مدل معماری، یک مدل ساختاری و چند مدل متفاوت دیگر برای هر یک از خدمات ساختمان داشته باشید). هر کدام از این مدل های متمایز اطلاعات متفاوتی را ارائه می کنند و تنها در کنار هم می توانند تصویر جامع و کاملی نسبت به پروژه را شکل دهند. وقتی این مدل های مختلف را کنار هم بگذاریم به یک مدل BIM دست یافته ایم.

ایده اصلی مدلسازی اطلاعات ساختمان ارائه یک پایگاه داده یکپارچه است نه یک مدل منفرد. در این پایگاه داده می توان به طراحی ها و اسناد گرافیکی و غیرگرافیکی، جدول های زمانبندی و سایر اطلاعات دست یافت.

راه حل های مدلسازی اطلاعات ساختمان سه مشخصه مهم دارند :

روی پایگاه های داده دیجیتال ساخته و اجرا می شوند؛

تغییرات را از طریق این پایگاه های داده مدیریت می کنند تا همه قسمت ها با تغییرات یک بخش پایگاه داده هماهنگ شوند؛

 اطلاعات را ضبط و ذخیره می کنند تا در برنامه های کاربردی صنعتی دیگر مورد استفاده قرار بگیرند.

BIM مدیریت چرخه عمر پروژه نیست.

یکی دیگر از برداشت های جالب از BIM این است که ” مدلسازی اطلاعات ساختمان تنها وقتی محقق می شود که کل اعضای تیم – از طراح تا مدیر مالی – در آن درگیر باشند.

نمی توان گفت این باور غلط است اما فقط یک مدل BIM کامل میتواند تمام اطلاعات مدیریت شده از فازهای طراحی، ساخت و بهره برداری پروژه را ارائه کند.

متخصصان BIM معمولاً به مشتریان توصیه می کنند تعریف درستی از انتظاراتشان از مدلسازی اطلاعات ساختمان پروژه شان داشته باشند.

برای کسانی که به تازگی به استفاده از BIM روی آورده اند، بسیار مهم است که در وهله اول روی مزایای داخلی تمرکز کنند. به این ترتیب کیفیت طراحی های هماهنگ، زمانبندی محصولات یا سایر ویژگی ها و اهداف پروژه ارتقا می یابد.

باید چالش های پیش رویتان را شناسایی کنید و یک راه حل برای آنها پیدا کنید تا به اهداف موردنظرتان برسید.

فقط وقتی که اینکار را یاد گرفتید و فرایندهای کاری پروژه تان را طراحی، آزمایش و اصلاح کردید می توانید با سایر اعضای پروژه همکاری سازنده داشته باشید. بهتر است کارها را به ترتیب انجام دهید و چند هندوانه را با هم برندارید.

مدلسازی اطلاعات ساختمان چیست؟

حالا وقت آن است که یک تعریف مختصر اما جامع از BIM ارائه دهیم :

 مدلسازی اطلاعات ساختمان به معنای مدیریت اطلاعات یک پروژه است.

به نحوی که هم نحوه شکل گیری این اطلاعات و هم فرایندهای تکرارشونده مبادله آنها را در برداشته باشد .

مدلسازی اطلاعات ساختمان داده های پروژه را به نحوی هوشمند میکند که همه بتواند آنها را بدرستی تفسیر کنند و ریسک تفسیرها و فرضیات نابجا به حداقل برسد .  در واقع ، مدلسازی اطلاعات ساختمان فرایندی است که اطلاعات درست را در زمان صحیح در اختیار افراد مربوطه قرار می دهد

مزایای BIM برای کارفرمایان :

 -مدیریت تسهیلات و امکانات در دوره بهره برداری

 – پیش بینی مالی و مدیریت مالی

 – افزايش کيفيت پروژه ها

 – برآورد دقیق پروژه

 – کاهش هزینه های مصرف انرژی از طریق بهینه سازی انرژی

 – کاهش ادعا(claim)

 – افزایش کارآیی ساختمان

 – کاهش زمان تحویل پروژه به خريداران محترم

 – یکپارچه سازی مدیریت بهره برداری

 – مدیریت ریسک پروژه

 – بهره برداری و مدیریت بهتر ساختمان

 – بهبود شرایط راه اندازی و تحویل اطلاعات ساختمان به مشتری

 – قابل تلفیق با BMS (تیم مدیریت ساختمان)

 – مدیریت فروش و برندینگ

 – شناسنامه فني و ديجيتالي پروژه ها

مزاياي بيم(BIM)براي پيمانکاران و مجريان محترم

– بررسی تداخلات قبل از اجرا

– کیفیت بهتر اجرا

– بهینه سازی روند اجرای پروژه ها

– مدیریت ایمنی در اجرا

– برنامه ریزی و تجهیز بهینه کارگاه

– کمترین خطا و اشتباه و دوباره کاری ها در مراحل اجرا

– کسب بیشترین سود با صرف کمترین هزینه

– پیش ساخته سازی

– جانمایی تاورکرین با حداکثر راندمان

– مستندسازی دیجیتالی پروژه و صورت مجالس

– استفاده از مدل ساخته شده به عنوان مرجع ساخت و تولید صنعتی

– بروز رسانی سریع تغییرات

– زمان بندی و شبیه سازی گرافیکی فرآیند ساخت

– متره مصالح و برآورد هزینه جبهه کاری های مختلف

– جمع بندی هزینه ها و کنترل آن ها توسط مدیران پروژه

طراحی تاسیسات مکانیکی

راهکارهای بهینه سازی مصرف برق در کولرها

۱ – ظرفیت برودتی کولرها باید متناسب با فضای مورد استفاده و شرایط آب و هوایی محل (از لحاظ دما و رطوبت) انتخاب شود. کولرهای بزرگتر ازحد نیاز تنها باعث مصرف بی مورد انرژی الکتریکی می شوند. نوع کولرها را متناسب با مناطق آب و هوایی انتخاب کنید. از کولرهای گازی برای مناطق گرم و مرطوب و از کولرهای آبی برای مناطق معتدل استفاده کنید.

۲ – کولر های گازی بسته به نوع آب وهوا به ۳ کلاس منطقه ای گرمسیری, معتدله و سردسیر تقسیم می شوند. موقع خرید متناسب با آب و هوای محل زندگی خود کولر را انتخاب کنید.

۳- کلید بادزن (فن) در کولرهای گازی به شما امکان می دهد هنگام شب از دستگاه فقط برای تهویه استفاده کنید و هزینه برق دستگاه را به میزان زیادی کاهش می دهد.

۴- چنانچه امکان پذیر باشد باید از سیستم سرمایش موضعی استفاده گردد. به این معنی که تنها به اتاقهایی که مورد استفاده قرار می گیرد هوای سرد را منتقل کنیم. به این منظور می توان دریچه های ورودی هوا به سایر اتاقها را مسدود کرد. سرمایش موضعی در مورد فضاهای بزرگتر به ویژه سالنهای کار مانند سالن مونتاژ به معنی سرمایش محدوده کار کارگر می باشد؛ به این ترتیب نیازی به سرمایش کل فضا نخواهد بود.

۵- کولرهای گازی از جمله پرمصرف ترین وسایل خانگی هستند بنابراین در صورتی که ضرورتی به استفاده از این نوع کولرها وجود ندارد از استفاده از آنها خودداری کنید. در صورت ضرورت استفاده از این نوع کولرها که هزینه سنگینی را نیز در بردارند؛ باید سعی شود تا از استفاده در ساعت پیک مصرف برق ( از نیم ساعت قبل از اذان مغرب تا ۵/۲ ساعت بعد از آن) که مصرف انرژی الکتریکی در شبکه برق کشور به حداکثر می رسد؛ خودداری کرد.

۶- هنگام خرید وسایل سرمایشی دستگاهی را انتخاب کنید که دارای علامت استاندارد و بر چسب انرژی با بالاترین درجه کارایی و بازدهی باشد.

۷- کولرهای گازی معمولاًً دارای درجه تنظیم دما (ترموستات) هستند. تنظیم دما بر روی دمای مناسب فصل گرما که بین ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتیگراد است باعث می شود تا هنگام رسیدن دمای اتاق به درجه دمای تنظیم شده؛ کولر به طور خودکار خاموش شود و بنابراین انرژی کمتری مصرف کند. در مورد کولرهای آبی نیز نصب یک ترموستات ساده در اتاقها می تواند مقدار زیادی از مصرف انرژی را کاهش دهد.

۸- برای جلوگیری از خروج سرما اطراف پنجره ها و درها را با نوارهای درزگیری عایق بندی کنید. استفاده از تهویه طبیعی بخصوص در شب و درز بندی منازل در طول روزهای گرم بسیار موثر خواهد بود.

۹- بهترین درجه حرارت منزل در تابستان بین ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتیگراد است . از سردکردن بیش از حد محل سکونت خود خودداری کنید.

۱۰- نصب کندانسورهای کولر گازی در سایه باعث جلوگیری از اتلاف میزان قابل توجهی از انرژی مصرفی کولر گازی خواهد شد.

۱۱- در صورت امکان کولر گازی خود را در مسیر باد نصب کنید. زیرا این کار بعلت تبادل بهتر حرارت در کندانسورکولر باعث افزایش بازدهی آن و کاهش مصرف انرژی می شود.

۱۲- هنگامی که درجه حرارت بیرون ساختمان از دمای داخل کمتر است. با بازکردن پنجره ها به تهویه طبیعی ساختمان کمک کنید.

۱۳- در روزهای خیلی گرم, با بستن در و پنجره و کشیدن پرده ها از ورود انرژی گرمایی بیشتر به داخل ساختمان جلوگیری کنید.

۱۴- سیستمهای سرمایش خود را به طور منظم تمیز کرده و به ویژه گرد و خاک روی کویل ها و فن ها را پاک کنید.

۱۵- اتاقهای نشیمن و خواب را کمتر از ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتیگراد سرد نکنید.

۱۶- هنگام ترک ساختمان در طول روز، سیستم سرمایش را خاموش کنید.

۱۷- پوشیدن لباس‌های سبک و روشن، امکان گردش هوا بر روی پوست بدن را فراهم کرده و در نتیجه، احساس خنکی ناشی از تعرق، نیاز به سرمایش بیشتر را کاهش می‌دهد.

۱۸- استفاده از روشنایی متناسب با مورد نیاز در طول شب‌های گرم سال، باعث کاهش بارهای گرمایی داخل ساختمان می‌شود و در نتیجه ضرورت استفاده از سیستم های سرمایشی ساختمان ومصرف برق را کاهش می دهد.

۱۹- مسیرهای عبور هوای سیستم سرمایش را در کانال‌ها و دریچه‌های ورودی و خروجی به طور مرتب تمیز کرده و از عدم وجود موانع در این مسیرها اطمینان حاصل نمایید.

۲۰- در تابستان معمولاً سه منبع عمده گرمای ناخواسته در منزل شما وجود دارد، گرمای هوای خارج که از طریق سقف و دیوار هدایت می‌شود، گرمایی که از لامپ‌ها و لوازم خانگی انتشار می‌یابد و نور خورشید که از راه پنجره‌ها به داخل می‌تابد. بنابراین مسئول انرژی منزل خود باشید و با ارزیابی هر یک از موارد فوق تدابیری بیندیشید، مثلاً با افزایش عایق پشت بام و دیوارها حرارت عبور نخواهد کرد. پنجره‌ها را با استفاده از سایبان، پرده کرکره و یا پارچه‌ محافظت نمایید. نصب پرده با رنگ روشن یا سایبان روشن نور خورشید را به سمت بیرون منعکس می‌نماید.

۲۱- هنگام ترک ساختمان در طول روز در صورت روشن گذاشتن کولر‌، درجه ترموستات را ۵ تا ۱۰ درجه کمتر کنید؛ کاشتن درختچه‌های پیچک در مجاورت ساختمان‌ها علاوه بر زیبایی، عایق سرما و گرما می‌باشند.

صرفه جویی در مصرف برق و کاهش هزینه خانوار با استفاده از کولر های با شاخص انرژی بالاتر

در صورتی که از یک کولرگازی ۱۸۰۰۰ Btu/h با گرید A به جای کولری با گرید G استفاده شود بیش از ۴۰درصد در میزان مصرف برق و هزینه آن صرفه جویی خواهد شد؛ و در صورتیکه از یک کولر با گرید A به جای کولری با گرید D استفاده شود این صرفه جویی به میزان ۲۵ درصد خواهد بود. در جدول زیر میزان صرفه جویی در صورت جایگزین شدن هر یک از گرید ها با گرید A ارائه شده است.

میزان صرفه جویی

گروه بازده مصرف انرژی

۱۱%

B- A

۱۹%

C – A

۲۵%

D – A

۳۲%

E – A

۳۶%

F – A

بیش از ۴۰%

G – A

بررسی مزایای کلی استفاده از سیستم مدیریت هوشمند ساختمان BMS

نکاتی در مورد طراحی موتور خانه

طراحی موتورخانه یکی از مهمترین مراحل در روند طراحی ساختمان و جاهای صنعتی هست و در آسایش ساختمانها نقش بزرگی را ایفا می کند. و باید گفت از آن به عنوان قلب ساختمانها یا یک مکان صنعتی نام برده می شود.ساختمان هایی که از تاسیسات مناسبی برخوردار نیستند توانایی  ایجاد شرایط آسایش قابل قبول را برای ساکنان خود نخواهند داشت و از این جهت است که می توان ادعا نمود تاسیسات یک ساختمان تاثیر قابل ملاحظه ای در راندمان کاری و رفتاری افراد استفاده کننده از آن ساختمان را خواهد داشت.

photo_۲۰۱۷-۰۸-۱۴_۱۵-۵۲-۰۴

بدین مفهوم که یک انتخاب صحیح انتخابی خواهد بود که علاوه بر لحاظ کردن جنبه‌های اقتصادی در آن بتواند به جهت فنی و تکنیکی نیز پاسخگوی نیازهای ساختمان باشد. به عنوان مثال سیستم‌های سرمایش تبخیری جهت ایجاد درجه حرارت‌های پایین مناسب نیستند و یا ممکن است دستگاهی از قبیل پکیج هوایی انبساط مستقیم به جهت بار سرمایشی به درستی انتخاب شده باشند ولی به جهت مقدار هوادهی دارای مشکل باشد‌، دراین صورت نخواهد توانست نیازهای ساختمان را برآورد نماید. بنابراین برای یک انتخاب صحیح باید پارامترهای مختلفی مورد توجه قرار گیرد. دراین قسمت انتخاب صحیح سیستم‌های کمپرسوری تولید برودت نظیر چیلرها و پکیج‌ها بیشتر مورد نظر هستند. برای انتخاب درست این سیستم‌ها باید به دو مفهوم زیر توجه شود:

1- منظور از بار سرمایشی واقعی‌، باری است که از اجزای مختلف ساختمان نظیر جدارهای خارجی، نفوذ هوا، منابع داخلی و غیره ایجاد می شود.

2- منظور از بار سرمایشی اسمی (Nominal)‌؛ ظرفیت اسمی دستگاه است  بطوریکه بتواند پاسخگوی مقدار بار واقعی ساختمان باشد.

بنابراین همواره بار اسمی (ظرفیت دستگاه) از بار واقعی (بار ساختمان) بیشتر خواهد بود ولی نکته این است که چه مقدار بیشتر؟

در واقع طراح باید بتواند با محاسبه مقدار بار ساختمان، ظرفیت اسمی دستگاه را به گونه‌ای انتخاب نماید که توانایی پاسخگویی نیاز سرمایشی ساختمان را داشته باشد و از آنجا که بار سرمایشی یک کمیت متغیر با زمان است دستگاه انتخاب شده باید در هر زمان نیاز واقعی ساختمان را برطرف سازد.انتخاب دستگاه بزرگتر موجب کاهش عمر دستگاه شده و هزینه‌های اولیه و جاری آن را نیز خواهد افزود‌. از طرف دیگر انتخاب دستگاه کوچکتر باعث می‌شود دستگاه هنگامی که ساختمان بیشترين بار سرمایشی را دارد‌؛ توانایی تامین این‌بار را نداشته باشد‌. عواملی که باید در نظر گرفته شوند تا با داشتن بار واقعی ساختمان‌؛  ظرفیت اسمی دستگاه را بدست آورد‌، عبارتند از:

1-    افت‌ها و اصطکاک‌هایی که به واسطه‌ی لوله‌کشی انجام شده در دستگاه و یا عایق نامناسب آن ایجاد می‌شود.

2-    کیفیت ساخت دستگاه و مواد مصرفی در ساخت آن.

3-    مقدار درجه حرارت سوپرهیت مبرد بعد از اوپراتور و در ورود به کمپرسور.

4- مقدار درجه حرارت سابکول مبرد بعد از کندانسور و در ورود به شیر انبساط.

دو عامل آخر در تعیین ظرفیت دستگاه بسیار مهم‌اند. معمولاً روند انتخاب یک دستگاه به این گونه است که طراح پس از محاسبه  بار سرمایشی (بار واقعی) به کاتالوگ سازنده‌ی مورد نظر مراجعه نموده و ظرفیت دستگاه را انتخاب می نماید. در کاتالوگ‌های سازندگان برای انتخاب دستگاهها معمولاً سه پارامتر زیر وجود دارد:

1-    درجه حرارت طرح خارج که کندانسور هوایی دستگاه باید در آن کار کند.

2- درجه حرارت مورد نظر برای طرح داخل که باید توسط دستگاه تامین شود.

3- ظرفیت دستگاه در شرایط فوق.

نکاتی در مورد طراحی موتور خانه

بنابراین معمولاً طراح با در دست داشتن ظرفیتی که از دستگاه انتظار دارد و با مشخص بودن درجه حرارت‌های طرح داخل و خارج مدل دستگاه و به عبارتی ظرفیت اسمی آن را مشخص می‌نماید در حالیکه با تغییر درجه حرارت‌های سوپرهیت و سابکول در دستگاه قطعاً ظرفیتی که می‌توان از دستگاه بدست آورد متفاوت خواهد بود.

هدف از سوپرهیت نمودن (فوق گرم کردن) گاز مبرد در خروجی اوپراتور آسیبی است که بخار اشباع مبرد به پره‌های کمپرسور وارد می‌نماید. به عبارت دیگر ظرفیت‌های برودتی که برای یک دستگاه در درجه حرارت‌های طراحی مختلف داخل و خارج در کاتالوگ‌های سازندگان ارایه می‌شود؛ با این فرض است که اولاً حالت ترمودینامیکی گاز مبرد خروجی از اواپراتور دستگاه بخار اشباع بوده و ثانیاً حالت ترمودینامیکی مایع مبرد خروجی از کندانسور دستگاه مایع اشباع است. در حالیکه در عمل اگر گاز خروجی از اوپراتور در حالت بخار اشباع باشد، پس از برخورد این بخار با تیغه‌ها یا جداره‌های کمپرسور که با سرعت  بالایی در حال حرکت هستند، رطوبت موجود در بخار اشباع موجب خوردگی کمپرسور شده و در ضمن راندمان کمپرسور را نیز کم خواهد کرد. بنابراین باید مبرد خروجی از اوپراتور به حالت سوپرهیت (فوق گرم) شده و سپس وارد کمپرسور گردد. سوپرهیت کردن گاز مبرد خروجی از اوپراتور را می‌توان با افزایش طول لوله‌های اواپراتور و یا توسط یک مبدل حرارتی که در خط ساکشن قرار دارد انجام داد. به طور کلی هر 10 درجه سوپرهیت نمودن گاز مبرد خروجی از اواپراتور موجب افزایش یک تا سه درصدی ظرفیت کمپرسور می‌شود. همچنین ظرفیت‌های مندرج در کاتالوگ‌های سازندگان بر این اساس است که حالت ترمودینامیکی مبرد خروجی از کندانسور مایع اشباع است؛ در حالیکه در عمل اگر مایع اشباع از کندانسور خارج و وارد شیر انبساط شود ممکن است در نتیجه کاهش فشاری که در شیر انبساط ایجاد می‌شود به طور ناگهانی به بخار تبدیل شود(Flashing) که باعث کاهش راندمان سیکل تبرید و خرابی شیر انبساط می‌شود.

بنابراین همواره دستگاه به گونه‌ای طراحی می‌شود که حالت ترمودینامیکی واقعی خروجی مبرد از کندانسور، مایع مادون سرد (سابکول) باشد. مادون سرد کردن مبرد می‌تواند از یکی از دو طریق افزایش طول لوله‌های کندانسور و یا مبدل حرارتی در خط ساکشن دستگاه انجام شود. به طورکلی به ازای هر یک درجه مادون سرد کردن مبرد خروجی از کندانسور؛ ظرفیت کمپرسور پنج درصد افزایش می‌يابد.

علاوه بر عوامل فوق افت فشار و دما در خطوط مکش (ساکشن) و دهش (دیسشارج) نیز موجب تغییر ظرفیت دستگاه می‌شود. معمولاً افت تقریبی مجاز سیستم لوله‌کشی سیکل تبرید معادل دو درجه‌ی فارنهایت می‌باشد.لذا در صورتیکه درجه حرارت تبخیر مبرد در اوپراتور F420 باشد؛ کمپرسور باید بر مبنای درجه حرارت مكش 400 F انتخاب شود. به همين ترتيب اگر درجه حرارت كندانس (چگالش )1030F باشد، كمپرسور را بايد بر مبناي درجه حرارت چگالش 1050F انتخاب نمود.به طورکلی درجه حرارت‌های تبخیر و کندانس مبرد نیز نقش بسیار مهمی در ظرفیت دستگاه خواهند داشت. درجه حرارت تبخیر؛ درجه حرارتی است که مبرد در آن درجه حرارت در اواپراتور بخار می‌شود. برای شرایط آسایش معمولاً این درجه حرارت 0F40 در نظر گرفته می‌شود. به طور تقریبی برای اکثر مبردها به ازای هر ده درجه کاهش درجه حرارت تبخیر از مقدار 0F40؛ ظرفیت سیکل تبرید حدود 24 درصد کاهش می‌یابد.

نکاتی در مورد طراحی موتور خانه

درجه حرارت کندانس نیز درجه حرارتی است که مبرد در آن درجه حرارت در کندانسور تقطیر شده و گرمایش را به آب (کندانسورهای آبی) یا به هوا (کندانسورهای هوایی) می‌دهد. این درجه حرارت معمولاً 10تا 15 درجه فارنهایت بیشتر از درجه حرارت خشک محیط خارج در نظر گرفته می‌شود. سازندگان ظرفیت دستگاه‌هایشان را بر اساس درجه حرارت چگالش 0F105 ارایه می‌کنند در حالیکه به ازای هر ده درجه افزایش درجه حرارت نسبت به 0F105؛ ظرفیت سیکل تبرید حدود 13 درصد کاهش می‌یابد که البته این درصد کاهش برای مبردهای مختلف متفاوت بوده و 13 درصد مربوط به مبرد 22-R  می‌باشد.

نگاهی کلی به روشنایی هوشمند در خانه هوشمند

سیستم لوله کشی جکوزی

در مقالات پیشین مطالب نسبتا جامعی راجع به وان جکوزی برای شما به نمایش گذاشتیم که شامل اطلاعات مفید و کاملی است از تمام جزییات جکوزی، در این مقاله به موضوع جدیدی در این خصوص خواهیم پرداخت که تا کنون ان را بررسی نکرده ایم و ان ” سیستم لوله کشی جکوزی” می باشد. طبیعتا هر وسیله ایی که کار ان با اب مرتبط است نیازمند سیستم لوله کشی اصولی و فنی دقیق می باشد تا بتوان از ان استفاده بهینه کرد و همه نیازهای مصرف کننده را به خوبی پاسخ دهد. در ساخت و نصب جکوزی انجام صحیح سیستم لوله کشی جکوزی از اهمیت بالایی برخوردار است و باید توسط متخصصین زبده انجام شود که در اینجا به طور اجمال اشاره ای به ان خواهیم داشت.

تعریف سیستم لوله کشی جکوزی

 سیستم لوله کشی جکوزی (Jacuzzi piping system) به مسیر گردش اب در جکوزی گفته می شود، مسیر گردش اب در مدار گردش جکوزی چیزی شبیه به مدار گردش اب استخر است. البته این مسیر گرردش در هر دو سیستم ممکن است مجزا یا مشترک باشد که هر یک محاسن و معایب خاص خود را دارند. سیستم لوله کشی جکوزی ممکن است مجهز به خط تخلیه اصلی، اسکیمر و یا هردوی آن ها باشد.

در گونه ای از جکوزی ها در هنگام لوله کشی جکوزی چند دریچه تخلیه در نظر گرفته شده تا در مواقعی که یکی از دریچه ها با برخورد احتمالی دست یا پای شناگر مسدود شد، تخلیه آب از طریق سایر دریچه ها امکان پذیر باشد. اسکیمر معمولا به صورت یک قسمت مجزا و قابل حمل ساخته شده و در لبه کاسه جکوزی قرار می گیرد. در بعضی از جکوزی های پیش ساخته، اسکیمر مجهز به یک فیلتر فشنگی است. گونه ای از اسکیمرهای استخرها نیز شامل شیر کنترل سطح آب و واحدهای کلر زنی خودکار می باشند.

از آنجا که جکوزی معمولا عمق کمی دارد قدرت مکش بالا در دریچه های تخلیه موجب ایجاد گرداب در داخل جکوزی می شود که برای جلوگیری از بروز این مشکل دریچه های تخلیه معمولا با درپوش های محدب تخلیه ضد گرداب پوشانده می شود. پایین بودن حجم آب جکوزی نسبت به تعداد نفراتی که به طور همزمان از آن استفاده می کنند به ما می گوید که تعداد دفعات تعویض اب ان باید بسیار بیشتر از تعداد دفعات تعویض اب استخر باشد، مثلا تعویض اب جکوزی هر نیم ساعت یک بار معقول است. به طور کلی اثبات شده که هر دو نفر در یک جکوزی معادل با شصت نفر در استخر تولید آلودگی می کنند. همچنین هر نفر در جکوزی در هر ساعت تقریبا 1 لیتر عرق می کند. البته در صورتی که آب جکوزی بر مبنای مفادیر توصیه شده در استانداردها تنظیم شود.

سیستم لوله کشی جکوزیپمپ گردش آب جکوزی

برای اینکه دستیابی به تعداد دفعات تعویض آب در جکوزی امکان پذیر باشد، پمپ گردش آب باید قابلیت غلبه بر افت فشار های ایجاد شده در مسیر آب را داشته باشد. آن دسته از پمپ هایی که تنها برای ارسال آب با فشار به داخل استخر مورد استفاده قرار می گیرند معمولا مجهز به سبد و محفظه صافی نیستند به استثنای آن، ساختار کلی و سایر اجزای مورد استفاده در آن ها مشابه با پمپ ها و موتورهای معمولی است. در لوله کشی جکوزی گاهی از پمپ های دو سرعتی استفاده می شود. که در حالت سرعت پایین برای ماساژ ملایم و به گردش در آوردن آب در حین فیلتر کردن و سرعت بالا برای ایجاد جریان پرفشار آب مورد استفاده قرار می گیرد. به طوری که برای ارسال آب با فشار به داخل استخر از سرعت بالای 3450 rpm استفاده می شود. در حالی که برای به گردش در آوردن آب در حالت معمول، فیلتر کردن و گرم کردن آن از پمپ های سرعت پایین 1750  rpmاستفاده می شود. این در حالی است که در وضعیت دوم برای فیلتر کردن آب استخر، سبد و محفظه صافی نیز به کار گرفته می شود. البته گاهی اوقات نیز به جای پمپ های دو سرعتی از دو پمپ مجزا استفاده می شود که یکی از آن ها به صورت دایمی آب را در مدار به گردش در می آورد و دیگری که همان پمپ اصلی جکوزی است صرفا برای ایجاد جت آب به کار گرفته می شود.

سرعت متداول موتورهای مورد استفاده در استخرها و جکوزی ها معمولا 3450 rpm و حداقل سرعت آن ها 1750 rpm است. استفاده از موتورهای دو سرعتی موجب صرفه جویی در مصرف انرژی می شود.  در صورت استفاده از پمپ های دو سرعتی اطمینان حاصل نمایید که در حداقل و حداکثر سرعت پمپ تمامی نیازهای شبکه لوله کشی جکوزی تامین می شود.

برای انتخاب پمپ جکوزی باید دبی مورد نیاز بر مبنای حجم کاسه جکوزی و نرخ تعویض آب استاندارد محاسبه کرد. پس از محاسبه دبی پمپ نوبت به محاسبه فشار دینامیکی کل می رسد. نکته ای که درباره جکوزی ها باید در نظر گرفته شود آن است که افت فشار ایجاد شده به واسطه نازل های پاشش آب که معمولا مقدار قابل توجهی نیز هست باید حتما از کاتالوگ شرکت سازنده استخراج شده و در محاسبات لحاظ شود. سایر اجزای سیستم لوله کشی جکوزی با استخر یکسان است.

قاعدتا در جکوزی ها برای دستیابی به حداکثر بازده ممکن، شدت جریان آب عبوری از هر یک از جت های پاشش آب حداقل باید 57 L/min باشد. بنابراین اگر سیستمی داشته باشیم که شدت جریان عبوری از آن 227 L/min باشد، برای این جکوزی حداکثر می توان چهار جت پاشش آب در نظر گرفت. همچنین می توان گفت که توان مورد نیاز موتور برای هر یک از فواره های مورد استفاده در جکوزی تقریبا باید 0.187 Kw در نظر گرفته شود. لذا برای یک جکوزی با چهار فواره مجزا، یک موتور 0.75 Kw نیز کافی است. البته این توان در صورتی کافی خواهد بود که پمپ صرفا برای ارسال آب با فشار بالا به داخل استخر به کار گرفته شود. اما در صورتی که پیش از ارسال جت آب به داخل استخر، آب از میان فیلتر و گرمکن استخر نیز عبور کند و یا در مواردی که فاصله تجهیزات از جکوزی بیش از 6m است بخشی از توان پمپ در اجزای یاد شده به هدر خواهد رفت. بنابراین در شرایط توان مورد نیاز پمپ به ازای هر یک از جت های پاشش آب بیش از 0.187Kw خواهد بود.

همان طور که گفته شد بر مبنای الزامات بسیاری کدها و آیین نامه ها، تعداد دفعات تعویض آب جکوزی  باید هر نیم ساعت یک بار یا 48 بار در شبانه روز باشد. بنابراین در هنگام انتخاب پمپ برای جکوزی اطمینان حاصل کنید که پمپ قابلیت تامین دبی مورد نظر حتی در صورت کثیف شدن فیلترها و افزایش مقاومت آن ها در برابر عبور جریان را دارد.

در سیستم لوله کشی جکوزی گاهی برای تامین جت آب به جای یک پمپ بزرگ از چند پمپ کوچکتر استفاده می شود. در چنین مواردی چند دهانه با چند لوله مجزا نیز در داخل جکوزی در نظر گرفته می شود که هر یک آب را به مدار مربوط به خود تخلیه می کند. در این صورت اگر دهانه یکی از این دریچه های تخلیه توسط دست یا پای افراد مسدود شود، آب از طریق سایر دریچه ها مکیده می شود و از آسیب دیدن افراد نیز جلوگیری به عمل می آید. حداقل فاصله این دریچه ها در جکوزی 300 mm  در نظر گرفته می شود. البته در استخرها که دریچه تخلیه اصلی در قسمت عمیق قرار دارد احتمال بروز مشکلات مذکور بسیار پایین است و برای همین در استخرها به ندرت از دریچه های تخلیه کمکی استفاده می شود. ضمن آنکه در استخرها نیروی مکش بین اسکیمر و خط تخلیه تقسیم می شود. بنابراین شدت مکش خط تخلیه به حدی نیست که برای شناگران مشکل آفرین باشد.

سیستم لوله کشی جکوزیفیلترهای فشنگی

فیلترهای فشنگی معمولا در جکوزی ها و استخرهای کوچک مورد استفاده می گیرند. این فیلترها اساسا در سیستم لوله کشی جکوزی یا استخرهای درمانی مورد استفاده قرار می گیرند که در آن ها تعداد زیادی از نفرات در حجم آب نسبتا کمی می نشینند و حجم باکتری ها، چربی ها و آلودگی آب که فیلتر باید آن را از آب تفکیک کند بسیار زیاد است. در جکوزی به دلیل افزایش بسیار زیاد بار ناشی از حضور شناگران در حجم کمی از آب، فیلترهای فشنگی در معرض آلاینده های بیشتری هستند. در جکوزی ها دمای آب معمولا به اندازه 13.9C بیشتر از استخرهاست. در این دما حتی در شرایط برابر نیز چربی بسیار بیشتری از پوست بدن خارج می شود.

گرم کردن آب جکوزی

برای گرم کردن آب جکوزی نیز درست همانند استخرها می توان از گرمکن های پیش ساخته و یا از دیگ و مبدل حرارتی استفاده کرد. صرفنظر از روشی که برای گرم کردن آب جکوزی مورد استفاده قرار می گیرد، باید گفت که سیستم گرمایش آب یکی از مهم ترین بخش های جکوزی به شمار می رود. چرا که اصلی ترین دلیل استفاده از جکوزی، آب گرم آنهاست. بنابراین اگر سیستم گرمایش آب به خوبی کار نکند جکوزی عملا بدون استفاده خواهد بود.

صرفنظر از نوع سیستمی که برای گرم کردن آب جکوزی مورد استفاده قرار می گیرد، این سیستم باید قابلیت گرم کردن آب در مدت زمان سی دقیقه را داشته باشد. برای گرم کردن آب جکوزی ها می توان از گرمکن های گازسوز، گرمکن های الکتریکی یا حتی گرمکن های خورشیدی استفاده کرد. هر چند که استفاده از گرمکن های خورشیدی چندان توصیه نمی شود.

سیستم لوله کشی جکوزیجت های پاشش آب

 جت های پاشش آب در جکوزی یکی از اجزای بسیار مهم به شمار می روند. چرا که تاثیر آب درمانی و لذت بخش استفاده از جکوزی تا حد زیادی منوط به عملکرد صحیح جت های پاشش آب است. نکات مهمی که درباره جت های پاشش آب جکوزی باید در نظر گرفته شود عبارتند از : هرگز کیفیت را فدای کمیت نکنید. اگر چند جت پاشش آب با تعداد کمتر در مکان های مناسب نصب شوند بسیار بهتر از آن است که تعداد زیادی از آن ها با کیفیت کمتر در مکان های نامناسب تعبیه شده باشند. به منظور دستیابی به حداکثر خواص درمانی یا حداکثر کسب لذت از جکوزی، جت های پاشش آب باید آب را با فشار مناسب به نقاط کلیدی بدن بپاشد.پاشش آب به گونه ای باشد که فرد احساس کند آب بدن را ماساژ می دهد. بنابراین لزوما ضرورتی ندارد که تعداد بسیار زیادی جت آب وجود داشته باشد. بلکه در نظر گرفتن تعداد کافی در مکان های مناسب نیز می تواند ضامن رسیدن به هدف مطلوب باشد.

جت های پاشش آب بسیاری از جکوزی ها مجهز به دمنده های هوا نیز هستند که با استفاده از آن ها می توان مخلوطی از آب و هوا را به داخل سالن استخر ارسال کرد. دمنده های هوا از جمله تجهیزات الکترومکانیکی جکوزی ها به شمار می روند که با استفاده از آن ها هوا به داخل جکوزی دمیده می شود. این دمنده ها مجهز به پمپ های هوای گریز از مرکز هستند. عملکرد این پمپ ها به گونه ای است که هوا را به داخل مکیده و پس از گذر ار روی پمپ و خنک کردن آن به داخل جکوزی می دمند. هوایی که به این شکل به داخل جکوزی دمیده می شود، موجب تلاطم بیشتر آب و افزایش تاثیر ماساژ گونه آن بر روی بدن شناگران می شود. مزیت دمیدن هوا در میان جت آب فشار آب آن است، فشار آب بسیار تاثیرگذارتر و در عین حال ملایم تر به بدن وارد می شود.

جت های پاشش آب در انواع مختلفی مانند جت گلویی، جت های ثابت، جت های گروهی، دورانی و خطی موجود هستند. همچنین به منظور ماساژ دادن پشت، گردن یا پا می توان جت ها را در موقعیت های مختلفی نصب کرد.

سایر تجهیزات جکوزی

متناسب با هزینه ای که شما در نظر گرفته اید می توان انواع تجهیزات اضافی و تزیینی را به مجموعه اضافه کرد این تجهیزات شامل انواع روکش ها، دماسنج ها، عصاره های گیاهی برای افزودن به آب و غیره می شود.

دماسنج

 برای اطلاع شناگران از دمای آب می توان از دماسنج استفاده کرد. مناسب ترین محل برای نصب، اسکیمر است. البته دماسنج های مورد استفاده برای این کاربرد در انواع و مدل های مختلفی عرضه می شوند. معمولا مناسب ترین محل برای این دماسنج ها در داخل سبد اسکیمر است. به این ترتیب هم دماسنج از دید پنهان می ماند و هم دمای آب برگشت اندازه گیری می شود.

مواد معطر

افزودن مواد معطر به اب جکوزی برای سلامت انسان مضر نمی باشد اما چون اکثر آن ها حاوی مواد چرب هستند، افزودن آن ها به آب به نوعی موجب افزایش میزان آلودگی آب می شود که نتیجه آن تسریع در کثیف شدن فیلترهاست.

تأسیسات:آشنایی با نقشه کشی مکانیکی

اگزاست فن چیست؟

اگزاست فن چیست؟
اگزاست فن Exhaust Fan ، فنی است که برخلاف فن های دمنده، هوا را می کشد و از محیط خارج می کند. ساده ترین نوع اگزاست فن ها، هواکش های آشپزخانه هستند. اگزاست فن های صنعتی قدرت مکش بالایی در حدود 1400CFM دارند که لازمه آن این است که فن های پرقدرتی داشته باشند.

اگزاست فن ها معمولا در دو حالت گردش هوا و یا خروج هوا مورد استفاده قرار می گیرند. در حالتی که از اگزاست فن ها در گردش هوا استفاده شود، هوا پس از فیلتر شدن دوباره به محیط باز می گردد.

اگزاست فن در اتاق تمیز
از آنجا که خروج، ورود و گردش هوا در اتاق تمیز باید کنترل شده باشد، اگزاست فن ها در این اتاق ها اهمیت دو چندانی دارند. معمولا در طراحی های اتاق تمیز، هوا پس از مراحل مختلف فیلتراسیون از هواسازها تامین می شود و از یک سو مانند سقف وارد اتاق تمیز می شود و از سوی دیگر توسط اگزاست فن ها از اتاق خارج می شود. حال این هوا گاه به طور کامل به محیط بیرون داده می شود و یا با توجه به طراحی و کاهش مصرف انرژی هوای خارجی از اتاق تمیز و یا انرژی آن به سوی هواساز باز می گردد. معمولا در اینگونه موارد از اگزاست فن هایی استفاده می شود که خود دارای فیلتراسیون مانند فیلتر هپا هستند.

انواع اگزاست فن
اگزاست فن های موجود در سه تیپ سقفی، آکسیال و یوتیلیتی است. از لحاظ فن، اگزاست فن ها می توانند دارای فن آکسیال و یا سانتریفیوژ باشند. فن ها معمولا یک طرفه و فوروارد هستند.

اگزاست فن ها دارای قدرت هوادهی بین 1000 تا 5750 را دارند.

· سه تیپ سقفی ، آکسیال و یوتیلیتی

· فـن آکسیال و سانتریفیوژ

· با فـن فوروارد و یک طرفه

· ظرفیت هوادهی 5750-1000

· کم صـدا

اگزاست بخار(steam exhaust)، در سالن های صنعتی هوای آلوده را توسط هواکش ها تخلیه نموده و در نتیجه گاز، بخار، گرد و غبار و مواد معلق ناشی از مراحل تولید از محیط خارج می شود. برای این منظور دو سیستم وجود دارد:

  1. تخلیه کلی هوا  (General axhaust)
  2. تخلیه موضعی هوا   (Local exhaust)

در تخلیه کلی هوا با نصب تعدادی هواکش در فواصل مناسب می توان هوای محیط را تخلیه نمود و در تخلیه موضعی هوا با اجرا یک سیستم کانال کشی که انشعبات آن روی ماشین آلات مورد نظر قرا می گیرد هوای آلوده مربوط به هر ماشین تخلیه می شود. سیستم تخلیه موضعی نسبت به سیستم تخلیه کلی برتری دارد زیرا هوای آلوده را قبل از اینکه در محیط پخش شود خارج می نماید و در ضمن حجم هوای کمتری را خارج می کند و هواکش کوچکتری نیاز دارد. تخلیه هوا سبب ایجاد فشار منفی در محل شده در نتیجه هوای تازه را از درب ها و پنجره ها به داخل می کشد.

سیستم تخلیه موضعی هوا

این سیستم دارای پنج قسمت می باشد.:

  1. هود (Hood)
  2. سیستم کانال کشی  (Duct system)
  3. فیلتر (air cleaning device)
  4. هواکش (air moving device)
  5. کانال عمودی یا دودکش (Exhaust stack)

انواع هود

یک هود مناسب باید بتواند با تخلیه حداقل هوا حداکثر مواد زائد در هوای آن قسمت را خارج نماید لذا برای طراحی هود مناسب باید اطلاع کاملی از پروسس ماشینی که به هود نیاز دارد به دست آورد.

هود های تخلیه معمولا گرد، مستطیلی، یا شیب دار هستند که با توجه به هندسه مکان انتخاب می شوند و در دو نوع باز (non closing) و بسته (Enclosing) تقسیم می شوند. هود های بسته از آنجایی که حجم هوای کمتری را خارج می کنند نسبت به هود باز راندمان بالاتری داشته و مقرون به صرفه ترند.

تمام بخش های هودهای باز قابل جدا شدن است. تیغه ها، صفحه و سیال ها در این نوع هود قابل جابه جایی بوده و این امکان را فراهم می کند که سطح محوطه برای کنترل آلودگی، بدون اختلال در کار بیشتر شود.

انواع هود

hood

هودهای اگزاست باز می تواند در محل ثابت باشد؛ در حالیکه هودهای متحرک برای محل هایی که نیاز به جابه جایی جهت تمیزکاری و تعمیرات وجود دارد، استفاده می شود. (به عنوان مثال کوره های الکتریکی در ذوب فولاد)

اگزاست دوده، تعبیه شده درون فن و فیلتر

232_11

دبی هوای هود

  برای محاسبه مقدار حجمی جریان هوایی که هود باید خارج کند ابتدا باید سرعت عبور هوا از دهانه باریک هود را مشخص نمود، آنگاه با داشتن سرعت می توان مقدار حجمی جریان هوا را محاسبه کرد. برای هود باز از رابطه زیر استفاده می شود.

Q=VA

که در آن

Q: دبی هوای اگزاست cfm

V: سرعت عبور هوا fpm

A: سطح مقطع دهانه هود  ft2

برای هوای استاندارد مقدار فشار سرعتی از رابطه به دست می آید که در آن :

Pv: فشار سرعتی بر حسب اینچ آب

V: سرعت عبور هوا fpm

رنج سرعت عبور هوا در هود

وضعیت انتشار الودگی نمونه سرعت عبور m/s
هوای آزاد شده بدون سرعت تبخیر از مخازن، گریس کاری، آبکاری 0.25-0.5
هوای آزاد شده با سرعت کم جوشکاری، انتقال نوار تسمه با سرعت آرام، پر کردن مخازن 0.5-1
تولید هوا با سرعت زیاد پر کردن سریع مخزن، بارگیری سریع، خرد کردن، لرزش 1-2.5
تولید هوا با سرعت بسیار زیاد سنگزنی، سند بلاست 2.5-10

روابط طراحی هود

 برای هود بسته مقدار حجمی جریان هوا از رابطه زیر به دست می آید.

Q=V(10X2+A)

Q: مقدار حجمی هوا cfm

V: سرعت هوا fpm

X: فاصله محوری بین دهانه باز هود و سطح کار ft

A: سطح مقطع دهانه باز ft2

برای هودی که مجهز به صفحه فلزی باشد رابطه فوق به صورت زیر می باشد:

Q=V(5X2+A)

برای محاسبه مقدار جریان حجمی هوا در هودهایی که به صورت فلنجی در کنار سطح کار نصب می گردد از رابطه زیر استفاده می شود.

Q=0.75.V.(5X2+A)

هود باز باید تا حد ممکن به سطح کار نزدیک باشد تا بتواند به جای هوای اطراف، بیشتر هوای آلوده نقطه کار را خارج نماید، اگر فاصله هود باز تا نقطه کار بیش از 3 فوت (حدود یک متر) باشد راندمان آن کاهش می یابد و هوای الوده در محیط پخش می شود.

هود برای تخلیه هوای داغ

برای تخلیه هوای داغ از تجهیزات صنعتی توسط هود موارد خاصی را باید در نظر گرفت، از جمله حرارت ویژه و مقدار جریان انتقال حرارت. اگر شرایط به گونه ای باشد که نتوان از هود بسته استفاده کرد می توان از هود قیفی (Canopy hood) استفاده نمود که برای افزایش راندمان آن و نیز کاهش میزان جریان حجمی هوای مورد تخلیه باید فاصله آن تا محل کار را به حداقل رسانید. این فاصله بهتر است بیش از 1 متر نباشد، گاه شرایط اجازه نمی دهد که فاصله هود تا محل کار کم باشد و لذا می توان فاصله بیشتری در نظر گرفت که در نتیجه مقدار جریان حجمی هوای تخلیه افزایش خواهد یافت، برای تعیین میزان جریان حجمی هوای تخلیه از رابطه زیر استفاده می شود.

Q0=(3600×2g R/PCp)1/3(qLA2P)1/3

که در آن

Q0: جریان حجمی هوای تخلیه cfm

g: شتاب ثقل 32.2 ft/s2

R: عدد ثابت هوا  53.352 ft.lb/lb.R

P: فشار مطلق اتمسفریک محل psf

Cp: حرارت ویژه هوا 0.24 Btu/lb.R

q: جریان انتقال حرارتی به صورت جابه جایی Btu/min

L: ارتفاع قسمت حرارت زا زیر پوشش هود ft

Ap: سطح مقطع بالای قسمت حرارت زا زیر پوشش هود  ft2

کانال هود     

انتقال هوای تخلیه از هودها به خارج باید توسط کانال صورت گیرد، معمولا کانال گرد نسبت به چهار گوش برتری دارد زیر سرعت هوا در تمام نقاط آن یکنواخت تر می باشد و مانع از نشت مواد خارجی موجود در هوا در جداره کانال می گردد و در نتیجه از افزایش فشار استاتیکی در مسیر جلوگیری می نماید. اگر شرایط به گونه ای باشد که باید از کانال چهارگوش استفاده شود باید تا حد امکان سعی نمود که نسبت طول و عرض مقطع تقریبا با هم برابر شوند. حداقل سرعت انتقال هوا باید به اندازه ای باشد که از نشت مواد در جداره جلوگیری گردد.

کانال کشی سیستم اگزاست صنعتی

پس از تعیین قطر کانال هر هود و آرایش سیستم، می توان مقاطع کانال های انتقالی را مانند محاسبات کانال هوا با روش افت فشارثابت محاسبه نمود و پس از محاسبه کانال ها سیستم را بالانس فرض کرد، دو روش برای متعادل کردن سیستم کانال اگزاست صنعتی وجود دارد، یکی روش بالانس کردن تجهیزات کانال و روش دیگر متعادل کردن سیستم توسط افزایش مقاومت در سیستم کانال کشی می باشد. مثل تعویض ابعاد مقطع کانال، انتخاب اتصالات مناسب و افزایش هوا که روش بهتری نسبت به روش اول است.

برای افزایش مقدار هوا می توان از رابطه زیر استفاده کرد:

Qc=Qd(Ph/Pl)0.5

در این رابطه فرض بر این است که تمام طول کانال در هر قسمت دارای یک مقطع باشد و افت فشار در تمام اتصالات ثابت است.

Qd: مقدار فلوی هوا از کانال در مقاومت کم cfm

Qc: مقدار فلوی لازم هوا برای افزایش Pl به Ph ، cfm

Ph: افت فشار مطلق در کانال با مقاومت زیاد بر حسب اینچ آب

Pl: افت فشار مطلق در کانال با مقاومت کم بر حسب اینچ آب

برای سیستم هایی که ذرات موجود در هوا را اگزاست می کنند بهتر است زانویی هایی با شعاع انحنا زیاد نسبت به قطر کانال (r/D) به کار برد ( r/D>1.5 ) و اگر کمتر از 1.5 باشد فرسایش زانو در اثر برخورد با ذرات زیاد می شود و در نتیجه عمر آن کم می گردد. زانوها از هفت تکه یا بیشتر ساخته شده اند خصوصا در قطرهای زیادبرای عبور بهتر هوا و کم کردن اتلاف انرژی و جلوگیری از سایش توسط ذرات موجود در هوا اتصال باید 30 درجه باشد.

شرکت آرین پادرا صنعت ارائه دهنده خدمات تاسیسات ساختمانی و هوشمندسازی آماده ارائه خدمات به شما مشتریان گرامی می باشد. جهت درخواست مشاوره اینجا را کلیک نمایید.

طراحی صنعتی:معرفی پرکاربردترین نرم افزارهای مورد

اصول و ضوابط طراحی بیمارستان

اصول و ضوابط طراحی بیمارستان

معماری بیمارستان

در حالی که بیمارستان‌ها در گذشته آگاهانه جهت مصارف پزشکی، جراحی طراحی می شدند امروزه می‌توان شاهد تغییر جهت به سوی انسانگرایی در امکانات بیمارستانی بود.

بیمارستانهای امروزی بیشتر به هتل شبیه هستند. وجود فضای اقامتی دارای اهمیت بیشتری نسبت به طرح‌های سرد بهداشتی در بیمارستانهای گذشته است.

مدت زمان بستری و اقامت بیمار به طور پیوسته کوتاهتر می‌شود و علاقه به اتاق‌های یک تختی یا دو تختی (در خصوص بیمارهای خصوصی) بیشتر شده است.

قسمت بندی و تعین محدوده

یک بیمارستان عمومی به بخشهای مراقبت، معاینه و درمان، انبار و محل نگهداری موقت زباله، اداری و فن آوری تقسیم می‌شود. قسمت‌های اقامتی و احتمالا بخش‌های آموزشی و پژوهشی و همچنین بخشهای حمایتی برای عملیاتهای خدماتی نیز در یک بیمارستان عمومی وجود دارند.

انواع بیمارستانها

بیمارستانها را می‌شود به گروههای زیر تقسیم کرد: کوچکترین (تا ۵۰تخت)، کوچک (تا۱۵۰ تخت)استاندارد(تا۶۰۰ تخت) و بزرگ.

حمایت کنندگان مالی بیمارستانها ممکن است دولت، بنیادهای نیکوکاری یا خصوصی یا ترکیبی از اینها باشند. بیمارستانها را می‌توان از جهت نوع فعالیت به بیمارستانهای عمومی، تخصصی و دانشگاهی تقسیم کرد.

بیمارستانهای دانشگاهی

بیمارستانهای دانشگاهی با بیشترین ظرفیت خدماتی را می‌توان برابر با دانشکده‌های پزشکی و بیمارستانهای عمومی بزرگ دانست. آنها امکانات تشخیص و درمانی گسترده‌ای دارند و به طور اصولی پژوهش و آموزش را به پیش می برند.

سالنهای سخنرانی و اتاقهای تشریح بایستی طوری گنجانده شوند که فعالیت بیمارستان توسط ناظرین مختل نشوند. بخشها باید بزرگ باشند تا هم ملاقات کنندگان و هم ناظران را در خود جای دهند. امکانات و نیازهای ویژه بیمارستانهای پزشکی ایجاب می‌کند اتاقها به صورت ویژه‌ای طراحی شوند.

مفهوم طرح ریزی

موقعیت: محل پروژه باید دارای فضای کافی برای بخشهای اقامتی مستقل و دپارتمانهای مختلف بیمارستان باشد. بایستی در منطقه آرام باشد و در آینده نیز احتمال ساخت و ساز در اطراف آن وجود نداشته باشد مگر اینکه توسط محلهای مجاور تفکیک و مستثنی شده باشد.

تجهیزات نبایستی بر اثر مه گرفتگی، باد شدید، گردوغبار، دود، بو وحشرات آسیب ببیند. زمین نباید آلوده باشد و برای گسترش فضا، زمینهای آزاد اطراف نیز در نظر گرفته شوند.

جهت:

بهترین جهت برای اتاق درمان و جراحی بین شمال غربی و شمال شرقی است. نمای بخش پرستاری در جهت جنوب به جنوب شرقی مناسب است آفتاب صبحگاهی دلپذیر، گرمای کم، مزاحمت کم نور آفتاب (احتیاج به تاریک کردن اتاق نیست)، هوای ملایم در عصر ها، اتاقهایی که رو به شرق و غرب هستند به نسبت دارای آفتاب گیری بیشتر هستند .

اگر چه از آفتاب زمستانی بهره کمتری می برند. جهت بخشهای بیمارستان که دارای اقامت متوسط کوتاهی هستند مهم نیست برخی مقررات انظباطی تخصصی حکم می‌کنند که بیماران در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرند که اتاقهای رو به شمال برای آنها مناسب است.

اشکال ساختمانی درمانگاه بیماران سرپایی:

محل درمان بیماران سر پایی دارای اهمیت ویژه‌ای است. جداسازی مسیر بیماران سرپایی و بیماران بستری شونده باید در اوائل برنامه ریزی مد نظر قرار گیرد.با این حال راه دسترسی به دپارتمانهای پرتو ایکس و جراحی بایستی نزدیک باشد. امور مربوط به بیماران سرپایی هر روز مهمتر می‌شوند. بنابراین به اتاق‌های انتظار بزرگتر و اتاقهای درمان بیشتری نیاز است.

راهروها:

راهروها باید برای بیشترین جریان گردشی طراحی شوند. در کل، راهروهای دسترسی بایستی حداقل دارای ۵۰/۱ متر پهنا داشته باشند. راهروهایی که بیماران را با تخت متحرک جابجا می‌کنند باید حداقل دارای پهنای موثر ۲۵/۲ متر باشند. سقف معلق در راهروها می‌توانند تا ۴۰/۲ متر ارتفاع داشته باشند. پنجره‌های نورگیر و هواگیر نبایستی بیش از ۲۵ متر از یکدیگر فاصله داشته باشند. پهنای مفدار راهروها نباید توسط برآمدگیهای دیوار، ستونها و عناصر دیگر ساختمان مختل و محدود شود. در را هروهای بخش باید با توجه به مقررات داخلی در برای خروج دود سیگار تعبیه  شود.

درها:

در طراحی درها بهداشت باید در نظر گرفته شود. لایه سطحی در بایستی دارای مقاومت بلند مدت در برابر نظافت مداوم توسط تمیزکننده‌ها و میکروب کشها باشد و بایستی طوری طراحی شود که مانع انتقال صدا، بوهای نا مطبوع و جریان هوا باشند. درها نیز بایستی دارای همان استاندارد عایق بندی در برابر صدا باشد که دیوارهای اطراف از آن برخوردارند. چوب دوروکشه در باید حداقل توانایی کاهش صدا تا۲۵ دسی بل را داشته باشد. ارتفاع دقیق دربها به نوع و عمل آنها بستگی دارد.

درهای معمولی m 20/2 -10/2

دروازه‌های عبور وسایل نقلیه m 50/2

ورودی انتقالات m 80/2- 70/2

حداقل ارتفاع در جاده‌های ورودی m 50/3

پله ها:

به خاطر دلایل سلامتی، پله‌ها بایستی طوری طراحی شوند که در مواقع لزوم ظرفیت تمام گردش عمومی را داشته باشند البته مقررات ساختمان سازی ملی نیز بایددر نظر گرفته شوند. پلکانها باید در هر دو طرف نرده داشته باشند و بدون بر آمدگی پیشبن باشند(بدون لبه برآمده) پله‌های پیچ دار (حلزونی) نمی‌توانند در مقررات مربوط به پله‌ها گنجانده شوند.پهنای موثر عرض پله‌ها و پاگردها باید حداقل دارای ۵۰/۱ متر باشند واز۵۰/۲ متر تجاوز نکنند. درها نباید پهنای مفید پاگردها را اشغال ومحدود کنند و با توجه به مقررات بیمارستان، درهای رو به راه‌پله باید به طرف خروجی باز شوند. می‌توان پله‌هایی با ارتفاع m m170 داشت و حداقل عمق پاگذار آن mm280 باشد. بهتر است نسبت ارتفاع/ عمق پاگذار ۳۰۰تا۱۵۰ میلی متر باشد.

آسانسور ها:

آسانسورها انسانها، دارو ها، ملحفه‌ها و تختهای بیمارستانی را بین طبقات جابجا می‌کنند و به خاطر مسائل بهداشتی و زیبایی بهتر است آسانسورهای جداگانه‌ای را برای هر کدام این اهداف در نظر گرفت. در ساختمانهایی که مراقبت، معاینه و درمان در طبقات بالایی انجام می گیرند حداقل دو آسانسور برای انتقال تخت لازم است. اتاقک آسانسور باید به اندازه‌ای باشد که جا برای یک تخت ودو همراه وجود داشته باشد. سطوح داخلی کابین باید صاف، قابل شستشو و به راحتی قابل ضد عفونی باشد. کف آن نباید سر باشد چاه آسانسور باید ضد آتش باشد. برای هر صد تخت یک آسانسور چند منظوره باید تعبیه شود و تعداد این آسانسورها در بیمارستانهای کوچکتر حداقل دو دستگاه باید باشد، بعلاوه حداقل بایستی دو آسانسور کوچکتر برای تجهیزات قابل حمل، کارکنان وملاقات کنندگان وجود داشته باشد:

ابعاد دقیق آسانسور: m 20/1 × ۹۰

ابعاد دقیق چاه آسانسور: m 50/1 × ۲۵/۱

مسیریابی :

برای جلوگیری از انتقال میکروب بر اثر تماس، فعالیتهای مختلف جداگانه‌ای می بایست صورت گیرد. سیستم تک راهرویی که در آن بیماران جراحی شده و بیماران آماده جراحی، کارکنان آماده جراحی و کارکنان پس از انجام عمل و حمل وسایل تمیز و کثیف از یک راهرو استفاده می‌کنند دیگر استاندارد نیست. بهتر است سامانه دو راهروی داشته باشیم که در آن بیماران و کارکنان یا بیماران و وسایل غیر تمیز از یکدیگر جدا باشند. هنوز بهترین نوع این موارد مشخص نشده است و بنابراین به صورت جداگانه در نظر گرفته می‌شوند. یک راهبرد موثر، جدا کردن جریان بیماران از محل کار مورد استفاده کارکنان گروه جراحی است.

اتاقهای جراحی اصلی :

تعدادی اتاق ملزومات و کار در مجاورت مستقیم اتاق جراحی هستند. اتاق جراحی باید به گونه‌ای طراحی شود تا هر چه بیشتر به شکل مربع شباهت داشته باشد تا کار در هر جهت از تخت جراحی به راحتی انجام گیرد.

اندازه مناسب می‌تواند ۵۰/۶ × ۵۰/۶ متر با ارتفاع ۳ متر و اضافه ارتفاع ۷۰/۰ m برای تهویه و خدمات دیگر باشد.

اتاقهای جراحی بهتر است یکسان باشد تا حداکثر انعطاف پذیری را داشته باشند و عملها روی میز قابل حملی صورت گیرد که بر روی پایه‌ای ثابت در وسط اتاق سوار شده باشد.

نور طبیعی از نظر روانشناختی دارای امتیاز خاصی است که جلوگیری از آن تقریبا غیر ممکن می نماید. واگر هم امکان آن وجود داشته باشد باید سیستمی وجود داشته باشدکه به طور کامل جلوی نفوذ این نور را بگیرد.(برای مثال عملهای جراحی چشم در فضای خیلی تاریک انجام می‌گیرد.)

امروزه اتصالات خدماتی و وسایل فنی معمولا از طریق تجهیزات بیهوشی معلق تأمین می‌شود. در غیر این صورت ،اتصالات خطوط خلاء، اکسید نیتروس و برق اضطراری بایستی حداقل ۲۰/۱ متر بالاتر از سطح کف اتاق قرار گیرند.

جدا کردن بخشهایی که در حد بالای میکروب زدایی شده اند(استریل) و وسایل استریل نیز به آنجا ارسال می‌شود بسیار مهم است. تقسیم اتاق عمل به دو قسمت عفونی و غیر عفونی یک بحث پزشکی است. اما عمل هوشیارانه و منطقی است. کف اتاق و سطح دیوارها باید بسیار صاف و قابل شستشو باشند از نصف برآمدگیهای تزئینی و سازه‌ای باید جلوگیری کرد.

اتاق بیهوشی :

اندازه اتاق بیهوشی باید تقریبا ۸۰/۳×۸۰/۳ متر باشد و درهای آن نیز کشویی و برقی باشد و به اتاق عمل باز شوند(پهنای ۴۰/۱ متر)این درها باید دارای دریچه و شیشه‌ای باشند تا بتوان با اتاق جراحی ارتباط تصویری داشت. اتاق بایستی مجهز به یخچال ،سینک آب ،لوله دستشویی و آبکشی، کابینت جهت نگهداری لوله هلی جراحی ،اتصالات تجهیزات بیهوشی. برق اضطراری باشد.

اتاق ترخیص بیهوشی:

این اتاق به اتاق بیهوشی شباهت دارد در ورودی به راهروی  کاری باید لولایی و بدون چفت با عرض ۲۵/۱ متر باشد.

اتاق شستشو:

تقسیم اتاق شستشو به بهداشتی ومعمولی ایده ال است اما از نقطه نظر بهداشت یک اتاق تکی کافی است. حداقل پهنای اتاق باید۸۰/۱ متر باشد. برای هر اتاق جراحی بایستی سه دست و صورت شویی (سینک) که آب را به اطراف نمی پاشد وجود داشته باشدکه از طریق پدالهای پایی کنترل شوند .بایستی دارای دریچه دید باشند و اگر هم برقی هستند بایستی با پدالهای پایی باز شوند. اگر صرفه جویی در الویت دارد می‌توان از درهای لولایی چرخش استفاده کرد.

اتاق اشیاء استریل:

اندازه این اتاق دارای انعطاف پذیری بیشتری است اما بایستی به اندازه کافی فضای قفسه و کابینت وجود داشته باشد و بتوان به طور مستقیم از اتاق عمل به آن دسترسی داشت. به ازای هر اتاق عمل اشیاء استریل به مساحت تقریبی ده متر مربع نیاز است.

اتاق تجهیزات:

اگر چه دسترسی مستقیم به اتاق عمل ارجح است این کار همیشه ممکن نیست اگر دسترسی مستقیم امکان پذیر نباشد اتاق تجهیزات بایستی تا حد امکان نزدیک اتاق عمل باشد تا مدت انتظار کمتر شود. اتاقی به اندازه ۲۰متر مربع باید در نظر گرفته شود.

اتاق زیر مجموعه استریل:

این اتاق را می‌توان مستقیم یا غیر مستقیم به بخش استریل اتاق عمل مرتبط کرد. این اتاق شامل یک بخش بهداشتی برای اشیاء استریل شده و یک بخش معمولی برای اشتباه غیر استریل است. تجهیزات آن بایستی شامل سینک، سطح انبار، سطح کار و استریل کننده‌های بخار باشد. وصل کردن یک اتاق زیر مجموعه استریل (ساب استریل) به چندین اتاق عمل می‌تواند مشکلات بهداشتی بوجود آورد که این کار نباید صورت گیرد. توجه داشته باشید که ابزار جراحی در واحد استریلیزه مرکزی آماده می‌شوند که خارج از محوطه جراحی قرار دارد.

اتاق گچ گیری:

به خاطر مسائل بهداشتی، این اتاق نباید در محوطه جراحی باشد بلکه در محوطه بیماران سرپایی بایستی قرار گیرد .در واقع اورژانس بیمار بایستی از لابی‌های مختلف عبور کند تا به اتاق عمل برسد.

تجهیزات شرایط پس از عمل فناوری اتاق بهداشت و تهویه هوا: سیستم تهویه هوا جزئی حیاتی از فناوری اتاق بهداشت است .نمونه معمولی آن از جابجایی کم،لزرش با سرعت ثابت حرکت هوا (m /s 45/0)استفاده می‌کند که تمام میکروبها و ذرات رها شده را به خارج می راند.

یک سیستم دمنده جهت دار هوا نیز برای به حداقل رساندن لرزش هوا و یکنواختی آن هوا را به داخل اتاق عمل می دمد. بنابراین می‌توان به مقدار زیاد از ترکیب هوای آلوده و هوای تازه (هوای اتاق بهداشت) جلو گیری کرد.

حفظ بهداشت و تمیزی تجهیزات:

برای حفظ بهداشت و تمیزی تجهیزات جراحی به مسافتی به ابعاد تقریبی ۰۰/۳×۰۰/۳ متر نیاز است. همچنین سیستم تهویه هوا پیش از آماده کردن مقدار هوا مورد نیاز، از طریق تصویه، رقیق و فشرده کردن هوا سطح اجرام زنده هوایی را می کاهد.

برای مثال برای اطمینان از آلودگی زدایی هوا بین اتاقهای عمل به۱۵تا۲۰ بار تعویض هوا در ساعت نیاز  برای است. ایجاد منطقه‌ای در اتاق عمل که تا حد امکان فاقد جرم/ذره باشد از ورودی کنترل نشده هوا از طریق اتاقهای مجاور به داخل اتاق عمل بایستی جلوگیری کرد.

این کار را می‌شود از طریق هوا بندی اتاق عمل (تمام درزها در طی ساخت بایستی پر شوند) و با تغییر فشار انجام داد .(یعنی بالاترین فشار که در اتاق عمل است .به تدریج در اتاق بیهوشی کمتر ودر اتاقهای دیگر به حداقل می رسد تا با بوجود آمدن تفاوت فشار هوا از اتاق عمل به اتاقهایی که به مراقبت کمتر احتیاج دارند حرکت کند.) بنابراین پنجره‌های اتاق عمل بایستی دارای دریچه‌های مشبک تهویه هوا با قابلیت هوابندی کامل باشند .

فعالیتهای جنبی:

اتاقهای فعالیت‌های جنبی ضروری نیست که در نزدیکترین مجاورت اتاقهای عمل قرار گیرند. این اتاقها بوسیله راهرویی که مورد استفاه بیمار نباشد جدا شوند.

اتاق پرستارها:

ابعاد این اتاقها بستگی به بزرگی دپارتمان جراحی بیمارستان دارد. باید فرض شود که در هر تیم جراحی هشت عضو دارد(پزشکها،پرستارهای اتاق عمل، پرستارهای بیهوشی) .

اگر واحد جراحی دارای بیش از دو اتاق عمل باشند مناسب است که سیگاریها را از غیر سبگاریها جدا کرد. این اتاق راحتی باید دارای تعداد صندلی کافی، کابینت و یک سینک باشد.

محل کار پرستارها:

این اتاقها می بایستی دارای موقعیت مرکزی باشند و دارای شیشه‌های بلند تا راهروی کاری از آن طریق دیده شود. علاوه بر میز تحریر آنها باید دارای کمد و کابینت و دیوارهای بلند برای نصب برنامه‌ها باشند.

اتاق گزارشات:

این اتاقها که نیاز آنها مطلق نیست نباید بیش از ۵ متر مربع باشنددر این اتاقها جراحان پس از عمل گزارش آن را تهیه می‌کنند.

داروخانه:

یک داروخانه به مساحت ۲۰ متر مربع می‌تواند انواع مواد بیهوشی ،داروهای جراحی و مواد دیگر را در خود جای دهد بخصوص که دارای قفسه‌های گردشی باشد.

اتاق نظافت:

مساحت ۵ متر مربع برای چنین اتاقی کافی است این اتاقها بایستی به اتاق عمل نزدیک باشند زیرا پس از عمل میکروب‌زدایی (ضد عفونی) و تمیز کردن ابزار صورت می‌گیرد.

جایگاه تختهای تمیز:

در نزدیکی محدوده لابی بیماران بایستی فضای کافی جهت قرار دادن تختهای تمیز شده و آماده وجود داشته باشد. مقدار مورد نیاز عبارتست از یک تخت تمیز اضافی برای هر میز جراحی.

آبریزگاه

به خاطر مسائل بهداشتی مستراح‌ها بایستی خارج از محدوده جراحی و فقط در سرسرای (لابی) بیماران قرار گیرد.

ملزومات اتاق بازگشت هوشیاری:

اتاق بازگشت هوشیاری باید بتواند چندین بیمار عمل شده از اتاقها ی جراحی مختلف را در خود جا دهد. تعداد تختهای محاسبه شده باید۵/۱ برابر تعداد اتاقهای عمل باشند.

اتاق مجاورآن اتاق شستشو با چند سینک است. پرستاری می بایستی دارای یک جایگاه نظارتی باشد که از آن بتواند بر همه بیمارها تسلط داشته باشد. طراحی اتاق باید طوری باشد که نور طبیعی بتواند وارد آن شود تا بیمارها بتوانند خود را با ساعات شبانه روز تطبیق دهند.

رعایت نکات ایمنی در جراحی

اتاق جراحی باید از طریق درهای کشویی برقی به اتاقهای بیهوشی، ترخیص شستشو واشیاء استریل ارتباط داشته باشند. این درها بایستی در خارج از اتاق عمل نصب شوند تا فضای اتاق را اشغال نکنند.

به خاطر مسائل بهداشتی، سیستم باز کردن درها باید با پدالهای پایی کنترل شود . در اتاق فعالیتهای جنبی درهای محوری (بدون جفت) با پهنای یک متر تا ۱٫۲۵ متر کافی است این نکته بایستی در نظر گرفته شود که اتاقهای اصلی بیهوشی دارای ترکیبی انفجار کننده از گازها هستند (بخارها، اکسیژن، اکسید نیتروژن) .

این گازها ممکن است به محدوده جراحی اتاقهای آماده کردن بیمار و گچ گیری رخنه کنند برای مقابله با جمع شدن گازهای بیهوشی در اتاق اتصالات الکتریکی و الکتروپزشکی بایستی حداقل در ارتفاع ۱٫۲۰ متر از سطح کف اتاق قرار گیرند.

به وسیله کف رسانای اتاقها را با هم برابر کنید. رطوبت هوا را بین ۶۰% تا ۶۵% حفظ کنید. اتاقهایی که جهت نگهداری مواد بیهوشی به کار می روند بایستی ضد آتش باشند و به اتاقهای عمل، زایمان و بیهوشی راه نداشته باشند.

روشنایی

روشنایی در اتاق عمل بایستی قابل تنظیم باشد تا با توجه به موقعیت برش جراحی، نور را بازاویه‌های مختلف بتاباند. متداول ترین سیستم روشنایی چراغهای جراحی سقفی متحرک هستند .

این سیستم متشکل از یک روشنایی اصلی است که دارای حرکت چرخشی و زاویه‌هایی است و یک لامپ جنبی که بر روی یک بازوی ثانوی  روشنایی اصلی از سوار است. تعداد زیادی لامپ کوچک ساخته شده است تا از ایجاد سایه‌های خیلی تاریک جلوگیری شود.

امروزه اتاقهای عمل تخم مرغی شکل با روشنایی داخل سقفی نیز گاهی ساخته شوند مقررات روشنایی بیمازستانها شدت اسم روشنایی برای اتاقهای عمل را LUX 1000 و اتاقهای جنبی عمل را LUX 500 معرفی می‌کنند.

استریل‌سازی مرکزی

این مکان جایی است که تمام ابزار بیمارستان را آماده می‌کند. بیشتر این وسایل توسط دپارتمان جراحی (۴۰%) و مراقبتهای ویژه، جراحی و داخلی (هر کدام ۱۵%) استفاده می‌شود.

به همین دلیل اتاق استریل‌سازی و مرکزی بایستی در نزدیکی این حوزه‌های تخصصی قرار گیرد توصیه می‌شود که مکانهای استریل‌سازی در جاههایی که دارای رفت‌وآمد کم (انسان و مواد) است قرار گیرند.

تعداد استریل‌سازها بستگی به بزرگی بیمارستان و دپارتمانهای جراحی دارد و ممکن هست مساحت تقریبی ۱۲۰-۴۰ متر مربع را اشغال کنند.

بخش مراقبتهای ویژه

وظیفه بخش مراقبتهای ویژه (ICU) جلوگیری از اختلالات خطرناک فعالیتهای حیاتی بدن است:

برای مثال ،اختلالات تنفسی، دگرگشت (سوخت‌و‌ساز بدن) و قلب وعروق ،عفونتها،دردشدید و ازکارافتادگی اعضاء (کبد، کلیه).

خدمات بخش مراقبتهای فشرده کنترل ودرمان وهمچنین مراقبت از بیمار است. در بیمارستانهای عادی که فاقد تخصص پزشکی خاصی هستند مرسوم است ، مراقبتهای ویژه را به دوبخش جراحی وپزشکی داخلی تقسیم بندی کنند.

 

1.دپارتمان مراقبتهای ویژه

بایستی یک بخش جداگانه باشد که فقط (بخاطر مسائل بهداشتی)از طریق لابی‌ها قابل دسترس باشد. توجه داشته باشید که براساس قوانین بیمارستان ،هر بخش مراقبتهای ویژه ،بایستی دارای بخش آتش‌نشانی جداگانه باشد.

به غیر از سرسرای کارکنان و بیماران ،ملاقات کنندگان فقط بایستی از طریق سرسرای ملاقات کنندگان (اتاق انتظار) به این واحد دسترسی داشته باشد. درمرکز یک واحد مراقبتهای ویژه بایستی یک جایگاه کاری باز پرستاری قرار داشته باشد که به همه اتاق‌ها مشرف باشد .

2.اتاق بازگشت هوشی

بخش جراحی معمولا در قسمت مراقبتهای ویژه قرار دارد تا بیماران تحت مراقبت همان کارکنان قرار گیرند (توجیه اقتصادی). تعداد بیماران هر بخش مراقبتهای ویژه می بایستی بین شش تا ده باشد تا از انباشته شدن حجم کارکنان پزشکی و پرستاری جلوگیری شود وبهترین خدمت به بیماران ارائه شود. برای هرواحد (که دارای شش تا ده تخت است) میبایستی جایگا ه وظیفه پرستاران، جایگاه استریل (داروها و آماده سازی خون) یک اتاق مواد ویک اتاق تجهیزات در نظر گرفته شود.

3.فضای لازمه تختها

فضای لازمه تختها را می‌توان در ترتیب باز، بسته یا ترکیبی از ان دو قرار دارد. در ترتیب باز فضای کف اتاق بایستی بسیار زیاد باشد. تمام تختها بایستی در معرض دید و نظارت جایگاه پرستارها باشند و دیوارهای (پارتیشن هایی) سبک ومتحرک، بیماران را از یکدیگر جدا می‌کند.

این دیوارها بایستی دارای سبکی و ارتفاع آنها نصف سقف اتاق باشد.

در ترتیب بسته اتاق‌ها ی جداگانه‌ای برای بیماران در نظر گرفته می‌شود که باز هم می بایستی تحت نظارت جایگاه مرکزی پرستارها باشند. از نقطه نظر بهداشتی و و روانشناختی ترجیح داده می‌شود زیرا بیماران در این مرحله بسیار آسیب پذیر هستند. یک را ه حل میانی که بسیار متداول است قرار دادن دو یا سه تخت در اتاقهای جداگانه است.

4.ایده ال ترین طرح نقشه

ایده ال ترین طرح نقشه ستره‌ای است که در آن اتاق بیمار از جایگاه پرستاران در مرکز منشعب می‌شود.اما به خاطر محدودیت فضا روشهای سنتی متداولتر است.

وظایف جانبی:

  • برای وظایف جانبی بخشهای زیر بایستی در نظر گرفته شود.
  • اتاق عمل برای جراحی‌های جزئی(m 30-25)
  • فضای آزمایشگاهی ،آشپزخانه ،ساب است(۲۰m)
  • اتاق مواد بهداشتی، اتاق معمولی، اتاق بهداشت، اتاق مهمانها،اتاق پزشک وظیفه، اتاق مدارک و در صورت امکان یک اتاق مشاوره و امکانات بهداشتی (با هماهنگی بخش بهداشت)
  • بخش جراحی از نظر امکانات پزشکی می بایستی خود کفا و مستقل باشد.
  • در کنار تمام تخت‌ها بایستی لوله، اکسیژن ،هوای فشرده وپمپ خلاء وجود داشته باشد. علاوه بر پریزهای برق متداول، پریزهای کم ولتاژ (برای سیستم فراخوانی پرستاران)و پریزهای پر فشار (مثلا برای تجهیزات پرتو ایکس) نیز بایستی تعبیه شود.
  • بخش جراحی ویژه باید نزدیک و تا آنجا که می‌شود همسطح با دپارتمانهای جراحی و بخش پزشکی داخلی ویژه باشد.
  • این بخش همچنین بایستی به پذیرش ومرکز خدمات عملیات اورژانس نیز نزدیک باشد. می بایستی با بخشهای بیماران سرپایی و جراحی مرتبط باشد
  • همچنین توصیه می‌شود راههای دسترسی به آزمایشگاه کلینکی و بانک خون کوتاه باشد.

بخش‌های مراقبت

بخش‌های مراقبت بیماران بایستی در فضای بسته باشد و ترافیک انسانی‌ آن با طرح ریزی درست راهها به حداقل برسد. بخشها بایستی دارای پنجره‌هایی جهت ورود نور طبیعی باشد. اما بخش‌های درمان ،اتاق پرستارها، داروخانه و غیره را می‌توان با چراغ روشن کرد.

دپارتمانهای مراقبت

دپارتمان‌های مراقبت هر کدام به تخصصی ویژه تقسیم می‌شوند و اینها نیز دارای زیر مجموعه‌های خود می باشند. برای ایجاد مراقبت و نظارت کافی تعداد تختها هر بخش نبایستی بیش از ۱۶ تا ۲۴ عدد باشد.

به خاطر استفاده صحیح از کارکنان معمولا دو جایگاه کاری در کنار هم قرار داده است. و به بخش بزرگی از ناحیه خدماتی پرستاران متصل می‌کنند .(برای مراقبت حدود ۳۰ تا۳۴ بیمار). ترتیب اتاقها به وضعیت، نوع و درجه حاد بودن بیماری بستگی دارد. نواحی پرستاری زیر نیز بایستی متمایز باشند:

  • پرستاری عادی
  • مراقبت ویژه
  • فشرده تعداد تختها برای هر گروه مراقبتی در بخش مراقبت ویژه و فشرده کمتر است. (بین ۶ تا ۱۲ تخت بسته به بزرگی بیمارستان)

اتاق‌ها بایستی به گونه‌ای قرار گیرد که در کناره‌های تخت (دو طرف و قسمتهای تحتانی) فضای کافی برای حرکت و دسترسی وجود داشته باشد. تعداد کابینت‌ها و کمدها برای وسایل شخصی بیمار بایستی کافی باشد.

در این مقاله سعی شد تا قسمت های مهمی که در طراحی و اجرای یک بیمارستان باید مد نظر قرار گیرد را یادآور شویم.

شرکت آرین پادرا صنعت ارائه دهنده خدمات تاسیسات ساختمانی و هوشمندسازی آماده ارائه خدمات به شما مشتریان گرامی می باشد. جهت درخواست مشاوره اینجا را کلیک نمایید.

هوشمند سازی ساختمان با شرکت آرین پادرا صنعت

گرمایش گلخانه

پوشش گلخانه در روز، انرژی تابش خورشید را به صورت نور و امواج الکترومغناطیسی جذب می کند و این انرژی می تواند گیاهان، خاک . اشیای موجود در گلخانه را گرم کند. این حرارت جذب شده توسط اشیا داخل گلخانه در شب و در دمای پایین از آن ها منتشر می شود و با طول موج های بزرگتر ساطع می شود که از پلاستیک عبور کرده ولی از شیشه عبور نمی کند.اما به طور کلی یک سیستم گرمایشی در گلخانه باید بتواند حرارت مورد نیاز گیاهان گلخانه ای در سردترین شب سال را تامین کند و بتواند این گرمای تولیدی را به طور یکنواخت در نقاط گلخانه پخش کند.

انواع منابع حرارتی

نوع سیستم حرارتی که برای گلخانه انتخاب می شود باید با سوخت ارزان و در دسترس کار کند.سیستم حرارت مرکزی: در این روش یک یا چند دیگ بخار در یک محل قرار می گیرند و آب گرم یا بخار آب مستقیم از طریق لوله هایی به نقاط مختلف گلخانه منتقل می شود. از مشکلات این روش می توان به هزینه اولیه بالای آن اشاره نمود.

1- سیستم آب گرم:

این روش با استفاده از دیگ بخار آب که معمولا چدنی و یا فولادی می باشد، مانند شوفاژ عمل می کند.آب داخل آن به وسیله مشعل گرم شده و سپس به وسیله الکتروموتورهای مخصوص آب گرم به داخل گلخانه فرستاده می شود. آب گرم به وسیله چند رشته لوله های مارپیچ و یا ساده از جنس پلی اتیلن و یا گالوانیزه که در سطح بستر و بین ردیف ها و یا در ارتفاع 10 تا 20 سانتی متری آن نصب شده است، در داخل و طول گلخانه توزیع می شود. آن گاه آب سرد شده مجددا از طریق یک لوله اصلی به داخل دیگ حرارتی برگشت می کند. معمولا برای تسهیل در گردش آب در داخل گلخانه و دیگ حرارتی، تجهیزات موتور خانه را در اتاقکی پایین تر از سطح گلخانه بنا می کنند.
نصب و احداث این سیستم دو تا سه برابر گران تر از سیستم موضعی دمنده ها می باشد. البته در نواحی بسیار سرد که ممکن است دما به پایین تر از 10 درجه زیر صفر کاهش یابد این سیستم کارایی مناسبی نخواهد داشت.
ویژگی ها:

  • این روش برای گلخانه هایی با مساحت کمتر از 1500 متر مربع مناسب است.
  • دمای آب گرم حدود 82 درجه سانتی گراد می باشد.
  • مقدار آب مورد نیاز زیاد می باشد.
  • برای به جریان در آوردن آب، به یک پمپ نیاز می باشد.
  • چون آب دیرتر سرد و گرم می شود در مقایسه با روش بخار آب ، دمای آب ثابت تر است و در صورت ایراد در دیگ بخار تا ساعت ها از یخ زدگی گلخانه جلوگیری می شود.

هزینه اجرای این روش بیشتر از روش بخار اب است.

2- سیستم بخار آب

در این روش دمای آب به 100 درجه سانتی گراد یا بیشتر می رسد و بخار آب تولید شده با فشار به لوله های توزیع کننده وارد می شود. با سرد شدن بخار، آب حاصل با پمپ به مخرن برگردانده و مجددا گرم می شود.
ویژگی ها:

  • برای گلخانه های با مساحت 1500 متر مربع یا بیشتر مناسب است.
  • حجم آب مورد نیاز کمتر است.
  • دیگ بخار کوچک تری مورد نیاز است.
  • هزینه لوله کشی و سایر هزینه ها نسبت به سیستم آب گرم کمتر است.

سیستم های گرمایش گلخانه  موضعی

این سیستم در گلخانه های کمانی که به طور موقت احداث می شوند و یا در زمان های خاصی از سال، مورد استفاده قرار می گیرد. زیرا سیستم گرم کننده مرکزی مقرون به صرفه نمی باشد. برای سوخت کامل نیاز به گاز اکسیژن است که تامین هوای تازه برای احتراق توسط لوله هایی صورت می گیرد که هوای تازه را وارد گلخانه می کنند و دود حاصله از سوخت را نیز به بیرون گلخانه هدایت می کنند. هدایت دود ناشی از احتراق همراه با گازهای دیگر در گلخانه برای گیاهان و انسان مضر می باشند و باعث مسمومیت گیاهان می شوند.سوخت کامل، تولید اب و دی اکسید کربن می کند، در حالی که سوخت ناقص تولید اتیلن کرده و باعث کج شدن و پیچیدگی ساقه ، باریک شدن برگ ها و سقط جوانه می شود.
در گلخانه های موقت استفاده از این سیستم گرمایشی مقرون به صرفه تر است. در این روش بخاری می تواند در نقاط مختلف گلخانه قرار بگیرد. هزینه اولیه این سیستم پایین است. این بخاری ها دارای مخزن دو جداره بوده و در یک مخزن مشعل و در طرف دیگر پنکه قرار می گیرد.پنکه هوای گلخانه را به فضای بین دو جداره کشیده و هوا پس از گرم شدن از قسمت دیگر با فشار خارج می شود.این بخاری ها برای سوخت کامل نیاز به گاز اکسیژن دارند. دود حاصل از بخاری توسط لوله ای که به محفظه درونی بخاری متصل است به بیرون هدایت می شود. باید دقت نمود که حتما دود بخاری به بیرون گلخانه فرستاده شود.
ساده ترین وسیله گرم کردن هوای گلخانه، بخاری نفتی یا گازوئیلی معمولی است که به دلایل زیر استفاده از آن در گلخانه کشت گسترده و صنعتی پیشنهاد نمی شود:
1- هزینه بالای سوخت
2- تولید مونوکسید کربن و دی اکسید کربن زیاد در گلخانه
3-اشغال زیاد فضا
4- عدم یکنواختی انتشار گرما در نقاط مختلف گلخانه
5- خطر آتش سوزی در گلخانهعلاوه بر روش های ذکر شده در بالا، با استفاده از گرمای زیر بستر در گلخانه مدرن به دو روش گرمای مورد نیاز تامین می شود:
1- با استفاده از لوله های آب گرم مارپیچ یا صاف در زیر زمین که از منبع شوفاژ تغذیه می کند.
2- استفاده از المنت های حرارتی برقی که با استفاده از یک ترمواستاتیک، درجه حرارت مورد نظر را تامین و کنترل می نماید. این سیستم حرارتی بیشتر برای رشد سریع ریشه ای استفاده می شود و به تنهایی نیاز حرارتی فضای گلخانه را نمی تواند تامین کند. لذا توصیه می شود از این روش بیشتر برای کشت های گلدانی و تولید نشا استفاده شود.
البته جدیدترین نوع سیستم گرمایشی، سیستم انرژی خورشیدی است که در گلخانه های پیشرفته نصب می شود و انرژی خورشید جایگزین سوخت فصیلی می شود. اما هزینه راه اندازی این سیستم بالا می باشد.
در استفاده از هر گونه سیستم حرارتی گلخانه باید دقت کامل نمود که از نفوذ دود و گاز منواکسید کربن به داخل گلخانه به طور جدی جلوگیری کرد در غیر این صورت کلیه بوته ها آسیب جدی خواهند دید.
-سعی شود موقع نصب، واحد تولید حرارت نزدیک بوته های گیاهان قرار داده نشود زیرا ضمن ایجاد سوختگی، هوای خشک ایجاد کرده و تعدادی از بوته ها از بین خواهند رفت.
– سوخت مشعل با ترکیب مناسب هوا تهیه و به طور کامل سوخته شود.
– در صورت استفاده از گازوئیل، مخزن سوخت در فضای آزاد نگهداری نشود، همچنین مسیر سوخت رسانی به داخل گلخانه نباید از روی سطح زمین و در هوای آزاد عبور نماید، زیرا احتمال یخ زدگی سوخت وجود دارد.

-یکی از نکات مهم در مورد سیستم های حرارتی و تهویه ای ، نصب ترموستات در فضای گلخانه است تا کنترل دما و تهویه به خوبی صورت گیرد. پس باید از سالم بودن و کیفیت کارکرد آن مطمئن بود.

شرکت آرین پادرا صنعت ارائه دهنده خدمات تاسیسات ساختمانی و هوشمندسازی آماده ارائه خدمات به شما مشتریان گرامی می باشد. جهت درخواست مشاوره اینجا را کلیک نمایید.

تأسیسات:آشنایی با نقشه کشی مکانیکی

خواص و مزایای لوله های پلیکا(U-PVC)

مقاومت دربرابر خوردگی:

لوله های U-PVC (پلیکا) نارسانای جریان الکتریکی هستند و در برابر واکنش های الکتروشیمیایی ناشی از اسیدها، بازها و نمک ها که منجر به خوردگی در فلزات می شوند، مقاوم هستند. این ویژگی در سطح داخلی و خارجی لوله‌ پی وی سی وجود دارد. در نتیجه، استفاده از لوله ی U-PVC در کاربردهایی که در آن خاک مهاجم وجود دارد، بسیار به صرفه است.

مقاومت شیمیایی بالا:

PVC در برابر بسیاری از الکل ها، روغن ها و مواد نفتی غیرآروماتیک مقاوم است.این ماده همچنین در برابر اکثر خورنده ها نظیر اسیدهای غیرآلی، بازها و نمک ها مقاوم است. برای کارهای معمول آبرسانی، لوله های U-PVCکاملاً در برابر مواد شیمیایی موجود در خاک و آب مقاوم هستند. مسئله ی مقاومت شیمیایی تنها هنگامی مطرح می شود که محیط های غیرعادی وجود داشته باشد و یا از لوله برای انتقال مواد شیمیایی استفاده شود.

مدول الاستیسیته ی بالا و انعطاف پذیر:

مقاومت لوله های U-PVC (پلیکا)در برابر شکست یکی از مزایای عملکردی مهم آنها محسوب می شود. لوله های U-PVC تحت بار قادرند بدون شکستگی تغییر شکل بدهند. مدول الاستیسیته U-PVC یکی از مزایای مهم آن برای کاربردهای فنی محسوب می شود، به خصوص در شرایطی که حرکت یا لرزش خاک محتمل باشد (زمین لرزه و …). بالا بودن این کمیت باعث می شود تا پدیده دوپهنی در این لوله ها به حداقل برسد. همچنین با توجه به این که ضخامتلوله های فاضلابی بر اساس مقدار مدول الاستیسیته ی رزین مصرفی در ساخت لوله تعیین می گردد، بالا بودن مدول U-PVC باعث کاهش ضخامت لوله و افزایش سطح مقطع عبور جریان می شود.

استحکام کششی بلند مدت:

لوله های U-PVC (پلیکا) به گونه ای فرمول بندی می شوند تا استحکام کششی بلند مدت بالایی داشته باشند. حداقل استحکام مورد نیاز (MRS) (که در طراحی لوله های تحت فشار به کار می رود)، برای لوله های U-PVC در حدود دو برابر بیشتر از مقادیر متناظر دیگر لوله های پلاستیکی نظیر پلی اتیلن است. به همین دلیل هم ضخامت لوله های U-PVC نسبت به سایر لوله های پلاستیکی کمتر بوده و در نهایت وزن کمتری نیز دارد، که این مسئله مزیت مهمی محسوب می شود.

نسب استحکام به وزن بالا،وزن سبک:

استحکام بالای U-PVC باعث حداقل شدن ضخامت و سبکی این لوله ها می گردد. لوله های U-PVC مزیت سبکی چشمگیری دارند که جنبه ایمنی مهمی محسوب می شود. امکان حمل و نقل آسان، آسیب های کاری را حداقل نموده و نصب و حمل و نقل ارزان تر را تسهیل می کند.همچنین از این لوله ها در اتاق های تمیز (clean room) نیز استفاده میشود. یک فرد می تواند به راحتی دو لوله ی ۶ متری با اندازه ۱۱۰ را حمل کند، ولی تنها قادر است کمتر از ۱/۵ متر لوله ۱۱۰ آهنی را با همان نیرو حمل کند.

اتصالات آب بند:

یک مزیت مهم برای هر لوله آب بندی اتصالات آن است. لوله های U-PVC (پلیکا) با عمق دخول بالا و سیستم های اتصال اورینگی (Push-fit) توانسته است از طریق همین مزیت بسیاری از محصولات سنتی را کنار بزند.

مقاومت در برابر سایش و خراش:

لوله های U-PVC (پلیکا)مقاومت بسیار بالایی در برابر سایش و خراش از خود نشان می دهند. ثابت شده است که لوله های پی وی سی دوام بسیار بالاتری نسبت به لوله های فلزی، سیمانی و سفالی در برابر انتقال مواد دوغابی دارند.

استحکام ضربه:

تحت شرایط نرمال، لوله های U-PVC مقاومت نسبتاً بالایی در برابر آسیب های ناشی از ضربه در مقایسه با لوله های سفالی، سیمانی و بیشتر مواد رایج در ساخت لوله دارند. با وجود کاهش مقاومت ضربه لوله های U-PVC در دماهای بسیار پایین، استحکام ضربه ی آن همچنان بالاتر از حد نیاز است.

مقدار زبری پایین:

زبری لوله عامل بسیار مهم و مؤثری در ایجاد افت فشار و کاهش دبی می باشد. لوله های U-PVC به دلیل داشتن سطوح داخلی بسیار صیقلی (ضریب زبری و اصطکاک پایین)، مقاومت بسیار پایینی در برابر جریان سیال از خود نشان می دهند. علاوه بر این، در بسیاری از لوله ها باکتری ها در قسمت های زبر و دارای پستی و بلندی لوله تجمع می کنند (تشکیل biofilm) و به مرور راه جریان آب را می بندند، که این امر باعث افت فشار جریان شده و بر سلامت آب آشامیدنی نیز تأثیر منفی می گذارند به دلیل همین امر از این لوله ها در اتاق های تمیز استفاده می شود. زبری هیدرولیکی پایین لوله های U-PVC ,با ممانعت از تشکیل بیوفیلم، علاوه بر کاهش افت فشار، مانع ته نشینی لجن در شبکه های فاضلابی شده و در شبکه های توزیع آب آشامیدنی نیز باعث کاهش احتمال آلودگی می شود. بنابراین هزینه های نگهداری این لوله ها پایین بوده و طراحی اولیه ی خط لوله نیز بهینه تر صورت می گیرد.

کیفیت آب:

استفاده از فرمولاسیون مناسب جهت تولید لوله‌های U-PVC موجب می شود تا مطابق استانداردهای NSF 61-62 بتوان از این لوله ها جهت انتقال آب آشامیدنی استفاده نمود و اطمینان حاصل کرد که مقادیر سرب، قلع و سایر عناصر سمی نظیر جیوه، کرم، کادمیم و باریم زیر حدود مجاز استاندارد می باشند.

مقاومت در برابر شعله:

لوله ی U-PVC (پلیکا)به سختی آتش می گیرد و در غیاب منبع خارجی شعله به سوختن ادامه نمی دهد. دمای شعله ور شدن خود به خودی آن ۴۵۴ درجه سانتیگراد است، که بسیار بالاتر از اکثر مواد ساختمانی است. در اثر سوختن PVC، گاز HCl آزاد می شود که این گاز از دسترسی اکسیژن به منطقه ی مشتعل شده جلوگیری می کند. به همین دلیل است که PVC را ماده ای خودخاموش شونده می نامند.

قیمت مناسب:

علاوه بر مزایای ممتاز ذکر شده برای لوله های U-PVC (پلیکا),قیمت این لوله ها بسیار مناسب و قابل رقابت با سایر لوله های پلیمری، فلزی، چدنی و … می باشند. به طوری که امروزه لوله های U-PVC در دنیا یکی از گزینه های اصلی در شبکه های آب و فاضلاب می باشند.

شرکت آرین پادرا صنعت ارائه دهنده خدمات تاسیسات ساختمانی و هوشمندسازی آماده ارائه خدمات به شما مشتریان گرامی می باشد. جهت درخواست مشاوره اینجا را کلیک نمایید.

تأسیسات:آشنایی با نقشه کشی مکانیکی

سوالی دارید؟در تلگرام پاسخگوی شما هستیم!

Scroll Up
Skip to toolbar