اجراء تاسیسات

مزایای استفاده از آبگرمکن خورشیدی

  1. انرژی خورشید منبع بی کران، قابل دسترس، رایگان و تجدیدپذیري است که استفاده از آن به میزان قابل توجهی از وابستگی ما به منابع تجدید ناپذیر انرژی(سوخت هاي فسيلي) می کاهد و گام بسیار موثری در امر حفاظت از محیط زیست، ذخیره منابع انرژی و گره گشای مسائل اقتصادی کشور خواهد بود.با توجه به موقعیت جغرافیائی ایران، مناطق وسيعي از کشور از شدت تابش بسیار بالایی برخوردار است و با افزایش روزافزون هزینه سوخت های فسیلی و انرژی برق، وقت آن است که مانند بسیاری از کشورها، به طور جدی از منابع نامحدود، پاک و رایگان انرژی های تجدید پذیر از قبیل انرژی خورشیدی به طور بسیار گسترده و وسیع استفاده نمائیم.
  2. استفاده از آبگرمكن خورشيدي، سیکل سرمايش خورشیدی، سيكل هيبريدي پكيج خورشيدي و گازي ، آب شيرين كن هاي خورشيدي و مولدهای الکتریکی خورشیدی، بهترین روش ها در بهینه سازی مصرف انرژی و جلوگيري از استفاده بي رويه از سوخت هاي فسيلي و ديگر انرژي ها مي باشد.
    آبگرمکن خورشیدی
  3. آب گرمکن های خورشیدی یکی ازموثرترین طرح های استفاده عمومی و آسان از انرژی خورشید برای تأمین آبگرم مصرفی در بخش خانگی و صنعتی است، بطوریکه دمای سطح کولکتورهای جاذب انرژی خورشیدی تاحدود 100 درجه سانتی گراد و دمای آبگرم تولیدی در مدلهای با راندمان بالا تا حدود نقطه جوش آب افزایش می یابد.
  4. این فرایند تامین انرژی به حدی موثر و کارآمد است که حتی کشوری مثل آلمان که یکی از کشورهای واقع در بخش شمالی اروپاست، دارای اولین تکنولژی تولید آبگرمکن خورشیدی و از پیشروترین تولیدکنندگان آن است.
  5. اجزاء اصلی آبگرمکن خورشیدی ترموسیفونی عبارت است از:
    • کلکتور تخت خورشیدی
    • منبع عايق شده ذخیره آب گرم
    • پایه نگهدارنده و اتصالات مربوطه و منبع انبساط بسته
  6. کلکتورهای تخت خورشیدی با بهره گیری از بهینه ترین ورق های جاذب و عایق بندی مناسب، انرژی خورشید را توسط صفحه های جاذب مخصوص آلومنیومی جذب نموده و با تبدیل انرژي تابشي به انرژي گرمايي و انتقال همزمان این گرما به آب یا سيال عامل، مقدمات ذخیره آن را در مخزن فراهم می کند.
  7. در طرح آبگرمکن خورشیدی همواره یک مکانیزم کمکی(Back Up)به عنوان تأمین کننده انرژی گرمایی مورد نیاز برای شرایطی که شدت تابش به میزان کافی وجود ندارد (شرایط ابری، بارانی و برفی) استفاده می شود، در اینجا سیستم کمکی، استفاده از پکیج های گازسوز دیواری است که با بکارگیری طرح ترکیبی آب گرمکن خورشیدی، مصرف سالانه انرژی پکیج گازسوز دیواری حداقل شصت تا هفتاد درصد کاهش می یابد. این بدان معنی است که علاوه برصرفه جویی قابل توجه در مصرف انرژی، طول عمر پکیج به دلیل کارکرد کمتر، به شدت افزایش می یابد. قابل ذكر است كه ميزان صرفه جويي انرژي در استفاده از هر متر مربع كلكتورهاي تخت خورشيدي معادل يك ليتر نفت در روز براي 365 روز سال مي باشد بنابر این علاوه بر کاهش قابل توجه هزینه های مصرف انرژی خانوار در سال، ذخایر انرژی های تجدید ناپذیر نیز در راستای حفظ محیط زیست حفاظت می گردد.
    سیکل آبگرمکن خورشیدی
  8. استفاده از این آبگرمکن خورشیدی ، آرام، بدون صدا و بی خطر می باشد. از دیگر مزایای این سیستم ها، نصب و استفاده بسیار ساده آنها خصوصاً با توجه به شدت تابش خورشید در موقعیت جغرافیائی ایران است.
  9. پروژه ديگري كه از نظر سيكل ترموديناميكي بسيار با ارزش مي باشد توليد سرما از انرژي خورشيدي توسط كلكتورهاي تخت و سيكل چيلر ابزوربشن در ظرفيت 5 الي 10 تن برودتي است كه بسيار مناسب و كارا براي اقليم هاي گرم و خشك و حتي گرم و مرطوب مي باشد. در اين روش انرژي سرمايي در كاركرد يك سيكل سرمايش جذبي كه توسط انرژي گرمايي (حاصل از سيكل خورشيدي) فعال مي گردد بوجود مي آيد كه علاوه بر استفاده از انرژي خورشيدي منشاء بروز تحولات زيست محيطي و اقتصادي شايان توجه مي باشد.
  10. در حال حاضر دانش فني ساخت تك تك اجزاء سيكل سرمايش خورشيدي و نحوه راه اندازي و بكارگيري آن خصوصاً با توجه به زاویه تابش خورشید در کشور موجود است.
  11. استفاده از آب شيرين كن هاي خورشيدي نيز براي مناطقي كه داراي آب لوله كشي بسيار سنگين ( از نظر سختي آب ) مي باشد بسيار ساده و كارا است كه داراي توجيه فني و اقتصادي مناسب است.
  12. به هر حال در رده بندي استفاده از انرژي هاي نو استفاده از انرژي خورشيد بدليل فراواني وسهولت دسترسي ونا محدود بودن آن در رده اول استفاده و بكارگيري قرار دارد و مي توان بطور نا محدود از كاربريهاي مختلف آن استفاده مفيد نمود.
  13. همچنین توليد برق خورشيدي توسط سلول هاي فتو ولتائيك و نیز نيروگاههاي برق خورشيدي، يكي ديگر از كاربريهاي اين انرژي پاك مي باشد.

شرکت آرین پادرا صنعت ارائه دهنده خدمات تاسیسات ساختمانی و هوشمندسازی آماده ارائه خدمات به شما مشتریان گرامی می باشد. جهت درخواست مشاوره اینجا را کلیک نمایید.

مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان(الزامات عمومی ساختمان)

این مبحث با عنوان الزامات عمومی ساختمان ، شکل و نحوه قرارگیری ساختمان در زمین و فضاهای باز و ضوابط مربوط به تصرف های مختلف را بیان میکند. همچنین در این مبحث حداقل‌های الزامی فضاها، تامین نور و تعویض هوا نیز آمده است. 

کارایی و دسترسی به خروجی‌هایی که در مبحث سوم مقررات ملی ساختمان اشاره شده است با زمین لرزه دچار مخاطره می‌شود.  مبحث ۴ به پیش بینی ظوابطی برای شرایط فوق الذکر در رابطه با امر ایمنی، مسیرها، جایگاه‌ها و بازشوهای امدادرسانی پرداخته است. در این مبحث امکان امدادرسانی به ساکنین از خارج ساختمان هنگام بروز حوادث مطرح شده نیز در نظر گرفته شده است.

همچنین تامین نور کافی و تعویض هوای مناسب  به منظور تامین حداکثر آسایش و بهداشت ساکنین ساختمان‌ها در این مبحث مورد توجه فراوان قرار گرفته است. در ادامه نیز برای صرفه اقتصادی و بهره‌ دهی مناسب از فضاهای موجود، استفاده مناسب و بهینه از فضاهای داخلی و حتی فضاهای واقع در زیرزمین و … در مبحث ۴ ضابطه‌مند شده است.

فصل اول مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان :کلیات

اهداف/ دامنه کاربرد/ استانداردها و ضوابط/ بهره‌برداری و نگهداری/ مدارک فنی/ الزامات اجرایی

فصل دوم مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان:تعاریف

تصرف/ واحد تصرف/ بار تصرف/ فضا/ اتاق/ فضاهای مشاع/ جایگاه امداد رسانی/ ساختمانهای منفصل/ ساختمانهای متصل/ بسته(پاکت)حجمی بنا/ سطح یا جدار نورگذر/ بازشو/ گشودگی/ مصالح غیر ریزنده/ نمای ساختمان/ نمای شیشه ای/ شیبراه/ میله دستگرد/ مجرای خارجی نور و هوا/ سطح الزامی/ سطوح نورگیری و تعویض هوای الزامی/ میان طبقه

فصل سوم مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان:دسته بندی ساختمانها

دسته بندی و تعریف تصرف ها/ دسته بندی ساختمانها از نظر تعداد طبقات و نحوه قرارگیری بر زمین

فصل چهارم مبحث ۴ مقررات ملی ساختمان :مقررات کلی

اهداف و انتظارات عملکردی/ ارتفاع و مساحت مجاز ساختمانها/ الزامات کلی ساخت و قرار گیری ساختمان/ الزامات همجواری ساختمانها تصرف ها و فضاها/ الزامات شکل،حجم و نمای ساختمان/ الزامات پیش آمدگی های ساختمان

فصل پنجم مبحث ۴مقررات ملی ساختمان: الزامات عمومی فضاهای ساختمانها

فضاهای ورود، خروج، ارتباط و دسترس/ فضاهای اقامت/ اتاقها و فضاهای اقامتی چند منظوره/ فضاهای اشتغال/ فضاهای پخت و آشپزخانه ها/ فضاهای بهداشتی/ فضاهای نیمه باز/ فضاهای باز/ فضاها و عناصر واسط نورگیری و تهویه/ توقفگاههای خودرو/ انبارها/ فضاهای نصب تاسیسات/ سایر مشاعات و فضاهای خدماتی عمومی

فصل ششم مبحث ۴مقررات ملی ساختمان :الزامات عمومی نورگیری و تهویه فضاها

فصل هفتم مبحث ۴مقررات ملی ساختمان :مقررات اختصاصی تصرف ها

تصرف های مسکونی/ تصرف های حرفه ای،اداری/ تصرفهای آموزشی و فرهنگی/ تصرفهای درمانی و مراقبتی/ تصرفهای تجمعی

فصل هشتم مبحث ۴مقررات ملی ساختمان :مقررات خاص ساختمانهای بلند (گروه8)

دانلود فایل PDF مبحث 4 مقررات ملی ساختمان

دانلود مباحث دیگر مقررات ملی ساختمان

انواع روشویی و طریقه نصب آنها

روشویی میتواند در نقاط مختلف خانه به کار رود پس در هنگام خرید آن باید به نکات زیر توجه کنید:

اولین نکته مهم در نظر گرفتن فضای مورد نظر است ، آیا روشویی را برای اتاق مستر می خواهید ؟ یا برای دستشویی اصلی ؟ و یا برایحمام ؟
دوم اینکه چه کسانی قرار است از آن استفاده کنند، و نکته سوم اینکه ابعاد فضای مورد نظر چقدر است . با توجه به تنوع بالا و مدلهای جدیدی که در بازار موجود است و با توجه به نکات ذکر شده که در هنگام خرید باید در نظر بگیرید ، داشتن یک انتخاب مناسب و شکیل که خصوصیات ذکر شده را دارا باشد و همچنین دکوراسیون فضای مورد نظرتان را زیباتر نماید ، کمی مشکل است ، ما در این مقاله و مقالات بعدی شما را در انتخاب بهتر و داشتن یک خریده مناسب راهنمایی خواهیم کرد.

انواع روشویی

1- روشویی لبه برجسته :

یکی از معمولی ترین روشویی ها در سرویس بهداشتی است به این شکل که سطح آن از روی کابینت بالا آمده و برآمده است ، نوع لبه این محصول سلیقه ایست و بستگی به انتخاب شما دارد البته با لبه برجسته زیبایی خاصی دارد مثلا اگر از کابینت چوبی و یا متریال دیگر همراه با آن استفاده کنید ترکیب بسیار جذاب و خاصی خواهید داشت.
نصب این نوع  ( لبه برجسته ) ساده تر از بقیه انواع آن است و هزینه کمتری هم دارد .

2- روشویی بدون لبه :

این مدل درون کابینت قرار گرفته و لبه آن درون کابینت فیکس می شود ، عمق آن برحسب ضخامت سطح رویی و پیشخوان کابینت در سرویس بهداشتی مشخص می شود .این مدل بدون لبه ، ظاهری ساده و یک دست دارد و مزیت آن کمترین هدر رفت آب و ریزش آب به کف سرویس است که این امر به دلیل قرار گرفتن شیر آب درون کابینت و در واقع درون رو شویی به شکل مستقیم است . این مدل رو شویی به دلیل سهولت در شستشو و نظافت آن مناسب بعنوان دستشویی خانواده و مهمان است می باشد.

3- روشویی تمام برجسته ( جلو آمده ) :

در این مدل، رو شویی در بخش جلویی کابینت قرار می گیرد و به همین دلیل میتوان از کابینت کم عمق تری برای سرویس بهداشتی کوچک استفاده کرد ، بنابراین این مدل میتواند گزینه مناسبی باشد برای منازلی که فضای سرویس بهداشتی محدود و کوچک دارند، همچنین این مدل برای کودکان نیز مناسب تر است چرا که میتوانند خود را به شیر آب نزدیک کنند . عمق کابینت در اینجا بستگی به مدل انتخابی شما دارد .

4- روشویی دیواری :

این مدل بدون نیاز به پایه یا کابینت مستقیما روی دیوار نصب می شود، ظاهر آن ساده است و نکته مثبت آن این است که چون نیازی به کابینت ندارد فضای بیشتری در سرویس بهداشتی  باقی می ماند و کفپوش بیشتر دیده می شود. اگر قصد دارید از این مدل رو شویی استفاده کنید لوله های آب و فاضلاب را درون دیوار بگذارید تا ظاهر شکیل تری داشته باشید.

5- روشویی پایه دار :

این مدل از قدیم مرسوم بوده ، چنانچه میخواهید از روشویی دیواری ساده استفاده کنید ولی لوله های آب شما روی کار هستند بهتر است از روشویی پایه دار استفاده کنید زیرا ستونی که در زیر آن بعنوان پایه قرار دارد این امکان را به شما می دهد که لوله ها و خروجی ها را داخل پایه بپوشانید و فضای سرویس بهداشتی شما مرتب و زیبا به چشم بیاید .

6- روشویی صفحه ایی :

از این مدل اغلب در رستورانها و هتلها استفاده می شود که ساده ترین حالت رو شویی است ، باریک با ظاهری مینیمال و مد روز . می توان از صفحات مرمر ، چینی ، سرامیک ، گرانیت و حتی شیشه ایی برای این مدل استفاده کرد که البته قسمت زیر آن از استیل ضد زنگ استفاده می شود که آب خروجی را به سمت لوله های توکار هدایت می کند .

روشویی

7- روشویی کاسه ایی :

برخلاف مدلهای قبلی که قسمت کمی از آنها در بالای کابینت قرار می گرفتند ، این مدل کاملا روی سطح کابینت و کانتر به شکل یک کاسه قرار می گیرد. این مدل به دلیل شکل جذاب و خاصی که دارد ظاهری متفاوت و ویژه به دکوراسیون داخلی سرویس بهداشتی شما می دهد و میتواند مانند کاسه ای بزرگ حجم زیادی آب را در خود جای دهد .

8- کانتر و روشویی همراه :

این مدل در بازار با اشکال و طرحهای متنوع دیده می شود . کانتر یا کابینت آن میتواند از متریال مختلف باشد و انتخاب آن بسته به سلیقه شماست و در هر نوع فضایی از سرویس بهداشتی قابل نصب می باشد .

آیا میتوانیم خودمان روشویی پایه دار را نصب کنیم :

ابتدا با ضربه ملایم یک چکش نوک تیز محل نصب شیر آب را با توجه به شکل آن ( تک پایه و یا دو پایه ) از روی رو شویی خارج کنید، ضربات باید آرام و از سمت روی محصول باشد تا لعاب آن آسیب نبیند ، شیرآلات و قسمتی از سیفون که به سینک متصل می شود را نصب کنید .
رو شویی را روی پایه آن قرار داده و سطح آن را تراز کنید، سپس محل قرار گرفتن پیچ ها ی رو شویی را روی دیوار علامت گذاری کنید و بعد با مته متناسب با پیچ ها سوراخ کنید . رول پلاک و پیچ های دو سر حدیده را در سوراخ ها محکم کنید.

رو شویی را روی پیچ ها قرار دهید واشرها را روی پیچ ها قرار دهید پایه را زیر رو شویی قرار داده و پیچ ها را محکم کنید .
سایر اتصالات سیفون را متصل کرده و لوله انتهای آن را وارد لوله فاضلاب روی دیوار کنید و در نهایت شیرهای آب سرد و گرم را به شیرهای روی دیوار متصل کنید و بعد از آن شیرها را باز کرده تا از عملکرد درست محصول مطمعن شوید .
اول باید شیرهای پیسوار سرد و گرم را در محل مورد نظر نصب کرده و بعد رو شویی را سر جای خود قرار داده و نقاط اتصال به دیوار را علامت زده و سوراخ کنید و با استفاده از بست روکا ( بست رو شویی ) آن را به دیوار متصل کنید . به تراز بودن آن دقت داشته باشید.

نکته : بهتر است برای آسیب ندیدن روشویی در هنگام نصب از یک پارچه ضخیم یا از کارتن محصول در زیر آن استفاده کنید .

در این مقاله شما را با طریقه نصب یک نوع روشویی آشنا کردیم با ما باشید در مقالات آینده و آموزش نصب دیگر انواع آن.

 منبع: فروشگاه بهتام

نگهداری دیگ بخار

دیگ بخار 1

نگهداری دیگ بخار،راه اندازی دیگ بخار،تعمیر و نگهداری دیگ بخار

ساختار دیگ بخار:

دیگ های بخار معمولا، شامل بدنه اصلی، صفحه – لوله های جلو و عقب ، کوره و اطاقک برگشت می باشد که پس از مونتاژ و جوشکاری ابتدا کامل مورد آزمایش های غیر مخرب (پرتونگاری، اولتراسونیک، مایع نافذ و…) قرار گرفته و سپس عملیات تنش گیری آنها در کوره مخصوص انجام می گیرد. دیگ های فوق دارای دو پاس لوله اند که همراه کوره، جمعاً دارای سه پاس حرارتی می باشند.

پاس اول شامل کوره می باشد که به صفحه – لوله جلو دیگ بخار و جلو محفظه برگشت اکسپند و جوشکاری شده است . پاس دوم شامل لوله هایی که از اطافک برگشت به صفحه – لوله جلو

دیگ و پاس سوم شامل لوله هایی از صفحه – لوله جلوبه صفحه لوله عقب می باشد. شعله در کوره تشکیل می گردد و مواد حاصل از احتراق با عبور از لوله های پاس 2و3 و جعبه

دودهای جلو عقب، از طریق دودکش خارج می شود و درطی این مسیر، آب در اثر جذب انرژی گرمای حاصل از احتراق سوخت، به بیشترین درجه حرارت ممکن می رسد.

در بدنه دیگ های بخار دریچه های دست رو، آدم رو، لایروبی وجود دارند که هر کدام دارای یک درب متحرک بوده و توسط واشر گرانیتی آب بندی می گردند.

جعبه دودهای جلو و عقب دیگ برای تعمیر، تعویض یا تمیز کاری لوله ها پیش بینی شده اند. لوله های پاس 2و3 با روش گشادکردن انتهای لوله ها (والس زدن)، آب بندی می گردند و سپس دیگ را تحت آزمایش هیدرواستاتیک تا 1/5 برابر فشار طراحی قرار می دهند.

پس از نصب دیگ بخار روی شاسی و مونتاژ جعبه دودها، کلیه سطوح خارجی پس از سند پلاست با لایه ای از ضد زنگ نسوز پوشش داده می شود و سپس عایق کاری آن توسط پشم سنگ با ضخامتی حداقل برابر 30 میلیمتر با لایه ای از ورق محافظ صورت می پذیرد.

پس از پایان این مراحل، بخشهای مختلف توسط واحدهای کنترل کیفی مورد بازرسی دقیق قرار می گیرند و تأییدیه لازم را دریافت می نمایند.

در مراحل بعد، نصب شیرها، مشعل، سیستم برق و کنترل دیگ بخار انجام می گردد و پس از آزمایش بخار (تست گرم) و تنظیم نهایی، دیگ رنگ آمیزی می شود.

نگهداری وتعمیرات دیگ  بخاربویژه در قسمتهای که بدانها اشاره خواهد شد دارای حساسیتی خاص بوده و لازم است در مراحل مختلف دقت لازم معمول گردد.

مکان و شرایط نصب دیگ بخار :

ابعاد دیگخانه باید با در نظرگرفتن ابعاد دیگ بخار با درهای باز و نیز تجهیزات مرتبط با آن، همانند دستگاه های سختی گیر، هوازدا، منبع تغذیه آب، کالکتور، شیرها و موارد مشابه ، طراحی و ساخته شود.

دیگ بخار باید در محلی نصب گردد که دارای هوای لازم جهت سیستم و نیز فضای کافی برای تمیز کردن لوله ها و مکان مناسب جهت نگهداری وسایل کنترل تجهیزات جانبی باشد.

باید در دیگخانه، سکویی مناسب با وزن، اندازه ها و متعلقات دیگ بخار، ایجاد گردد. این سکو باید حداقل 30 سانتیمتراز طول و عرض ( از هر طرف 15 سانتیمتر) بیشتر و با اندازه 15 سانتیمتر هم از کف دیگخانه بلندتر باشد.

در اطراف سکو باید مجرایی برای هدایت آب کف دیگخانه به چاه و یا سیستم فاضلاب در نظر گرفته شود و حوضچه ای نیزدرنزدیکی شیر تخلیه دیگ بخار ایجاد شود که همواره پر

از آب بوده وقسمت بالای آن به چاه یا مجرای خروجی آب راه داشته باشد و لوله تخلیه جهت خفه شدن بخار، به داخل آن هدایت و با درب متحرک پوشانده شود (چاه بلودان).

چنانچه مسیر کابل کشی از درون کانال صورت گرفته است، برای جلوگیری از بروز هر گونه اشکال الکتریکی، لازم است نکات ایمنی با دقت کامل رعایت گردد. پوشش روی کانال باید سبک و در مقابل وزنهای سنگین دارای مقاومت کافی باشد. توصیه می شود دیگ به نحوی روی سکو استقرار یابد که قسمت جلویی آن مقابل درب ورودی دیگخانه قرار گیرد. وجود وسایل اطفاء حریق در دیگخانه الزامی بوده و ضرییب ایمن سازی دستگاه را در مقابل آتش سوزی های احتمالی بالا می برد.

شرایط نصب دودکش دیگ بخار:

دیگ های بخار معمولا مجهز به دمنده مناسب بوده و بدون دودکش هم می تواند کارکند، ولی مواد حاصل از احتراق باید به نحوی از محل دیگخانه به فضای بیرون هدایت شوند، که این کار توسط دودکش صورت می گیرد. ارتفاع دودکش بستگی به شرایط محلی دارد ولی موقعیت هایی مانند ساختمان های بلتد مجاور، جهت باد و عوامل جغرافیایی دیگر بر آن مؤثر خواهد بود. حداقل ارتفاع دودکش 12 متر است ولی بهر حال باید بلندی آن به نحوی باشد که افت فشار مسیرهای فرعی را جبران نماید.

سیستم هدایت سوخت دیگ بخار:

تعبیه شیر به منظور امکان قطع سریع سیستم هدایت سوخت در هنگام آتش سوزی، الزامی است.

در مسیر رفت سوخت از مخزن به پمپ باید یک شیر یک طرفه تعبیه گردد. سمت مکش پمپ سوخت باید دارای فشار مثبت باشد.

منابع سوخت زیر زمینی را باید با فشار حداکثر 15 پوند بر اینچ مربع به مشعل پمپاژ نمود.

قطر لوله برای سوخت های با گرانروی 200 ثانیه و بالاتر، نباید کمتر از 2 اینچ باشد.

باید از لوله های گالوانیزه در سیستم استفاده نمود. به جای زانویی باید از روش خمکاری لوله ها استفاده گردد.

پمپ سوخت باید دارای صافی بوده و چنانچه فیلترهای اضافی درمسیر لوله ها بکاربرده می شود، باید از توری مدور استفاده گردد.

حجم مخزن برای تأمین سوخت دیگ بایستی دارای گنجایش کافی باشد.

نصب یک شیر تخلیه در پایین ترین نقطه مخزن جهت خروج آب هایی که احتمالاً در آن وجود دارد، ضروری است.

نصب تجهیزاتی از قبیل نشانگرهای ارتفاع سوخت و خروج هوا از مخزن الزامی است.

حتماً در اطراف مخازنی که در ارتفاع قرار دارند، باید تجهیزات ایمنی و آتش نشانی در نظر گرفته شود.

مخزن باید دارای یک شیب 1% به سمت شیر تخلیه باشد، تا املاح و رسوبات به طرف آن هدایت شوند.

منبع آب تغذیه  دیگ بخار :

منبع آب باید تاحد ممکن به پمپ آب نزدیک بوده و اتصالات لوله ای نیز حتی المقدور مستقیم باشند.

مخزن آب بایستی بالاتر از پمپ قرار داشته و لوله خروج آب در پمپ بالاتر از کف مخزن باشد.

چنانچه برای عمل آوری آب، تزریق مواد شیمیایی از طریق شیر کنترل صورت می گیرد، نصب یک پمپ کوچک جداگانه و تزریق مواد شیمیایی طی فواصل زمانی منظم در آن ضروری است.

نصب شیر نمونه برداری بر روی مخزن و آزمایش آب درون مخزن به طور روزانه مؤکداً توصیه می شوند.

دمای آب ورودی به دیگ باید بین 80 تا 100 درجه سانتیگراد باشد.

نصب دماسنج و شیشه آب نما امکان اطلاع مسئول مربوطه را از حجم آب مصرفی دیگ بخار فراهم می اورد.

شرایط تغذیه آب دیگ بخار:

آب طبیعی برای تغذیه دیگ بخار مناسب نیست مگر آنکه به طور صحیح تصفیه و سختی آن گرفته شود و با افزودن مواد شیمیایی احیا کننده از خاصیت اکسید کنندگی آن کاسته

شده باشد. اکسیژن محلول در آب موجب زنگ زدگی سطوح فلزی بویژه در لوله های دود می شود. تشکیل رسوبهای حاصل از املاح موجب خرابی کوره و لوله های دود، نا صافی صفحه –

لوله و همچنین کاهش میزان انتقال حرارت شده و بدین ترتیب دمای فلز را بالا برده و بازدهی دیگ را پایین آورده و موجب خسارتهای جدی به آن می شود. تصفیه داخلی با افزودن مواد

شیمیایی به مقادیر کافی چهت ته نشین نمودن املاح آب دیگ بخار و واکنش در برابر اکسیژن محلول در آن انجام میگیرد. PH آب باید بین 9/5 تا 11 باشد و آزمایشات روزانه به منظور اطمینان از مطلوب بودن کیفیت آب به طور منظم به انجام برسد. بدین لحاظ که سنگینی آب دلیل برتشکیل رسوبهای نا خواسته می باشد، لازم است مواد شیمیایی در حد مناسب و به مقدار

کافی باشد تا این حالت از بین برود. در محدوده فشار از صفر تا barg 25 ، غلظت کل جامدات محلول در آب درون دیگ باید بین 700 تا ppm 3500 بوده و غلظت مواد معلق درآن هم از ppm

15 تجاوز ننماید. در محدوده فشاری قوی قلیائیت کل آب درون دیگ (محاسبه شده به صورت کربنات کلسیم معادل باید بین 144 تا ppm 700باشد. اکسیژن محلول در آب را می توان بااضافه کردن سولفیت سدیم و هیدرازین ازبین برد.

توصیه می شود استفاده کنند گان از دیگ بخار جهت کسب اطلاعات بیشتر به استاندارد B.S2486 (تصفیه آب دیگهای نصب شده بر روی خشکی) مراجعه و یا با شرکتهای سازنده دستگاههای سختی آب مشورت و حتماً از چنین دستگاهی استفاده نمایند.

لوله کشی عبور بخار آب:

بطور متعارف، اندازه لوله های بخار باید طوری طراحی شود که سرعت عبور بخار از آنها بین  25تا 35 متر در ثانیه باشد، ولی اگر سیستم لوله کشی دارای اتصالات زیاد و مسیری طولانی است، قطر لوله ها باید به نحوی در نظر گرفته شود که فشار مورد نیاز در محل های مصرف تأمین گردد. برای جلوگیری از جمع شدن آب در لوله ها، ضمن اعمال 10% شیب از تله های بخار نیز استفاده می شود. وقتی در اثر عبور بخاردما بالا رود،

لوله ها منبسط می شوند، برای جلوگیری از خسارات وخطرات احتمالی، باید از خمها و مفاصل انبساطی مخصوص استفاده شود و بین خمها نیز از اتصالات قابل انبساط استفاده گردد. مهار لوله ها توسط بستهای نگهدارنده صورت می گیرد. لوله ها می توانند درداخل بستها حرکت طولی داشته باشند، ولی حرکت عمودی آنها باید بسیار محدود باشد.

انشعابات باید از بالای لوله بخار انجام گیرد و عایق لوله ها نیز به اندازه کافیباشد. آب تقطیر شده از گرمکن های مخزن سوخت یا از ظروف محتوی مواد شیمیایی که برای دیگ بخارزیان آور است، نباید به مخزن تغذیه آن هدایت شود.

دستورالعمل راه اندازی دیگ بخار:

پس از نصب دیگ بخار بر روی سکوی مربوطه وانجام کارهای تأسیساتی لازم، عمل راه اندازی بهشرح زیر صورت می گیرد:

درب پوشش دریچه آدم رو را بردارید. داخل دیگ را از نظر وجود جرم و اشیاء خارجی بررسی نمایید. دریچه آدم رو را دوباره بسته و اطمینان حاصل کنید که دریچه ها محکم بسته شده اند. (این مراحل ضمن آزمایش نهایی باید در کارخانه صورت گیرد و انجام این توصیه به منظور ضریب اطمینان بیشتر است). قطعات و محفظه های ورودی جلویی و عقبی را بررسی و کاملاً مطمئن شوید که در اثر حمل و نقل، شل نشده و محکم در محل خود استقرار داشته باشند.

تمام اتصالات الکتریکی را از حیث محکم بودن کنترل نمایید.

شیر هواگیری بالای دیگ  بخار را کاملاً باز نمایید تا هوا خارج گردد.

شیر اصلی بخار را ببندید و اطمینان حاصل نمایید که شیرهای آبنما و تغذیه آب باز و شیر تخلیه بسته است. (شیر کنترل تغذیه از منبع آب باید باز باشد).

دقت نمایید شیرهای مربوطه به کنترل کننده های سطح آب، حتماً در حالت باز قرار داشته باشند.

کلیه فیوزها را ازجای خود بیرون آورده و بوسیله اهمتر از سالم بودن آنها اطمینان حاصل نمایید. برای جلوگیری از اتصال بدنه، کلیه کلیدها را در حالت خاموش قراردهید.

در صورت سالم بودن فیوزها، در اولین مرحله فیوز کنترل مدار فرمان را در جایگاه خود قرار دهید و کلید اصلی تابلو را وصل نمایید. در این حالت، چراغ مربوط به سطح آب خیلی کم روشن شده و آژیر شروع به صدا می کند. دکمه قطع آژیر را فشار دهید تا صدای آژیر قطع شود و سپس مدار فرمان کنتاکتور پمپ آب را کنترل نمایید.

در صورتی که مدار بدون اشکال باشد، کلید اصلی تابلو برق را روی حالت خاموش قرار داده، برق را از تابلو قطع نموده و پس از قراردادن فیوزهای مدار قدرت پمپ، مجدداً

برق را وصل نمایید.

باید توجه داشت که کلید پمپ روی حالت خاموش و پمپ نیز هواگیری شده باشد. پمپ را برای یک لحظه روشن و دور و جهت آن را کنترل نمایید. چنانچه دور موتور صحیح بود،

پمپ را روشن کرده و دیگ بخار را آبگیری نمایید. برای تنظیم مقدار آب، لازم است قبل از آبگیری، شیشه آب نما به شرح زیر مدرج گردد:

1- وسط شیشه آب نما را که معمولا باید همتراز سطح متعارف آب درون دیگ باشد با N.W.L. علامت گذاری نموده و12  میلیمتر بالاتر از آنرا محل خاموش شدن پمپ به صورت خودکار (pump off) قرار دهید.

2- 12 میلیمترپایین تر از N.W.L. را به نشانه محل روشن شدن پمپ به صورت خودکار (pump on) علامت گذاری نمایید.

3- 75­ میلیمترپایینتر ازN.W.L. را محل سطح آب خیلی کم ) Extra Low Water Level) علامتگذاری کنید.

پس از علامت گذاری به روش فوق، پمپ را روشن نموده و شروع به آبگیری نمایید تا اینکه سطح آب به حد (pump off) برسد. اکنون یونیت سوئیچ مربوطه را که داخل کنترل کننده دو حالته سطح آب قراردارد، تنظیم نمایید تا در آن مرحله پمپ به صورت خودکار، خاموش گردد.

شیر تخلیه دیگ را باز کنید تاآب به حد (pump on) پایین آید. اکنون سوئیچ مربوطه را تنظیم کنید تا پمپ به صورت اتوماتیک روشن شود. سپس پمپ را توسط کلید مربوطه خاموش نموده و تخلیه آب دیگ را ادامه دهید تا سطح آن به علامت سطح آب کم برسد. شیر تخلیه را بسته و مجدداً یونیت سوئیچ واقع در کنترل کننده سطح آب را برای این حالت تنظیم نمایید تا چراغ مربوطه روشن شده و زنگ شروع به کارنماید. صدای آژیر را توسط کلید Mute Alarm قطع نمایید ولی چراغ هشدار دهنده سطح آب کم همچنان روشن می ماند.

مجدداً شیر تخلیه را باز و سطح آب را پایین بیاورید، تا وقتی که به علامت سطح آب خیلی کم برسد. در چنین شرایطی، شیر تخلیه را بسته و یونیت سوئیچ (Contorl Level) را تنظیم نمایید. در این حالت، چراغ مربوطه به سطح آب خیلی کم (Extra Low Water Level) روشن شده و آژیر شروع به کار می نماید.

آژیر را مجدداً توسط کلید مربوطه از کار بیندازید و کار بازبینی را به ترتیب زیر انجام دهید: پمپ را با قرار دادن کلید روی حالت خودکار روشن کرده و دیگ را آبگیری نمایید وقتی که سطح آب به حد خاموش شدن پمپ (pump off) رسید، پمپ مربوطه به صورت خودکار خاموش می شود. شیر تخلیه را باز کنید تا وقتی که

سطح آب به حد روشن شدن (pump on) برسد، در این حالت پمپ روشن می شود. اکنون پمپ را خاموش کرده و اجازه دهید شیر تخلیه باز باشد. دو مرحله بعد را که به ترتیب اولین و دومین هشدار کم آبی است، کنترل نمایید.

شیرهای مسیر رفت و برگشت سوخت را باز کرده، پمپ سوخت را هوا گیری نمایید.(باید در حدود 2 لیتر سوخت خارج شود تا اینکه مطمئن شوید سوخت کاملا هوا گیری شده است).

هرگز نباید موتور مشعل را قبل از هواگیری روشن نموده ولی جهت تسریع درانجام کار، می توانید موتور را به وسیله دست بچرخانید. دقت کنید که فتوسل (چشم الکتریکی) بطور صحیح در جای خود قرار گرفته باشد. محکم بودن درب مشعل و صحیح بودن کلیه اتصالات دیگ از جمله مواردی است که باید دقیقا کنترل گردد. پس از اطمینان از سالم بودن کلیه فیوزها، آنها را در جای خود فرار داده و با یک استارت بسیار کوتاه دور موتورها را کنترل و در صورت صحیح بودن دیگ را روشن نمایید.

کلیه مراحلی که برای روشن شدن دیگ مورد نیاز است، در زمان های معین و مشخص، از تایمر نصب شده در تابلو برق ، فرمان می گیرند (تایمر LFL – SATRONIC – LEC1 و غیره). بعد از قراردادن کلید مشعل در (Burner on-off) روی حالت ON، موتور دمنده و مشعل بکار می افتد. چند ثانیه بعد، دمپر هوا در مسیر دمنده شروع به باز شدن نموده و به خالت 35 تا 60 ثانیه جهت پاکسازی دود (PREPURAGE) با هوای کامل در این وضعیت کار می کند و سپس دمپر به حالت کم (LOW) برمی گردد و مدار جرقه که توسط یک ترانس افزاینده (220 ولت به 8500 ولت) ، شمع های مربوطه و شیر سلونوئیدی شمعک گاز (PILOT) کامل می شود، وارد عمل شده و جرقه مناسب را ایجاد می نماید. در این حالت سوخت و جرفه به مدت چند ثانیه به صورت همزمان با یکدیگر کار می کنند و پس از آن، جرقه قطع و شعله پایدار می شود. بعد از پایداری شعله، فرمان ادامه کار توسط چشم الکتریکی صادر و چراغ مربوطه به شعله طبیعی (Normal Fring) روشن شده و چشم الکتریکی، شعله را کنترل و در صورت وجود شعله دستور قطع سیستم و اخطار توسط آژیر و چراغ هشدار دهنده (Lock out) را صادر می نماید که در این وضعیت، مسئول دیگ موظف است حهت رفع آن اقدام مقثضی بعمل آورد.

باید توجه داشت که در ابتدای کار، کلید تنظیم شعله (Modulation Hand / Auto) در حالت کم یا زیاد می تواند روی حالت خودکار و یا دستی باشد. در

این حالت چون دیگ سرد است، نبایستی با حرارت بالا یا شعله زیاد کار کند، از این رو

باید قبلاً کنترل شود که کلید تنظیم شعله روی حالت دستی و پتانسیومتر روی حالت کم

باشد،(لازم به ذکر است که دستگاه پتانسیومتر، روی دیگهای با ظرفیت kg/h 4500 و بالاتر نصب گردیده است.) تا بدنه و آب دیگ با شعله کم گرم شود و

بخار از شیر هواگیری بالای دیگ خارج گردد و فشار حداقل تا(bar 2 یا psi 30)

بالا رود. وقتی دیگ کاملاً از هوا تخلیه باشد، می توان شیر هواگیری را بست.

در این صورت اگر شعله در حالت زیاد قرار گیرد، اشکالی ندارد. (توصیه می شود که

برای بار اول، دیگ با شعله زیاد کار نکند.) در اثر گرم شدن آب درون دیگ، حجم آن

زیاد می شود که می توان با باز کردن شیر تخلیه، آب دیگ را در حد متعارف نگه داشت.

جهت کنترل سطح آب، با مشاهده شیشه آبنما، می توان سطح آب را ملاحظه و کنترل کرد.

در صورتی که دیگ با شعله زیاد کار کند و فشار به (bar 34/10 یا psi 150)

برسد، سوئیچ فشاری مربوطه (High

/Low Pressure Switch) طوری تنظیم شده

که شعله را از حالت زیاد به کم تبدیل می کند. در صورتی که فشار بیشتر و از bar

34/10 تجاوز کرد، سوئیچ مخصوص قطع و وصل Boiler Limit Stat بطور

خودکار، دیگ را خاموش می کند. اختلاف درجه فشار بین خاموش و روشن دیگ، قابل تنظیم

می باشد.

بطور مثال وقتی دیگ در فشار psi

150 خاموش شود و بخار آن مورد استفاده قرار گیرد و فشار افت کند،

سوئیچ فوق را می توان به نحوی تنظیم نمود که دیگ در فشار psi150

مجدداً روشن شود. چنانچه دیگ به هر علتی در فشار psi 135 به

صورت خود کار خاموش نشود، شیر اطمینان (Safety Valve) دیگ

در فشار psi 156 عمل می کند و با خارج نمودن بخار اضافی، از انفجار آن جلوگیری می

شود.

توضیح اینکه شیر اطمینان مذکور، قبلاً در کارخانه معمولا تنظیم می شود، اما تاکید

می شود حتما فشار عملکرد آن کنترل گردد.

روشهای تمیز کاری دیگ بخار :

با بازکردن درب جعبه دودهای جلو وعقب دیگ بخار ، می توان به تمام لوله ها دسترسی پیدا

کرد.

از جلو دیگ بخار  با برس مخصوص داخل لوله ها را از رسوب و دود پاک کنید. رسوب و دوده

معمولاً در پشت دیگ جمع می شود. دوده و رسوب مربوط به گذر دوم لوله ها در محفظه

برگشت و دوده گذر سوم لوله ها در جعبه دود عقبی تجمع می یابد. این رسوب های دوده

ای را به سادگی می توان از بین برد. با برداشتن درب انتهای محفظه برگشت، می توان

به درون آن راه یافت و دوده یا رسوب آب و دوده ای را که در آن جمع شده اند، بیرون

آورد و کاملا پاک نمود. هنگام نصب مجدد دربهای جلو و عقب از آببندی بودن آنها

اطمینان حاصل نمایید و اگر به اتصالات صدمه ای رسیده، آنها را تعمیر و تعویض

نمایید.

خاموش کردن دیگ  بخار  برای مدت کوتاه:

جهت خاموش نمودن دیگ برای مدتی معین و حداکثر تا یک شیفت کاری، می توان به یکی از

دو طریقه زیرعمل نمود:

1- شیر خروجی بخار دیگ را بسته و مشعل و پمپ تغذیه را روی حالت خودکار بگذارید. با

این روش، در طول این مدت فشار داخل دیگ حفظ شده و آماده شیفت بعدی می باشد.

با توجه به اینکه در این حالت، کارکرد دیگ بخار بدون حضور مسئول و ناظر انجام می

گیرد، اما لازم است این امر را با شرکت بیمه در میان بگذارید تا آنها روش شما را

تأیید نمایند، در این حالت لازم است قبلا از عملکرد درست سیستمها اطمینان کامل

حاصل شده باشد.

2- شیر خروجی فشار را بسته، پمپ تغذیه را در حالت دستی قراردهید و سطح آب را تا

بالاترین نقطه شیشه آبنما بالا ببرید. این عمل به منظور جبران انقباض حاصل از

پایین آمدن دما و فشار صورت می گیرد. پمپ را خاموش کرده و بگذارید مشعل در

بالاترین فشار تنظیم شده خاموش شود. کلید پمپ تغذیه و کلید مشعل را روی حالت خاموش

بگذارید، وقتی مشعل متوقف شد، آنرا باز کرده و در حالیکه فنجانک سوخت (CUP) گرم

است، آنرا تمیز نمایید. اگر این کار در حالت گرم انجام نگیرد، تشعشع و حرارت حاصله

باعث خشک شدن و جمع شدن رسوب کربن روی فنجانک سوخت خواهد شد. شیر آب را ببندید.

چنانچه در طول این مدت فشار دیگ پایین بیاید، این کار از ورود آب به داخل دیگ

جلوگیری می کند. در شروع بکار بعدی، قبل از روشن شدن دیگ، حتما شیر تغذیه آب را

باز نمایید. شیشه های آب نما و سطح آب را کنترل کنید و چشم الکتریکی و شیشه دریچه

دید شعله در عقب دیگ را تمیز نمایید.

خاموش کردن دیگ بخار برای مدت طولانی:

جهت خاموش کردن دیگ بخار برای مدت طولانی، می توان به یکی از سه روش زیر عمل نمود:

1- روش خشک کردن دیگ: وقتی دیگ را خاموش نمودید لوله ها، صفحه – لوله (Tube Plates)،

کوره و تمامی سطوحی را که با حرارت و گاز احتراق تماس دارند، باید از دوده های

حاصل از سوخت، تمیز نمود و بعد از تخلیه کرده و و دریچه های آدم رو، دست رو و

لایروبی را بازنموده و گل و لای، رسوب و جرمها را خارج و داخل دیگ را کاملا تمیز

کنید. بایستی سعی شود که داخل دیگ، کاملا خشک شده و رطوبت آن تا حد امکان گرفته

شود. شناورهای کنترل کننده سطح آب را بیرون آورده و محفظه آنها را از رسوب و پوسته

های زنگ، تمیز و خشک نموده و دوباره نصب نمایید. شیرهای خروجی هوا و تخلیه دیگ و

تخلیه بخار را باز کنید. با به کار بردن مواد شیمیایی مناسب می توان دیگ را در

حالت خشک نگهداری نمود.

در طول مدت خاموشی دیگ، بایستی در هر هفته دو یا سه بار موتورها را بچرخانید تا

محور آنها به مدت طولانی در یک وضعیت نماند.

2- در وضعیتی که دیگ آبگیری شده باشد: در صورتی که دیگ آبگیری شده باشد، آنرا

خاموش کرده و سعی نمایید که حبابهای داخلی وجود نداشته باشند. آب دیگ باید هر هفته

یکبار آزمایش شود و مواد شیمیایی ذخیره برای تصفیه آب در تمام مدت، جهت جلوگیری از

اکسیداسیون، تزریق شود.

عیوبی که ممکن است در سیستم کار بوجود آید:

الف) دیگ آبگیری نمی کند: در این حالت ممکن است اشکالات زیر بوجود آمده باشد که

باید در جهت رفع آنها اقدام نمود.

1- کلید پمپ روی حالت روشن نباشد.

2- آب منبع تغذیه دیگ، تخلیه شده باشد.

3- شیر تغذیه آب که روی منبع نصب شده است، بسته باشد.

4- صافی آب، رسوب گرفته باشد یا کثیف شده باشد.

5- پمپ آب، هوا گرفته باشد.

6- جهت چرخش پمپ، برعکس باشد.

7- اتصالات روی ترمینال پمپ، صحیح یا محکم نباشد.

8- شیر تغذیه ورودی آب به دیگ بخار ، بسته و یا دارای اشکال باشد.

9- دستگاه کنترل کننده سطح آب، اشکال داشته باشد.

10- اتصالات الکتریکی دستگاه کنترل کننده سطح آب صحیح بسته نشده باشد.

11- شناور گیر کرده باشد.

12- شیر زیر دستگاه کنترل کننده سطح آب باز نباشد ( در دیگ های با ظرفیت بالا).

13- کنتاکتور پمپ اشکال داشته باشد.

14- رله اضافه بار مربوطه عمل کرده باشد.

15- فیوز مدار قدرت پمپ سوخته باشد.

ب) مشعل شروع بکار نمی کند: ممکن است اشکالات زیر بوجود آمده باشد که در این صورت

باید در جهت رفع آنها اقدام نمایید.

1- مشعل روی حالت خاموش باشد.

2- فیوز مشعل سوخته باشد.

3- کنتاکتور مربوطه اشکال داشته باشد.

4- مشعل دروضعیت قطع ( Lock

Out) باشد.

5- چشم الکتریکی درمعرض نور قرار گرفته باشد.

6- رله اضافه بار مربوطه عمل کرده باشد.

7- اتصالات بطور کلی محکم نباشد.

8- درب مشعل محکم بسته نشده باشد.

9- مدار الکتریکی اشکال داشته باشد.

ج) موتور مشعل و دمنده کار می کند ولی شعله ایجاد نمی شود: این امر ممکن است در

اثر یکی از مواردی باشد که ذیلاً ذکر می شود.

1- اتصالات محکم یا صحیح نباشد.

2- کلیدهای حد فشار هوا عمل نکرده باشد.

3- میکروسوئیچهای مسیر دمپر هوا و سوخت عمل نکرده باشد.

4- منبع سوخت تخلیه شده باشد.

5- سوخت سرد است یا ترموستات خراب شده است (در زمانی که دیگ با مازوت کار می کند).

6- دور موتور مشعل یا پمپ سوخت یا موتور دمنده برعکس باشد.

7- صافی سوخت کثیف شده باشد.

8- شیرهای مسیر سوخت بسته باشد.

9- جرقه تولید نمی شود.

10- الکترودها جرقه کثیف است.

11- الکترود جرقه شکسته است.

12- الکترودها تنظیم نیستند.

13- ترانس جرقه خراب است.

14- دمپر هوا عمل نکرده است.

15- هوا و سوخت دارای نسبت متناسب نیستند.

د) مشعل روشن شده بلافاصله خاموش می شود.

1- چشم الکتریکی کثیف است.

2- در مسیر نور شعله و چشم الکتریکی مانع قرار دارد.

3- اتصالات الکتریکی محکم نیستند.

4- اتصالات الکتریکی در مدار چشم الکتریکی برعکس بسته شده است.

5- جریان دریافتی چشم الکتریکی کم است.

6- نسبت سوخت و هوا متناسب نیست و شعله کامل ایجاد نمی شود.

ه) مشعل در حین کار خاموش می گردد.

1- سوخت تمام شده است.

2- اشکالی در مسیر سوخت ایجاد شده است.

3- پمپ سوخت از کار افتاده است.

4- آب به داخل سوخت نفوذ کرده است.

5- در صورت استغاده از مازوت سوخت سرد شده است.

6- اتصالات الکتریکی شل شده است.

7- پمپ سوخت هوا کشیده است.

8- برای شیر سلونوئیدی سوخت، اشکالی پیش آمده است.

9- در تناسب سوخت و هوا اشکالی پیش آمده است.

10- چشم الکتریکی دارای اشکال شده است.

11- برق قطع شده است.

12- فیوز کنترل کننده مدار فرمان سوخته است.

و) شعله دود می کند.

1- تناسب مقدار سوخت وهوا صحیح نیست.

2- در صورت استفاده از مازوت دمای سوخت کم است.

3- فشار سوخت زیاد است.

4- لوله های پاس 2 و 3  کثیف شده است.

5- در مسیر دود کش اشکال پیش آمده است.

ز) مشعل دائماً خاموش و روشن می گردد.

1- بار دیگ نسبت به اندازه و ظرفیت آن کم است.

2- نشت لوله های مسی باعث اختلال کار در کلیدهای فشاری شده است.

3- کلیدهای فشاری معیوب شده است.

4- درب مشعل محکم بسته نشده است.

عوامل خطر آفرین در دیگ های بخار:

عوامل بروز انفجار در دیگها ممکن است به دلایل زیر باشند:

1- عدم رسیدگی منظم به عملکرد صحیح سیستمهای اتوماتیک و کنترل دیگهای بخار، هر چند

مطابق آیین نامه ها و استانداردهای بهره برداری از دیگ باشند. لازم است که

سیستمهای خودکار و کنترل، روی دیگ نصب گردند، گرچه این عمل نیاز به نظارت را به

حداقل می رساند، مع الوصف امکان دارد به دلایل مختلف سیستمهای کنترل فشار، سطح آب

و … صحیح عمل نکنند.

2- دستکاری کردن سیستمهای فرمان مشعل، پمپ و … و تنظیم آنها از طرف افرادی که

تخصص لازم برای این کار را ندارند و آموزشهای ویژه در این زمینه را ندیده اند.

3- ریزش سوخت مایع و یا جمع شدن گاز در ناحیه کوره و محفظه برگشت و احتراق

ناگهانی.

4- کوتاهی و عدم دقت در آزمایش شیرهای اطمینان و کنترل کننده سطح آب.

5- تشکیل رسوب روی کوره و سطوح حرارتی.

6- خوردگی در ناحیه پوسته و سطوح حرارتی و عدم بازرسی دوره ای و ضخامت سنجی قسمت

های تحت فشار.

7- عدم استفاده از وسایل تصفیه و کنترل خوردگی آب.

سرویس های روزانه دیگ بخار :

1- شیر ورودی آب به داخل شیشه آبنما راببندید و شیر تخلیه آن را بازن مایید. بخار

باید به سرعت از شیشه ها عبور نماید. اجازه دهید برای چند ثانیه بخار خارج شود.

شیر تخلیه آب نما را ببندید و شیر ورودی آنرا باز کنید. آب باید به سرعت وارد شیشه

آبنما گردد. چنانچه این عمل به کندی انجام شد، یکی از مجراها مسدود شده که باید در

اولین فرصت رفع اشکال شود.

2- شیر تخلیه دیگ بخار را باز کنید و اجازه دهید تخلیه برای مدت چند ثانیه انجام

شود. (این عمل جهت کاستن از املاح موجود در آب صورت می گیرد).

3- در صورت کثیف بودن، شیشه بازدید شعله در قسمت عقب دیگ باید تمیز گردد.

4- شعله کم ( LOW) وشعله زیاد (HIGH) را بازدید نمایید.

5- فنجانک (CUP در دیگ های بزرگ) و نازل ( NOZZLE در

دیگ های کوچک) مشعل، به صورت روزانه توسط پارچه و پارافین و یا گازوئیل تمیز شود.

توجه: برای انجام موارد فوق به هیچ وجه از ابراز برنده و یا نوک تیز استفاده نشود،

زیرا در صورت تکرار نازل یا فنجانک از تعادل خارج شده و باید آنرا تعویض نمود.

6- اجزای مشعل را باید تمیز نگه داشت. روغنهای نشت شده را به طور روزانه پاک نمود

و محل نشت نیز باید آب بندی گردد.

برنامه هفتگی دیگ های بخار:

1- در حالتی که مشعل روشن است، با حضور مسئول تأسیسات دیگ های بخار، کلید پمپ تغذیه آب را روی حالت خاموش قرار داده و بگذارید در اثر تبخیر، سطح آب پایین رود تا به علامت کم آبی روی شیشه آبنما برسد. در این وضعیت، باید مشعل خاموش شده و چراغ مربوط به سطح آب کم (Low Water Level) روشن و زنگ خطر شروع بکار نماید.

توسط کلید مربوطه، زنگ را قطع و اجازه دهید آنقدر بخار خارج گردد تا به سطح آب خیلی کم (Extra Low Water Level) برسد. در این لحظه چراغ مربوط به سطح آب خیلی کم روشن شده و آزیر شروع بکار می کند. صدای آژیر توسط کلید مربوطه قطع و پس از اینکه این مراحل به خوبی کنترل شد، پمپ تغذیه آب را روشن و آبگیری را کامل کرده و مشعل را روشن نمایید. این مراحل جهت اطمینان از عملکرد سیستم کنترل آب انجام می شود.

دیگ نمی بایست مدت زیادی در حالت سطح آب خیلی کم (Extra Low Water Level) باقی بماند.

2- تجهیزات هشدار دهنده دیگ از قبیل زنگها و لامپها را کنترل نمایید.

3- چنانچه در مراحل فوق اشکالی مشاهده شد، سریعا جهت رفع آن افدام و در صورت عدم

موفقیت، با شرکت های متخصص در این زمینه، تماس حاصل فرمایید.

4- صافی پمپ تغذیه را کنترل نمود و در صورت نیاز آنرا تمیز نمایید.

5- وقتی که مشعل درحال کار می باشد، چشم الکتریکی را از جای خود خارج کنید. شعله باید بلافاصله قطع و چراغ اخطار روشن شده و آزیر شروع بکار نماید. بدین ترتیب مدار کنترل شعله بررسی می گردد.

6- چشم الکتریکی را با پارچه ای نرم و تمیز پاک کرده و در حای خود قرار دهید.

7- الکترودهای جرقه زن و فنجانک سوخت یا نازل را کنترل و درصورت مشاهده رسوب تمیز نمایید.

8- اتصالات دمپر هوا و سوخت را کنترل نمایید.

برنامه ماهانه دیگ بخار :

1- یاطاقانهای پروانه دمنده را گریسکاری کنید.

2- موتورهای الکتریکی را طبق دستورالعمل کارخانه سازنده روغن کاری نمایید.

3- پمپ تغذیه را از نظر نشت و یا ایجاد سرو صدا برسی کنید.

4- صافی سوخت را بازدید کرده و در صورت نیاز، با گازوئیل شستشو نمایید.

5-صافی پمپ آب را باز کرده و در صورت لزوم، رسوبها و گرفتگی احتمالی آنرا رفع و

صافی را کاملا تمیز نمایید.

6- کلیه اتصالات و شیرها را ا ز نظر نشت ، کنترل کرده و در صورت اشکال آنها را رفع

عیب نمایید.

برنامه فصلی دیگ بخار :

1- مشعل را کاملا تمیز کرده و از نظر نشت کنترل کنید.

2- لوله های پاس 2 و 3 را (در صورت وجود دوده در لوله ها) توسط برس مخصوص تمیز

نمایید.

3- با رعایت کلیه نکات ایمنی، دریچه های آدم رو و دست رو را باز کرده، داخل دیگ را

از نظر رسوب و زنگ زدگی به صورت کامل بازدید نمایید.

تذکر: موارد 2 و 3 رادر اولین فصل کاری دیگ انجام دهید و بعد از آن با توجه به

میزان بهره برداری از دیگ، برای انجام آنها می توان اقدام نمود. بدین معنی که می

توان تعیین کرد که در چه فاصله زمانی لوله ها و در چه فاصله زمانی داخل دیگ را می

بایست بازدید کرد. باید در نظر داشت که حداکثر زمان تمیز کاری لوله ها از سه ماه

تجاوز ننماید، چون با تمیز نگه داشتن لوله ها، بازدهی دیگ بیشتر خواهد شد. چنانچه

سطوح لوله برای مدت طولانی تمیز نشود، علاوه بر پایین آوردن ظرفیت اسمی دیگ، عمر

لوله ها هم کاهش می یابد.

معماری و تاسیسات، تعامل یا تقابل؟

پروژه هایی جوان با باطن پیر !

اگر یک نقشه تاسیسات ی را که در آن محل های جا گذاری داکت ها و بازشوهای تاسیسات یک ساختمان مشخص شده اند به مهندس معمار پروژه بدهید معمولا آثار دلخوری را در چهره او خواهید دید، چراکه این بازشو ها و یا داکت ها، ظرافت هایی را که مهندس معمار با وسواس هرچه تمام تر در طراحی فضاهای یک ساختمان رعایت کرده اند؛ خدشه دار می کند. همین نقشه های ظریف معماری زمانی که بدست مهندس طراح سازه و مجری طرح می رسند، خود باعث می شوند تا گوشه چشم این مهندسین تنگ شود: «آخر مگر می شود سالنی به این وسعت را بدون ستون طراحی کرد؟!» اگر خروجی طراحی همین مهندسین سازه را به مهندسین تاسیسات بدهید ، خواهید دید آنها نیز از محل های جاگذاری تاسیسات مربوط به خود راضی نیستند چرا که معتقدند این فضاهای انتظار اصولا یا کافی نیستند یا موقعیت مناسبی ندارند. حتی پس از توافق این دو بازهم مشکل حل نخواهد شد، چرا که باز این مهندسان معمار هستند که با این نوع جاگذاری ها (که به شدت به اصول معماری که وی در طراحی رعایت کرده بود خدشه وارد می کنند)، مخالف است. شما می توانید این چرخه را بارها و بارها تکرار کنید اما خروجی یک سان خواهد بود. اما براستی این معضل  از کجا ریشه می گیرد؟ چرا  همیشه و بدون توجه به ابعاد پروژه های ساختمانی  اعم از مسکونی یا اداری و تجاری بزرگ مقیاس، این داستان همواره تکرار می شود؟ البته در بعضی پروژه ها کارفرمایان با حذف مهندسین تاسیسات  و معماری در صدد پاک کردن صورت مسئله بر می آیند و متاسفانه در یک چرخه تکرار مشکلات، شاهد این قبیل نتایج و اعمال نسینجیده در پروژه های موجود در کشور هستیم .در واقع باید گفت پروژه هایی جوان با باطن پیر !

تجدید نظر در طراحی سر فصل دروس مهندسی الزامیست

برای حل این مشکل ابتدا باید به ریشه یابی علل بروز این اختلافات پرداخت و از جمله پاسخ این سوال را یافت که چرا میان مهندسین معماری و تاسیسات و غیره بینش مشترکی وجود ندارد. طبق مصوبه سیصد و شصت و پنجمین جلسه شورای عالی برنامه ریزی مورخ 24/8/77، از بین 140 واحد درسی که یک دانشجوی معماری باید در طول دوران تحصیل خود بگذراند، تنها 2 واحد درسی برای تاسیسات الکتریکی ( نور و صدا ) و 2 واحد برای تاسیساتمکانیکی ساختمان پیش بینی شده است. با این دروس محدود و غیر کارگاهی، دانشجو عملا با مباحث تاسیساتی درگیر نخواهد شد. بدیهی است که با این تعداد و زمان واحد درسی که عموما نظری صرف می باشند، آن دیدی که یک مهندس معمار برای دریافت عینی این مباحث به آن نیاز دارد، فراهم نخواهدشد. حال این مقدار را با یک نمونه خارجی موفق مقایسه کنیم در می یابیم که در دانشگاه کمبریج انگلستان (دارای جایگاه نخست دانشگاه های جهان در پایگاه رتبه بندی و ارزش یابی دانشگاه های جهان(QS) یک دانشجوی رشته معماری باید سه سال و در هر سال 4 مبحث درسی را بگذراند. یکی از چهار مبحثی که این دانشجو در سال دوم تحصیل و پس از آشنایی با اصول اولیه معماری و طراحی باید فرا گیرد اصول مهندسی سازه است. همچنین این فرد در سال سوم دانشگاه و ترم پایانی دست کم باید به درس اصول پیشرفته ساخت و تحلیل سازه بر مبنای طراحی تاسیساتی و محیطی تسلط یابد تا بتواند از دانشگاه فارغ التحصیل شود. به عبارت دیگر دو درس از 12 درس لازم برای کسب عنوان مهندسی معماری از این دانشگاه اختصاص به دروس مربوط به رشته هایی دارد که معمار در آینده و در حین فعالیت اجرایی با آن ها درگیر خواهد بود.

این الزامات اساسی را با آنچه در کشورمان موجود است و بدان اشاره شد مقایسه کنید. بدیهی است که درک متقابل ایجاد شده در فرد فارغ التحصیل از این دانشگاه با آن چه در کشورمان در معماران ایجاد می شود، درکی به نسبت قوی تر، عمیق تر و دقیق تر خواهد بود. در نظر گرفتن این نیازهای بنیادی برای مهندسین عمران ، برق و مکانیک نیز ضروری است، لذا تجدید نظر در طراحی سر فصل دروس مهندسی الزامیست. مصوبه هفتصد و نوزده شورای برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم مورخ 26/2/88 برای یک مهندس عمران تنها 2 واحد اختیاری درس تاسیسات مکانیکی و برقی را پیش بینی کرده است .ظاهرا در سامانه دروس دانشگاهی ما لزومی برای گذراندن واحد هایی از این دست برای مهندسین برق و مکانیک احساس نمی شود!. پس طبیعی است که نمی توان از این مهندسین انتظار درک متقابل از نحوه عملکرد یکدیگر را داشت.

وجود آیین نامه هایی که مهندسین ملزم به پیروی از آن باشند امری لازم است مشروط به این که وحدت رویه را در آن بوجود آید.

ابزار دیگری که به نوعی مرجع رسمی و نقشه راه مهندسین در طراحی ساختمان با کاربری های گوناگون در کشور محسوب می شود، مباحث 22 گانه مقررات ملی ساختمان است. این مباحث توسط معاونت امور مسکن و ساختمان وزارت راه و مسکن و شهرسازی تدوین شده و برای نگارش آن ها از یک کارگروه ثابتِ تدوین و یک کارگروه ویژه همان مبحث استفاده می شود. هدف از نگارش این مباحث، بوجود آوردن سندهای مرجعی است که در تمامی طرح ها کاربرد داشته باشد. وجود آیین نامه ای که تمامی مهندسان ملزم به پیروی از آن باشند، امری مثبت است مشروط بر آن که به ایجاد یک وحدت رویه در نوع نگاه مهندسین و در نتیجه کاهش تقابلات چه در زمینه طراحی و چه در زمینه اجرا بیانجامد. این قوانین مرجع در تمامی کشورهای صاحب صنعت ساختمان وجود دارد و ضوابط کار در این کشورها مهندسین را ملزم به پیروی از قوانین می کند. با وجود این که ضوابط مشابهی در کشور ما نیز به کار گرفته شده اند و به صورت موردی هر چند سال یک بار به روز رسانی می شوند اما تاکنون موجب کاهش تقابل های پیش گفته؛ نشده اند.

بنا به دلایلی که در ادامه ذکر خواهند شد، نگارنده بر این باور  است که این مباحث به دلیل ضعف های موجودشان نتوانسته اند این اختلافات را کاهش دهند و حتی در برخی مواقع خود موجب بروز اختلاف شده اند. ضعف موجود در این مباحث از دو منبع اصلی نشات می گیرد: 1- ترکیب بندی تیم نگارنده 2- ضعف در محتوی و عدم هم پوشانی مباحث

ترکیب بندی تیم نگارنده

نخستین دلیلی که باعث شده تا این مباحث کارآیی لازم را نداشته باشند این است که تیم دست اندکاران تدوین هریک از آن ها از تنوع توزیع تخصص های مختلف مرتبط برای تدوین هر مبحث بی بهره است. شایان یاد آوری است که در توانایی های علمی افراد عضو این کارگروه ها شکی وجود ندارد اما هریک از این افراد تنها در زمینه کاری خود و بیشتر به صورت آکادمیک و کمتر اجرایی، تبحر دارند و جدای از آن با استناد به برخی بندهای منتشر شده در مباحث، دیده شده که تیم های مختلف حتی نسبت به آن چه دیگر تیم های همکار تنظیم کرده اند، آگاهی لازم را نداشته اند و در نتیجه به تنظیم قوانین گاه موازی و گاه متضاد با قوانین دیگر روی می آورند.

مثلا برمبنای مبحث 13 مقررات ملی ساختمان که مربوط به طراحی و اجرا تاسیسات برق ساختمان است، اعضای کمیته تخصصی این مبحث 4 نفر هستند که همگی در رشته های مرتبط با مهندسی برق از نخبه ترین افراد می باشند. تجربه کاری این تیم بیشتر در سطح مدیریتی بوده است تا عملیاتی و کارگاهی. بدیهی است آن چه این تیم به نگارش آن اقدام خواهد کرد مقرراتی صرفا از دید یک مهندس برق بوده و دیگر پیش بینی های لازم در آن گنجانده نشده است. معمولا در یک پروژه حجم قابل توجهی از سیم کشی ها، مربوط به تاسیسات ساختمان است و از سوی دیگر خط قرمز های بسیاری نیز در طراحی محل قرارگیری تاسیسات برقی با تاسیسات مکانیکی وجود دارند و همواره باید در جاگذاری تاسیسات مکانیکی و برقی ظرافت های خاصی مدنظر قرار بگیرد، لذا خلاء وجود حداقل یک مهندس مکانیک در این تیم به شدت احساس می شود. جدای از آن نبود یک مهندس معمار با دید مشترک در زمینه ی تاسیسات و برق نیز باعث تضعیف مصوبات این تیم گردیده است. در مجموع باید گفت: اگرچه در تیم ثابت شورای تدوین مقرارات دو تن از اساتید برجسته دانشگاهی معماری حضور دارند اما زمانی که شالوده و پیکربندی این مبحث تنظیم می شد، هیچ یک از این افراد حضور نداشته اند.

جدای از این همواره بین طراحی نقشه و اجرای آن عوامل متعددی وارد چرخه می شوند که کلا باعث تغییر مسیر نقشه ها از آتوریه طراحی تا سایت اجرایی می شود .در حالی که تنها مهندسین کارگاهی بنا به تجربیات اجرایی، قادر به پیش بینی این مراحل در مرحله طراحی هستند .

نباید انتقاد سازنده را با غرض ورزی یکی دانست

دلیل دومی که باعث ایجاد اختلال در عملکرد صحیح مباحث 22 گانه شده است، ضعف محتوی آنهاست. درست است که تیم اتاق فکر شورای تدوین مقررات ملی ساختمان همگی از نخبگان ملی در حوزه خود به شمار می آیند اما این دلیل نمی شود که این مقررات پیش از تایید نهایی جهت ابلاغ از یک بررسی عمومی و شور همگانی بی بهره بمانند. وجود روحیه انتقاد پذیری به کرات در احادیث اسلامی مورد توجه قرار گرفته و امام هادی (ع) از آن به عنوان نشانه خیرخواهی خداوند برای بندگانش نام برده است. پس همواره انتقادات را نباید یا دید غرض ورزی دیگران به کار خود دانست. افرادی که ضعف های مقررات تدوین شده را مورد مطالعه و نقد قرار داده اند همچون مولفین این مقررات از افرادی با جایگاه علمی و اجرایی بالا هستند که نباید تنها بدلیل این که نقدی را در راستای بهبود این قوانین انجام داده اند ،مخاطب واقع شوند.

باید قبول کرد که در نگارش مباحث 22گانه ضعف ها و نواقصی وجود دارند که انتشار غلط نامه 4 فصل از این فصول آن هم بعد از چندین سال که از اجرای آنها می گذرد، گویای این ادعاست. اگر با تامل بیشتر به نقد هایی که نسبت به دیگر مباحث انجاشده، نگاهی بیاندازیم، می بینیم که هنوز بسیاری از این مباحث نیاز به نگارش و تدوین مجدد و هم پوشانی محتوی با یکدیگر دارند. برای مثال؛ آیا در مبحث 14 تاسیسات مکانیکی جای خالی فصلی با محتوی تطابق های لازم معماری و سازه با تاسیسات مکانیکی احساس نمی شود؟ با توجه به آن چه که گفته شد، نگرشی نو به کارگروه های تدوین گر مقررات ملی ساختمان امری خالی از فایده نخواهد بود.

نبود نظارت کارآمد بر مهندسین مشاور

علاوه بر موارد پیش گفته، عامل دیگری که به تعارضات میان مهندسین درگیر در یک پروژه دامن می زند، ضعف عملکرد مهندسین مشاور در حوزه ایست که مرتبط با وظایف ذاتی آنهاست. نقشه های طراحی شده توسط مهندسین سازه، معماری، تاسیسات و برق قبل از تایید نهایی به منظور اجرا باید از فیلتر مهندسن مشاور عبور کنند. با وجود چنین فیلتری چرا همچنان شاهد برخوردهای موجود هستیم؟ در حین اجرا بار ها دیده شده است که نقشه های اجرایی به دفعات پس از ابلاغ جهت اجرا قابلیت لازم را نداشته و توسط مجریان با هدف اجرایی شدن، بارها دستخوش تغییر می شوند. بارها دیه شده که نقشه های تایید شده از سوی مشاورین دارای برخی ایراد های ابتدایی همچون اشتباه در چاپ اعداد هستند چه برسد به هم خوانی مفهومی نقشه های معماری، سازه و تاسیساتی. شاید نبود نظارت کارآمد بر مهندسین مشاور باعث شده تا این قشر وظایف خود را چنان که باید جدی نگیرند و شاید هم احتمالا برخی از مهندسین بدون داشتن توانایی های لازم موفق به اخذ پروانه نظارت و رتبه بندی مربوطه شده اند. البته باید اذعان داشت که در کشور ما مشاورینی هم فعالیت می کنند که در سطوح بسیار بالایی قرار دارند و حتی ظرفیت و توان صدور علم مهندسی کشور به دیگر کشورها را برای مسئولین کشور فراهم آورده اند .

موازی کاری

ضعف های پیش گفته در مورد سازمان های ناظر و متولی تنها به آنچه در بالا اشاره شد، خلاصه نمی شود. وجود کمبود های نظارتی بسیار و در عین حال موازی کاری در بسیاری زمینه های دیگر خود باعث بروز تقابلات موجود در صنعت ساختمان کشور شده است. بارزترین این نوع موازی کاری ها و تعارضات مناقشه اخیر شهرداری تهران و سازمان نظام مهندسی کشور است که هر یک خود را متولی نظارت بر عملکردهای موجود می دانند اما در عین حال هیچ یک خود را مسئول حل مناقشات و نواقص موجود نمی دانند!. مادامی که متولیان امر به یک وحدت رویه و هماهنگی با یکدیگر دست نیابند نمی توان انتظار داشت که مشکلات موجود در پروژه های کشور به صورت ریشه ای حل شود و با ادامه روند کنونی ،همچنان شاهد برخوردهای غیر سودمند مهندسین مختلف یک پروژه با یکدیگر خواهیم بود.

الگو برداری از تجربیات موفق داخلی

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی وضعیتی مشابه دامن گیر نظام سلامت و پزشکی کشور بود. تمامی ضعف هایی که در این مقاله به آنها اشاره شد به وفور در سطح جامعه مشاهده می شد. سطح بهداشت عمومی در اکثر نقاط کشور از وضعیت مطلوبی برخوردار نبود، کشور مجبور به پذیرش پزشکان و کادر درمانی از دیگر کشور های نه چندان پیشرفته همچون هندوستان بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدیران جدید که لزوم تغییر وضعیت موجود را درک کرده بودند با ایجاد کارگروه ها و اتاق فکر هایی مشترک که عاری از هرگونه جهت گیری شخصی و سلیقه ای بود اقدام به طراحی مجدد نظام سلامت کشور کردند. اقدامی که طی آن تمامی دست اندر کاران نظام سلامت تحت یک مدیریت واحد درآمدند و سازمان های نظام پزشکی، نظام پرستاری، آموزش عالی علوم پزشکی و… تحت یک برنامه واحد و زیر نظر وزارت خانه بهداشت، درمان و علوم پزشکی توانستند طی مدت زمان کوتاهی تحولی عظیم را در زمینه نظام سلامت ایجاد کنند که تحسین همگان را برانگیخت و حتی منجر به صادرات توانمندی های پزشکی کشور به تمامی نقاط جهان گردید.

داشته های بالقوه مهندسی امروز کشور بسیار فراتر از داشته های دست اندرکاران نظام سلامت در روز های آغازین انقلاب است. تمامی این توانایی ها می توانند با یک مدیریت صحیح،کشور را نه تنها از مشکلاتی که اکنون دست به گریبان آن است، رها کنند بلکه آن را به الگویی برای دیگر کشور ها ( همچون آن چه نظام سلامت موفق به دست یابی به آن شد) مبدل سازند. در این میان اصلی ترین نقش را وزارت راه و مسکن و شهرسازی ایفا خواهد کرد. سازمانی که هم از ابزار های قانونی بهره می گیرد و هم از لحاظ چارت سازمانی بر دیگر سازمان های موجود اولویت و اشراف قانونی دارد. چنانچه این دید در این وزارتخانه بوجود آید که ادامه اوضاع با این شرایط دیگر امکان پذیر نبوده و باید این سیستم را از ابتدا و با دخالت دادن کارشناسان زبده و مشاورین عالم از نو بازسازی کرد و در این بازسازی از الگو های موفق داخلی همچون الگوی انقلاب سلامتی که وزارت بهداشت از آن بهره جست یاری گیرد، به سادگی می تواند عمده مشکلات را حل کرده و از خسارات جبران ناپذیری که هر ساله به نظام اقتصادی و مهندسی کشور وارد می گردد، جلو گیری کند.

سوالی دارید؟در تلگرام پاسخگوی شما هستیم!

Scroll Up
Skip to toolbar